-Ah, wiesz bo ja................zastanawiam się nad moim koszmarem który śnił mi się dzisiejszej nocy-wytłumaczyłam.
Nevit kiwnął podejrzliwie głową.
Poszliśmy na lekcje.
Na szczęście nic się nie działo.
Kończyliśmy o tej samej porze.
W końcu zadzwonił ostatni dzwonek.
Była już 13:45.
Wyszłam z sali i wyszłam razem z Nevit"em.
Poszliśmy do lasu.
Rzucaliśmy się śnieżkami i bawiliśmy się.
Potem Nevit poszedł po coś.
Zostałam na chwilę sama w lesie.
Nagle nastała ciemność przed moimi oczami.
-Niespodzianka-powiedział jakiś głos.
Ale to nie był Nevit.
Serce zaczęło mi mocniej bić.
Wyrwałam się szybko i zobaczyłam Jack"a.
-I jak się spało w nocy, jak nad tobą czuwałem ?-zapytał z uśmieszkiem.
-Nie masz prawa wchodzić do mojego domu!-warknęłam.
-Mam...............nadal przecież należysz trochę do naszej grupy.
A wiesz co tam jest.........
No właśnie. Kiedy w końcu wrócisz stęskniłem się-powiedział gładząc mnie po policzku.
-Nie dotykaj mnie!-krzyknęłam i odepchnęłam go.
Odwróciłam się i miałam zamiar iść.
Ale Jack złapał mnie za rękę i nie chciał wypuścić.
Szarpałam się i szamotałam.
W końcu musiałam użyć swej wampirzej siły.
Spojrzałam mu głęboko w oczy i tym sprawiłam ból.
Udało mi się uwolnić i zaczęłam uciekać.
-Nevit!!!!!!!!!!-krzyczałam
Nie wiedziałam gdzie on jest.
Uciekałam i tylko słyszałam za sobą śmiech Jack"a.
Potem znów poczułam jak Jack mnie łapie.
Krzyczałam znów i wyrywałam się.
Pamiętam do czego jest zdolny, kiedy jakaś kobieta nie chciała z nim być.
Zamknął mi usta wolną dłonią.
-Wiesz już twój Nevit na pewno cię usłyszał.
Może to i lepiej, bo rozprawię się z nim,a potem z tobą.
Oj będzie miło, wyssać z was obojgu życie.
Ale jemu trochę zostawię ,żeby mógł patrzeć jak umierasz-zaśmiał się znów.
Z oczu poleciały mi łzy.
Nevit, on go zabije.
Żaden wilkołak nie da sobie z nim rady.
Nawet ja nie daję, jest za silny.
(Nevit???)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz