poniedziałek, 31 grudnia 2012

Od Jimeny - do Sieg'a

Odetchnęłam z ulgą.
Usiadłam na krześle.
Wszystko to co zrobił Sieg, to był koszmar.
Spojrzałam na Kibę.
-Co mówił Sieg?-zapytałam.
-Nic ważnego-odparł Kiba odwracając wzrok.
-Kiba co?!-spytałam ponownie.
On przęknął ślinę i:
-O tobie że.................że cie nie kocha i nigdy nie kochał-wykrztusił.
Spojrzałam na nich wszystkich.
Łzy napłynęły mi do oczu.
Zanim się rozpłakałam wybiegłam z tłumu w las.
Poszłam niedaleko miejsca gdzie Sieg zabił Amana.
Oparłam się o drzwo i zsunęłam się po nim.
Położyłam swoje ręce na twarzy i zaczęłam płakać.
-Sieg dlaczego! Dlaczego to zrobiłeś!
I czemu udawałeś z naszą miłością.
Ile bym teraz dała żebyś mi to wyjaśnił-mówiłam sama do siebie z płaczem.
(Sieg??)

Od Kiby - do Sieg'a

Byłem zdziwiony zachowaniem Sieg'a. odwróciłem się i popatrzyłem w ślad za nim, po czym pobiegłem pod szkołę. Tam czekała Asami z Jimena i pozostałymi
- I co? - spytała Jimena - Zaatakują?
- Wycofują się - powiedziałem
(Asami? Jimena?)

Od Sieg'a - do Kiby

Spuściłem wzrok w ziemie .
-Czyli jednak o tym wiesz ...
-Wiem ...
-Ty też ją kochasz prawda ?
Nie odpowiedziałem .
-Prawda ? - powtórzył swoje pytanie
-Nie - odpowiedziałem już tym razem pewniej co oczywiście było kłamstwem
-Oszukałeś ją ...
-Kiba .... nie myśl o mnie jak o kimś kto ma dobre serce . Jedyną osobą którą w życiu kochałem to była Asami ale to się zmieniło kiedy odeszła .
Kiba patrzył na mnie z uwagą .
-Wracaj do domu - powiedziałem odwracając się
-Zaatakujecie .... wiem o tym .
-Nic nie wiesz . Tamta grupa wilkołaków to były młode i głupie wilki które były jeszcze praktycznie dziećmi .
Kiba nagle skamieniał .
-Jak ... to ?
-Normalnie . Byli zbyt dumni bo myśleli że skoro ich szkoliłem to już wszystką umieją . Zresztą ta rozmowa nie ma sensu .
Po chwili usłyszałem kroki i zaraz przed nami ukazał się wysoki chłopak .
-Co ty tutaj robisz Mariku ? -spytałem
-Patrze jak idą interesy - zakpił
-Dobrze . Powiedziałeś już wszystkim ? -spytałem
-Tak . Jutro opuszczamy te tereny .
-To dobrze ...
Podszedłem do Kiby i przyłożyłem rękę do jego nogi a potem barku . Rany natychmiast się zagoiły .
-Ty też potrafisz leczyć ?
-Tak i nie . Czerpię moc od innych przed dotyk . To jest moja prawdziwa moc .
-Nie mówiłeś mi nigdy o tym - powiedział wstając
-Nie było potrzeby .
-Idziemy Sieg - powiedział Mariku i ruszył w las
-Powodzenia Kiba - powiedziałem poklepując go po ramieniu i ruszając za Mariku

(Kiba ?)

Od Kiby - do Sieg'a

Uciekłem do lasu. Byłem wykończony. 
Na szczęście Sieg powiedział że nie zaatakują.
 Nie wiem ile to potrwa. 
Mogli tylko odczekać kilka dni i zaatakować.
 Biegłem najszybciej jak mogłem, by dobiec do reszty, ale rana z ramienia mocno krwawiła. Usiadłem pod drzewem by odpocząć chwilkę.
 Siedziałem oparty plecami i myślałem nad Siegiem, Asami,  o wszystkim.
 Nie wiedziałem już co robić. Śnieg przestał sypać. 
wstałem podpierając się o drzewo. 
Miałem zamieniając się w wilka, gdy wyczułem jakiegoś wilkołaka
- Wyłaź - krzyknąłem 
- Nie wracasz pod szkołę - usłyszałem głos Sieg'a
- Nie widzisz? Właśnie wracam. A ty co tu robisz?
- Pilnuje, abyś dotarł bezpiecznie pod szkołę - zakpił Sieg - Patroluję teren
- Jutro pewnie zaatakujecie? - stwierdziłem
- Nie, Renesme się bardzo wkurzyła  i rozniosła sporą grupkę członków. Czekamy na kolejnych
- To jeszcze ktoś jest? Myślałem że stu kilku wystarczy - ciągnąłem

- Nie, ten Związek jest bardzo liczny, w samej szkole jest kilkanaście członków
- Kto? - zapytałem zdając sobie sprawę, że uczniowie ze szkoły zostali z Asami
- Domyśl się
- Gadaj!
- Nie denerwuj się - powiedział - E tak co za duzo powiedziałem, bedę wracać już - powiedział odkrecajac się
- Sieg!
- Co?
 - Pomyślałeś o Jimenie?? - Na twarzy Sieg'a było widać zaskoczenie i poruszenie
- o Jimenie? - powtórzył
- Tak, o Jimenie, ona bardzo Cie kocha, nie widzisz ze ja krzywdzisz??
(Sieg?)

Od Renesme

-Wiesz no...-przerwałam bo poczułam ostry ból w barku.
Spojrzałam miałam strzałę w nim.
Za nami była Elitarnej Grupy Wilkołaków Zbójców.
Wyciągnęłam strzałę.
Jeden wilk biegł w stronę Shu.
-Uważaj-powiedziałam popychając Shu w bok.
Rzuciłam się szybko na wilkołaka.
Miałam już dość dużo siły żeby połowę pokonać.
Szybkim ruchem bez zmieniania się w wilka wgryzłam się w krtań wroga.
Padł na ziemie martwy.
Za jakąś 40 osobową grupą stał Altair.
-To się stało.
Wszyscy są w niebezpieczeństwie.
To walka na śmierć i życie. -powiedziałam do Shu.
Kolejne wilkołaki rzuciły się na nas.
Szybkimi ruchami skręcałam im karki , albo ręce.
Niektórzy uciekali , a niektórzy padali martwi.
Zaczął prószyć śnieg.
Nagle zza wszystkich wyszedł Altair.
-Wiesz Rene.
Powaliłaś tylu moich ludzi.
Nie chcesz dołączyć?-zapytał
Spojrzałam na niego zdziwiona.
-Chyba śnisz.
Nigdy nie dołączę do was.
Pozostanę wierna szkole i przyjaciołom-warknęłam.
On dał znak żeby znów zaczęli nas atakować.
Zostało ich z 10.
Przed końcem Altair uciekł.
Razem ze Shu walczyliśmy z nimi.
W końcu wszyscy leżeli na ziemi.
Byłam wykończona miałam wiele ran na sobie.
Po nożach, strzałach i kłach.
-Musimy pomóc reszcie-powiedziałam osłabiona.
(Shu??)

Nowy Rok!!!

Nowy rok się zbliża wielkimi krokami,
stary odchodzi,młody rok przychodzi,
życzę Ci wiele szczęścia i radości, 
wiele miłości i zdrowia prze 12 miesięcy i szczęścia aż do nowego roku.

Życzy joker27

Od Doshite do reszty

Gdy już wróciłem do domu, wpisałem parę zdań do mojego dziennika.

"Chciałbym żeby to wszystko się skończyło.
Wszędzie walki, przyjaciele są zdrajcami.
A później każdy jest samotny
Mój brat zginął.
Nie mam żadnej rodziny.
Przyjaciół.
Chociaż...
Zacząłem lubić Kibę i resz..."
Nie dokończyłem.
Ktoś zapukał do drzwi.
Na wszelki wypadek wziąłem broń.
Okazało się że to tylko Kiba z resztą.
-Wejdźcie.
-Dzięki odparł Kiba-musimy wymyśleć jakis plan.
A tylko u Ciebie jest w miarę bezpiecznie bo Zdrajca jeszcze się nie dowiedział gdzie mieszkasz.
-A więc ktoś ma jakiś pomysł na zgładzenie tamtego czegos?-Odpowiedziałem z lekkim śmiechem.
[ Kiba? Rene? Asami? Jimena? ]

Od Sieg'a - do Kiby

-Co o tym sądzisz ? -spytał
-Mówię wam że on nie będzie nam wierny . Kiedy tylko będzie miał okazje zabije któregoś z nas .
-Ty też częśto to robisz - zaśmiała się Kath - Na przykład jak się wkurzysz .
-Chcesz być następna ? -spytałem rzucając w jej stronę sztyletem tak że wbił się zaraz koło niej w drzewo .
-Spokój ! - krzyknął Altair - Zaraz wracam a wy macie go pilnować - powiedział i odszedł
-Wstawaj - powiedziałem do Kiby
Ten wstał i oprał się o drzewo .
-Zadowolony ? -spytał
-I to bardzo - powiedziałem - Jednak jesteś coś wart .
Podszedłem do drzewa i wyjąłem z niech nóż . Kiba rzucił tylko na nie spojrzenie po czym powiedział
-To te same które dałem ci na urodziny .
-Możliwe - westchnąłem
-Jesteś pewny tego co robisz ? -spytał
-Nie .
Kiba spojrzał na mnie zdziwionym wzrokiem .
-Kath , idź do siebie - powiedziałem a ta posłusznie odeszła .
-Jak to nie jesteś pewny ?
-Już ci mówiłem . Mam swoje powody dla których to robię .
-Jakie powody ?
-Nie interesuj się ale ...
-Ale co ?
-Czy na pewno chcesz tu dołączyć ?
-Tak . Dla bezpieczeństwa pozostałych .
-To miejsce zmienia ludzi Kiba . W bezwzględne żądne krwi potwory .
-Dlaczego mi to mówisz ?
-Wolałbym zginąć niż dłużej tutaj być - powiedziałem odwracając się
-To dlaczego nie odejdziesz ?
-Zadajesz zbyt wiele pytań na które jest jedna i ta sama odpowiedź .
-Ciężko cię rozszyfrować .
-I dobrze . Wole żeby nikt nie mieszał się w moje problemy .
-Mówisz tak jakby to było więzenie .
-Bo tak jest .
Nagle przyszedł Altair .
-Jaka decyzja ? -spytałem
Ten tylko kiwnął głową i odszedł .
-Gratuluje - powiedziałem
-Przyjęli mnie ?
-Nie . Masz stąd spadać .
-Ale ....
-Nie zaatakujemy was .
-Skąd ta nagla zmiana planów ?
-Spadaj stąd zanim zmienię zdanie .
Kiba obrócił się i ruszył w kierunku lasu .

(Kiba ?)

Od Shu

Otworzyłem oczy i nagle ujrzałem Rene. Zdziwiłem się, bo wyglądało na bardzo roztrzęsioną. Wstałem i podszedłem do niej. Złapałem ją za ramię, a ona od razu przygwoździła mnie do drzewa.
- Co jest? - spytałem.
- Wybacz, myślałam, że Ty to Sieg. - puściła mnie.
- Co się stało? - spytałem.

(Renesme?)

Od Kiby - do Asami , Sieg'a

Do pomocy nam przyszła cała szkoła.
 Było ich z 60 , tak oszacowała Asami.
 Ale tych 60 to tylko najmłodsi członkowie.
 Za nimi było jeszcze 40 starszych i 50 najlepszych, w tym Kath, Sieg i Altair.
- Zaczekajcie - powiedziałem do pozostałych. 
Pobiegłem w stronę przeciwników. 
Odkryłem że prawie każdy członek związku ma jakąś moc. 
U nas w szkole były tylko wyjątki, którzy posiadali ją. 
Chciałem porozmawiać raz jeszcze z Siegiem  i Altairem. Dobiegłem już do nich.
- Czego chcesz? - spytał chłodno Sieg
- Pogadać
- O czym? Jesteście już wszyscy martwi - dodał
- Mam propozycje - powiedziałem
- Ty? - spytał - A co niby oferujesz?
- Zawrzyjmy układ - powiedziałem
- Na jakich warunkach? - przemówił Altair
- Nie wiem o co wam dokładnie chodzi i kto wpisał nas na listę , ale pozostali są niewinni
- Chodzi nam tylko o was - powiedział Sieg
- W zamian za zostawienie w spokoju Asami i dzieci możecie wziąć mnie - powiedziałem
- I? - spytał Altair czekając  na dalszy ciąg
- I dołączę do was - Do Elitarnej Grupy Wilkołaków Zbójców
- Poddajecie się?
- Tak, ale nie macie prawa skrzywdzić Asami i dzieci - powtórzyłem
- Jak chcesz - powiedział po chwili Altair - Przemyślimy to, a teraz chodź za mną
- Gdzie? - spytałem zdziwiony
- Sprawdzimy czy nadajesz się do EGWZ - powiedział
Poszliśmy do ich obozu. 
Wilkołaki zostały na polanie i czekały na rozkazy.
 Altair zawołał pięciu strażników.
- Jeśli pokonasz wszystkich to przemyślę twój układ, warunki - powiedział
- Ruszaj się - powiedział Sieg siadając obok Kath i Altaira
Wilkołaki były dość dużo. 
Musiały być doświadczonymi zabójcami. 
Otoczyli mnie i na raz rzucili się z kłami na mnie.
Udało mi  się odepchnąć dwoje wilków.
 Zyskałem przestrzeń i pokonałem jednego z nich powalając bez życia na ziemię.
 To samo zrobiłem z drugim wilkiem który się podnosił z ziemi. 
Zostały jeszcze trzy wilki do pokonania. 
Jeden z nich wbił się ostrymi kłami w nogę, i drugi mógł wgryźć się w mój kark.
- Pożegnaj się z życiem - zawołał trzeci szykując się na wgryzienie w szyję.
- Nie tym razem - powiedziałem i przewróciłem się na plecy zabijając jednego
- Zostało ci jeszcze dwóch - zaśmiał się Sieg
Teraz gdy dwa wilki podnosiły się z ziemi skoczyłem na Sieg'a powalając go na ziemię.
- I co teraz zdrajco ! - powiedziałem i ugryzłem go w bark, długo to nie trwało bo dwa pozostałe wilki zaatakowały mnie
Puściłem Sieg'a i zająłem się dwójką pozostałych. 
Ziemia wokół była splamiona krwią. 
Wilk skoczył na mnie i przygwoździł mnie do ziemi pokrytej śniegiem. 
Przekręciłem głowę i zabiłem go przegryzając krtań.
- ,,Został tylko jeden'' - pomyślałem
Po kilku minutach żmudnych ataków udało mi się zabić piątego strażnika.
 Nie czekając co powie Altair rzuciłem się po raz kolejny na Sieg'a. 
Nie mogłem go zabić.
 Stałem nad nim patrząc mu w oczy.
 Zszedłem z niego i padłem na ziemie zamieniając się w człowieka.
 Zaczął padać gruby śnieg.
- Zrobiłem co kazałeś, a teraz odwołaj wilkołaki - powiedziałem mocując się z nogami by wstać.
- Równie dobrze mógłbym Cię teraz zabić i z łatwością wykonać zadanie - powiedział Altair wstając i podchodząc do mnie - Ale...
- Ale co? - spytałem zły - wykonałem twój warunek!
- Zabij go - nalegał Sieg zwracając się do niego
- Zamknij się ! przemyślę to i poradzę się z pozostałymi w radzie - kontynuował - Sieg?
- Tak? - zapytał patrząc się na mnie
(Sieg?)

Od Renesme - do Sieg'a

Walka się nie powiodła.
Mimo że byłam wampirem.
Sieg był dosyć silny, ale nie wiedziałam że aż tak.
Obudziłam w jakimś namiocie.
Miałam związane ręce.
Starałam się uwolnić, ale sznury były za mocne.
Czemu Kiba musiał dać Sieg"owi sztylety na urodziny.
To był największy błąd jaki zrobił.
Nagle do namiotu wszedł jakiś chłopak.
-Że też trafiło mi się pilnowanie ciebie-warknął.
Nie odzywałam się tylko odwróciłam głowę.
Zobaczyłam przy jego pasie sztylet.
Jak przechodził podłożyłam mu nogi.
Przewrócił się.
Szybkim ruchem wstałam.
Skupiłam się i "poprosiłam" sztylet żeby przeciął sztylet.
Chłopak chciał się wyrwać.
-Nie zabije cię, bo nie jestem wami!-syknęłam.
Usłyszałam że ktoś nadchodzi.
Szybko wyskoczyłam tylnym wyjściem.
Zaczęłam biec w stronę lasu.
-Dziewczyna uciekła!Złapać ją!-usłyszałam z namiotu donośny głos.
Musiałam przyśpieszyć.
Ale od kilku dni nie piłam krwi i byłam słaba.
Jeszcze użycie mocy mnie bardziej zmęczyło.
Zobaczyłam ich jak biegną za mną.
Na czele biegli Sieg i Kath.
Ta Kath mnie już wkurzała.
Zaczęłam szybciej biec.
Byłam jakieś 3-4 km od nich.
Byłam już strasznie zmęczona, przystanęłam.
Oparłam się o drzewo.
Ostatkiem sił wysłałam myśl do Asami, Kiby i Doshite.
-"Uważajcie niedługo przybędą po was."-powiedziałam do nich w myślach.
Znów zobaczyłam ich na choryzącie.
Szybko się pozbierałam i ruszyłam.
Zobaczyłam przed sobą kanion.
Byłam teraz za szybka żeby zwolnić.
Starałam się zakręcić, ale wypadłam z równowagi i spałam w dziurę.
Na szczęście szybko złapałam się krawędzi.
Chwilę się podciągałam, a potem wyszłam.
(Sieg??)

Od Asami - C.D Jimeny

- Czekajcie. - zawołałam i się zatrzymałam.
- Co jest? - spytał Doshite.
- Jimena zaraz tu będzie.
Peter i Nevit już tu byli.
- A gdzie jest Mark?
Gdy do nich przybiegłam nie zdążyłam mu nawet powiedzieć.
- Mark został z Zerem i Livy.
Kiba tylko przytaknął głową. W końcu przybiegła Jimena.
- Zabiję go. Wbiję w niego pazury.
- Ja też mam z nim porachunki. - powiedziałam.
Zapadła cisza. Wszyscy się wsłuchiwali w głosy. W końcu ich usłyszeliśmy. Wszyscy jak jedność ruszyliśmy przez las. W głowie miałam tylko jedną myśl "Zabić Sieg'a i nie dać się samej zabić". W końcu ich dogoniliśmy. Zatrzymaliśmy się, a ja oceniłam sytuację. Tamtych było około 60, a nas zaledwie...
- "Zaraz" - pomyślałam.
Dołączyły do nas wilkołaki z klasy, i nie tylko. Było nas więcej. Dołączyły do nas wilkołaki z całej szkoły.
- Nie wygracie z nami. - zaśmiał się Sieg i pokazał Renesme.
- Przegiołeś. - powiedziałam wściekłam.
(Kto dokańcza?)




Od Sieg'a - do Rene


Obróciłem ją tak że byłem nad nią . Chciała się wyrwać ale szybkim ruchem przyłożyłem jej sztylet do gardła a ta od razu przestała się rzucać .
-Opuść tarcze bo przetne ci gardło - powiedziałem poważnie
-Nie ....
Przycisnąłem sztylet jeszcze bardziej tak że lekko przeciął skórę .
-Ostatnie ostrzeżenie .
Rene niechętnie opuściła tarcze . Dwa wilkołaki podeszły do mnie i związały ją .
-Puść ją ! - krzyknął Kiba
-Nie . To będzie dla was nauczka że z nami się nie zadziera - powiedziała Kath uderzając Renesme w głowę tak że straciła przytomność . Jeden z wilkołaków wziął ją na ręce i ruszył dalej razem z Altairem i dwoma pozostałymi a zaraz potem ja razem z Kath ...

Od Jimeny - do Kiby, Asami. Doshite i Sieg'a

To wszystko było strasznie dziwne.
Przybiegłam tam gdzie Asami mi kazała.
Nie było ich tam.
Ale czułam trop.
Zmieniłam się w człowieka.
To co zobaczyłam było zadziwiające.
Sieg z wrogami a ja go kochałam.
-Zabije go-powiedziałam na głos.
Asami, Kiba i Doshite mnie usłyszeli.
(Dokończycie?)

niedziela, 30 grudnia 2012

Od Asami - do Reszty

Patrzałam w osłupieniu na martwe ciało Amana. Nawet się nie poznaliśmy. Doshite ruszył w kierunku, którym poszli Sieg i wilkołaki.
- Nie. - złapałam go za ramię.
- Nie puszczę im tego płazem! - warknął na mnie.
- Nie rozumiesz? Oni właśnie tego chcą. Chcą nas tam zwabić.
Doshite rozluźnił się trochę.
- Ale nie zostawimy tego od tak. Musimy ich pokonać. - przerwał ciszę Kiba.
- Co chcesz zrobić? - spytałam.
- Jeśli się poddamy oni nas zabiją, i będą zabijać dalej.
- Chcesz z nimi stoczyć walkę?
- Taki mam zamiar, ale nie będę was zarażał.
- Nie puszczę cię samego. To szaleństwo!
- Ja też cię nie zostawię. Mój brat poświęcił życie by zrealizować zadanie. Teraz ja je muszę kończyć. Jestem z tobą. - powiedział stanowczo Doshite. Nie wyglądało na to, że zrezygnuje.
- Ja też idę z wami. - postanowiłam.
- Asami...
- Nie Kiba! Od zawsze kazałeś mi się nie pakować w kłopoty i to mnie zawsze wilkołaki ze Złotego Stanu uważają za słabą! Dziś się to zmieni. Nie pozwolę im cię zabić. Idę z wami i nie próbuj mnie powstrzymać, bo się to źle skończy!
W skoku zmieniłam się w wilkołaka i pobiegłam za tropem Sieg'a i wilkołaków.
- Niezła jest. - powiedział Doshite i też pobiegł za mną.
- Wiem o tym. - zaśmiał się Kiba i dołączył do nas.
(Kto dokańcza?)

Od Renesme

Byłam niedaleko.
Wszystko słyszałam.
Byłam na drzewie.
Zobaczyłam Sieg"a z wrogami.
A potem ciało Amana.
To już przesada.
Była ze mną Jimena.
Ale poprosiłam ją żeby nie szła.
Ja jestem wampirem i dam sobie rade.
Sieg szedł ostatni.
Trochę odstawał od grupy.
Wskoczyłam na jedno drzewo bliżej niego.
A potem zeskoczyłam na Sieg"a.
-Ty podły zdrajco!-warknęłam.
Inni chcieli się na mnie rzucić.
Ale z łatwością otoczyłam nas barierą w której byłam ja i inni.
Trzymałam za szyję Sieg"a.
-Jak mogłeś?
I zrobiłeś to nawet Jimenie.-mówiłam przyciskając go bardziej do ziemi.
-Rene posłuchaj-powiedział spokojnie.
Spojrzałam na niego.
-Nie!!!! Już nigdy cię nie posłucham! Zabiłeś Amana!-krzyknęłam i rzuciłam nim o drzewo.
(Sieg??)

Od Sieg'a

-Dlaczego co ?
-Dlaczego nas atakujecie i dlaczego nas zdradziłeś ?!
-Od powiedź na obydwa pytania jest taka sama - powiedział Altair
-Nie rozumiem - powiedział Kiba
-Mamy za zadanie zlikwidować na zlecenie każdego kto pojawił się na liście . A teraz pojawiliście się wy .
-Kto wam to zlecił ? -spytała Asami
-Ktoś . Macie możliwość poddania się - powiedziała Kathleen
-Poddania się ?
-Tak . W zamian za drobną przysługę .
Wyjąłem sztylet i podszedłem do Asami
-Ani kroku dalej - warknął Kiba
-Spokojnie - powiedziałem ale Kiba skoczył w moim kierunku i odepchnął mnie od niej
-Teraz sami zgotowliście sobie śmierć - zaśmiał się nasz przywódca
Mieliśmy już odejść ale nagle mi się coś przypomniało .
-Aha ... prawie bym zapomniał .
Jeden z wilkołaków rzucił w kierunku Doshita ciało Amana .
-Mamy jeszcze dwa w zanadrzu - powiedział jeden z nich i poszliśmy w swoją stronę .

(Ktoś ?)

Od Doshite do Reszty

-Sieg wiemy że jestes podły i okrutny, ale mnie to juz nie przebijesz.-Wtrąciłem z sarkastycznym uśmieszkiem
-Serio? nie wydaje mi się
-A jednak. -Powiedział juz bardziej pewny Kiba.-Jego nie pokonasz.
-Widzisz zdrajco? Mimo wredoty mam sojuszników. a ty?

 Spójrz tylko. Latasz z kwiatka na kwiatek \
Gdyby nie siła już dawno by Cię wysłali do piachu
-N.n.nie waż się tak do mnie mówić.!!
-Bo może mi zabronisz?
-Żebyś wiedział Doshite. Zobaczysz że wygram z Tobą.
-a raczej przegrasz z NAMI-KIba już był całkiem pewny tego co mówi.
Zaczęło się starcie słów.
[Sieg? Kiba? Asami?]

Od Kiby - do Asami

- Pewnie zaraz zaatakują - powiedziałem
- Masz rację, reszta klasy powinna niedługo być
- Oby zdążyli - dodał Doshite
- Nie wiem, patrzcie - pokazałem na małą grupkę wilkołaków
Podeszli do nas. Był  tam Sieg , ich przywódca i troje innych wilkołaków.
- Chcemy porozmawiać - powiedział ich przywódca
- Niby o czym? 
- Nie widzicie? Już jesteście martwi - dodał Sieg wychodząc zza wilkołaków
- Ale dlaczego... - spytała Asami
(Sieg?Asami? Doshite?)

Od Asami

Lekarz powiedział, że dzieci są zdrowe. Radził mi jednak, żebym została jeszcze jeden dzień. Już miała się zgodzić, gdy poczułam, że Kiba jest zły i smutny. Coś się nie zgadzało. Spakowałam plecak, który przyniósł mi Kiba. Wzięłam dzieci i wyszłam. Skierowałam się do domu, cały czas sprawdzając co się dzieje. Próbowałam się porozumieć ze Sieg'iem, ale jego myśli były zablokowane. Jimena była za daleko, a Kiba nie odpowiadał. Zaczęłam się niepokoić. Weszłam do domu, położyłam Livy i Zero w łóżeczkach. Zadzwoniłam do pierwszej osoby, jaką miałam na wyszukiwarce telefonu.
- Mark. Musisz mi pomóc...
GODZINĘ PÓŹNIEJ
Biegłam przed siebie w postaci wilka. Wiedziałam, że dzieci są pod dobrą opieką. Wiedziałam co jest już grane. Sieg okazał się zdrajcą. W końcu udało mi się porozumieć z Kibą, a raczej wejść do jego myśli bez pozwolenia. Kolejna zaleta Mocy Ducha. Aman zginął próbując nas ratować. Biegłam w stronę chłopaków.
- "Doshite i Kiba są w parku. A skoro jest też tam Sieg, to znaczy, że reszta wilkołaków musi być w pobliżu" - myślałam. Nagle zatrzymałam się wbijając pazury w śnieg. Zrozumiałam o co im chodzi.
- "Kiba! To jest pułapka." - wysłałam mu wiadomość przez więź.
Szybko zawróciłam w stronę szpitala. Zauważyłam jak Kiba i Doshite są przy drzwiach. Szybko do nich doskoczyłam.
- Asami?! Co ty tu robisz? Gdzie dzieci? - spytał Kiba
- Są bezpieczne. Gdzie są wszyscy? Renesme, Hige, Jimena?
- Nie wiem. Każdy jest dziś czymś zajęty. - odezwał się Doshite.
- Oni będą chcieli nas wyłapać po kolei. - powiedziałam.
- Musimy być razem. Wilkołaków jest dość dużo, ale nie możemy się skontaktować. - dodał Kiba.
- Mogę spróbować za pomocą Mocy Ducha. Powinno się udać. - i spróbowałam się skontaktować z innymi wilkołakami z naszej szkoły.
- Moc Ducha? - spytał Doshite
- Asami ją posiada. Wiesz coś o niej? - spytał Kiba.
- Kiedyś o niej słyszałem.
- Załatwione. - przerwałam im rozmowę.
(Doshite, Kiba?)

Od Sieg'a

-Idziemy - powiedziałem do Kath
-A co z nimi ?
-Zostaw ich .... myślą że to wygrają ... Idioci - zaśmiałem się i skierowałem się w stronę naszego obozu a Kathleen posłusznie poszła za mną .
-Dlaczego tak nagle się od nich odwróciłeś ? -spytała nagle
-To moja sprawa .
Potem już się nie odzywała . Doszliśmy do naszego obozu spokojnie czekaliśmy na ich przyjście ....
-Jak myślisz . Przyjdą ? - spytała Karen
-Tak . Kiba będzie walczył o życie swojej kochanej , słodkiej rodzinki .
Nagle za krzakami pojawił się sam Kiba .
-Szukasz guza ? -spytałem wstając i podchodząc do niego
-Dlaczego to robisz ? -spytał
-Zgadnij .

(Kiba ?)

Od Doshite

-Ale co robię?-Zapytał Sieg
-Zabiłeś mojego brata. Może i byłem dla niego podły i nigdy go nie szanowałem ale był moim bratem!!
-Właśnie, Sieg.-odezwał się Kiba.-Nie przepadam za bliźniakami. A teraz jest tylko Doshite.
Wiem że chcecie nas napaść. Doshite wyczytał to w twoich myślach.!!
(Kiba oni chcą wywabić ze szpitala resztę. musimy iść)Wysłałem mu wiadomość w myślach by Sieg nic nie widział.
-Dobra jak chcesz. Ale my spadamy stąd. Idziemy po resztę. Doshite dawaj.-powiedział Kiba
-Dobra. I Sieg? Wiesz co? Idź do diabła.
-Właśnie miałem z nim spotkanie-odpowiedział Sieg i zaśmiał się w czasie gdy ja i Kiba byliśmy juz w połowie drogi do szpitala.
[ Kiba? Sieg?]

Od Kiby - do Sieg'a

- Cześć Sieg - przywitałem się - Nie widziałeś Amana?
Sieg odwrócił się za siebie i podszedł do nas.
- Nie - powiedział - Nie widziałem go od wczoraj, coś się stało
- Tak - powiedziałem łapiąc go
- Ej chłopaki - zawołał zaskoczony - co wy robicie?
- Dlaczego zabiłeś go ?! - zapytał Doshite
- Co o czym wy mówicie?
- Nie udawaj - powiedziałem - Dlaczego to robisz?
(Doshite? Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby i Amana

-Skoro już wiesz to czemu się pytasz ?
-Bo nie mogę przeczytać twoich myśli . Cały czas je blokujesz . Kogo ona chciała zabić ?
-Nikogo ! Do ciebie nie dociera ?!
-Kłamiesz .
-Nawet jeśli to co ?! On chce od nich odejść a ja jej w tym pomagam .
-Znowu kłamiesz .
-Jak sobie chcesz - powiedziałem i poszedłem do wyjścia ze szpitala
Skierowałem się do obozu wilkołaków . Jeden z nich mnie zatrzymał .
-A ty do kogo ?
-Jak w ogóle śmiesz się do mnie odzywać - powiedziałem i skręciłem mu kark
Drugi od razu lekko mi się ukłonił i poszedł dalej na warte . Nagle usłyszałem trzask . Obróciłem gwałtownie głowę i zobaczyłem uciekającego chłopaka . Ruszyłem za nim i nim się obejrzał padł martwy .
-Kto to był ? -spytała Karen podchodząc do mnie
-Szpieg - powiedziałem i poszedłem do naszego przywódcy
-A więc jesteś - powiedział i wskazał na mapę - Za trzy dni atakujemy
-Nie . Był tutaj jakiś szpieg . Już wie że zaatakujemy za 3 dni i zdradził moją obecność .
Pokazałem im nową taktykę i ustawienie na mapie .
-Czyli jutro ? -spytał
-Tak - powiedziałem
-Idź się lepiej przespać . Jutro czeka nas ciężki dzień .
-Taa ....
Poszedłem do swojego namiotu ale nie mogłem zasnąć ... Całą noc siedziałem i patrzyłem się w jego dach .

*RANO*

Wczesnym rankiem wszystkie wilkołaki były już na miejscu . Wyszedłem i spojrzałem na nich . W ich oczach było widać nie tylko dume i arogancję jakby byli pewni wygranej ale to prawda . Nie mieli z nami szans szczególnie teraz kiedy tylko Kiba potrafi walczyć ... no i jest jeszcze ta Renesme . Nagle podeszła do mnie Kathleen .
-Jak się czujesz ? -spytała
-Sama odpowiedź sobie na to pytanie .
-żle ?
-Tak . Podejrzewam że sam będę musiał ich wszystkich wybić .
-Na początek idzie nasza elitarna grupa potem dopiero młodzi i na końcu jedni z najlepszych . Damy rade . Nie ma co do tego wątpliwości.
-Nie to mnie martwi Kath ...
Poszliśmy na polanę gdzie wszytko było już przygotowane .
-Musimy kogoś wysłać na pierwszy ogień żeby ich wywabił ze szpitala - powiedział Altair - nasz przywódca
-Ja pójdę - powiedziała Kathleen
-Jak ona idzie to ja też - westchnąłem
Poszliśmy razem do miasta . Zobaczyłem Kibę razem z Doshite w parku .

(Kiba , Doshite ?)

Od Amana cd od Kiby

-No nie wiem-powiedział Kiba
-Złaź ze mnie!-wycharczałem do Kiby. Uciskał mi tętnice że ledwo żyłem
-A przepraszam-Powiedział i pomógł mi wstać.-A teraz co tu robicie?
-Pierwszy raz się kogoś posłuchałem i razem z Aman'em tu przyszliśmy podpatrzeć co Ci szykują. A ty zniweczyłeś ten plan kręcąc się tutaj.-Powiedział Doshite zaciskając zęby
-Zaraz zaraz...  Wy... działaliście w zgodzie?

-Tak pierwszy raz jakoś-Odparłem.
-A to sory.
-Doshite odprowadź Kibę. Ja jeszcze chwilę tu zostanę.-powiedziałem
-Już nie mam siły by się z Tobą kłócić świętoszkowaty braciszku. dobra. Chodź, Kiba. Pan Perfecto chce tu sam poczatować.-powiedział Doshite i razem z Kibą poszli i zniknęli w ciemności.


Zostałem sam. A teraz-muszę się dowiedzieć co knują...
Podszedłem bliżej. Spojrzałem na zegarek- była 22.30.
Nic się nie działo.
Później mijały godziny
23.00
23.49
00.00
Już miałem iść, ale coś przykuło moją uwagę.
No nie wierzę!!!
Sieg. A więc to tak. Zdrajca!
Muszę jak najszybciej powiedzieć im. Dogonić ich.
 Nieuważnie nadepnąłem na gałązkę która złamała się z trzaskiem.
Zacząłem biec. 

Sieg mnie zauważył.
Niedobrze.
Wiedziałem że już po mnie.
Wysłałem tylko myśl do Doshite "Sieg. zdrajca. uciekajcie. ukryj Kibę."
I wtedy mnie dopadł.
Poczułem ból i już nic
[Sieg?]

Od Kiby - do Sieg'a

- Kto to był? - spytałem sie go jak wracal
- Kto? - spytał udając
- Ta dziewczyna, nie udawaj
- aa, to moja stara kolezanka ze Złotego Stanu
- Czego chciała?
- niczego tak tylko zagadała
- Kogo chciała zabić?
- Co?! - zapytał zaskoczony
- Oboje wiemy że umiem czytać w myślach. o co jej chodziło?
(Sieg?)

Od Renesme

-Wież mi możesz na mnie liczyć w każdej chwili.
Nie ważne kiedy i gdzie.
Ale jak mam wam pomagać musimy się lepiej poznać-powiedziałam i spojrzałam mu wo czy.
(Aman?)



Od Sieg'a - do Kiby, Jimeny , Asami

Jimena rozmawiała z Kibą . Oparłem się o ścianę kiedy nagle usłyszałem hałas .
-Zaraz wracam - powiedziałem do Kiby i ruszyłem w głąb szpitala .
Nagle zobaczyłem dziewczynę w kapturze . Podszedłem do niej .
-Co ty tutaj robisz ? -spytałem
-Kończe to co ty miałeś zrobić już dawno .
-Mówiłem ci że sam się tym zajmę .
-To dobrze bo Altair już się niecierpliwi .
-Przekaż mu że do jutra dostanie to czego chce ...
-Mam taką nadzieję .
Dziewczyna odeszła a ja wróciłem do Kiby i Jimeny .

(Kiba , Jimena ?)

Od Kiby C.D

- Nie potrzebnie za mną łaziliście - powiedziałem
 - Mogłeś go zabić - powiedział wskazując na Amana
- To odruchowo, idźcie stąd
- A ty?
- Co ja?
- Długo będziesz tu siedział?
- Tak długo jak będzie trzeba - dodałem i pomogłem wstać Amanowi - przepraszam -dodałem
Odwróciłem się by zobaczyć na obozowisko. Na dole z namiotów wyszło kilka wilkołaków. Pewnie zauważyli brak  wartowników.
- Niedobrze - powiedziałem
- Uciekajcie - krzyknąłem w stronę chłopaków
- Wszyscy z obozowiska  zaczęli się rozgladać - dodał Aman
- Zabierz go spotkamy się w mieście - dodałem po czym zeskoczyłem z górki.
Chłopaki zaczęli uciekać lasem w stronę miasta. Ja żeby ich nie doprowadzić zbiegłem z górki. wilkołaki szybko mnie zauważyli. przebiegłem przez obozowisko i nie dałem sie złapać. wbiegłem na lodowisko i poślizgnąłem się. Ślizgałem się dość długo. Wstałem. stałem na środku zamarzniętego jeziora.
- Teraz nam nie uciekniesz ! - zawołał jeden z brzegu
Zamieniłem  się w człowieka by lepiej utrzymać równowagę.
- Nawet zaoszczędzimy sobie czas i ludzi, skoro sam przyszedłeś prosić się o śmierć. Chodź tu
- Chodź! Prędzej czy później musisz zejść rozejrzyj się dookoła. nie masz szans
Rzeczywiście jezioro było otoczone przez kilkudziesięciu wilkołaków. pobiegłem w strone najmłodszych wilków i przeskoczyłem nad nimi zamieniajac sie w wilka. potknałem się o noge jednego z nich i zaryłem pyskiem po sniegu. z lasu wypatrzyłem dwa wilki biegnące w ta strone
(Doshite? Aman?)

Od Kiby

Chodziłem po parku. Po wyjściu ze szpitale pobiegłem w to samo miejsce gdzie byłem ze Siegiem. wilkołaków przybyło dwa razy tyle. nie dobrze - pomyślałem. Może nie udać mi się uchronić Asami i dzieci. wilkołaki szacowały właśnie plan działania. Najstarszy z nich trzymał w reku mapę i zaznaczał coś na niej tłumacząc pozostałym. wpadłem na pewien plan. Zszedłem z górki i podkradłem sie bliżej. Na pniu przedemna siedziało trzech młodych wilkołaków. zobaczyli mnie i pobiegli za mną. nie wezwali nikogo do pomocy myśląc ze im się uda  i dostana jakaś nagrodę. Wyprowadziłem ich kilka metrów dalej i powaliłem ich na ziemię. wilkołaki leżały nieżywe już na ziemi. Podkradłem się pod obóz drugi raz. Czekałem za pniem aż się ktoś zjawi. Za plecami usłyszałem jakieś odgłosy. Rozejrzałem się czy nikt nie patrzy się w moja stronę. Pobiegłem za krzewy, tam gdzie słyszałem jakieś hałasy. Siedziały tam młode wilkołaki. zdziwiłem sie że ktoś je zabrał na taka wyprawę, ale z drugiej strony to do nich podobne. Dzieci zauważyły mnie i podeszły. W tym samym czasie przybiegło dziesięć wilków. Były ze złotego Stanu. Część to dopiero uczące się wilki. nie sadziłem że ten związek ma aż tylu członków. wyskoczyłem z kryjówki i pobiegłem na pobliską górkę, by ich lepiej obserwować. 
- Jutro zacznie padać śnieżyca - zauważył jeden - Może lepiej zaatakować jutro?
- Nie! Jeśli mamy wygrać lepiej zaczekać do następnego wtorku! 
- Śnieżyca da lepszy kamuflaż!
- Za tydzień też możemy liczyć na śnieg - zawołał  drugi
chwile się sprzeczali po czym ustalili że zaatakują za trzy dni. było ich już około osiemdziesięciu. mieli ogromna przewagę. Wstali i przydzielili warty po trzech. Pozostali wrócili do namiotów, które rozłożyli .
- No to teraz - powiedziałem sobie w myślach i powtórzyłem próbę.
Wartownicy gonili mnie przez chwile po czym leżeli martwi. Kilka wilkołaków wyszło po wode niedaleko obozowiska. na mój widok zaczęli mnie gonić. to był ich błąd. Padali po kolei jak muchy.  wróciłem na moją górkę by się przyglądać czy kolejni nie wychodzą. za moimi plecami wyczułem ruch. skoczyłem na dwa czarne wilki przygwożdżając ich do ziemi. Nigdy nie widziałem tych wilków.  Jednego miałem już dobić, gdy drugi zamienił się w  człowieka i podbiegł do nas chwiejnym krokiem. To był Doshite a podemna leżał Aman
- Co wy tu robicie? - krzyknąłem zły  i przestraszony
 - A jak myślisz? 1 - zdenerwował siĘ Doshite
(C.D.N)

Od Amana

-Rene... Widzisz... bo starsi przeczuwali wielką tragedię. 
W której głównie ma uczestniczyć Kiba.
Nie mówili nam nic więcej.

 Tylko że mamy go odnaleźć i chronić.
 Przed wszystkimi...
-Jak to? grozi mu coś?

-Nie wiem jak to ująć. Po prostu to jakaś chora tajemnica. Ja i Doshite nic nie wiemy. I to jest w tm najbardziej irytujące. Że mamy go chronić. Ale nikt nie wie przed czym.-Spojrzałem jej prosto w oczy-Nie mogę zawieść. Chcę jak najszybciej skończyć to co zacząłem.

Od Renesme - do Amana

Spojrzałam w ciemne oczy Amana.
Dla Kiby chcę jak najlepiej i dla Asami.
W ogóle dla nich obojgu.
-Dobrze pomogę wam.-powiedziałam spokojniej.
(Aman?)

Od Renesme - do Doshite

Doshite wybiegł z lasu.
Ja poszłam w przeciwną stronę.
Nic ciekawego się nie działo.
W końcu poszłam do siebie do domu i się położyłam.

Od Kiby - do Asami

- Masz rację - powiedziałem
- Uważajcie na siebie i pilnuj Sieg'a nie wiadomo co może mu przyjść do głowy
- Dobrze - powiedziałem i pocałowałem ją
Pielęgniarka powiedziała żeby odwiedzić ją później. Wyszedłem z pokoju  spojrzałem na nich . Na korytarzu stał Sieg z Jimeną, zapomniałem o nich, taki byłem zaskoczony.
-  I jak? - spytała Jimena gdy zamykałem drzwi od pokoju
(Jimena? Sieg?)

Od Asami - do Kiby

Uśmiechnęłam się.
- Ale Livy ma twoje oczy. Jest do ciebie podobna.
- Lekarz coś mówił?
- Tylko tyle, że teraz mam odpoczywać i się nie przemęczać oraz, że mieliśmy dużo szczęścia. To denerwujące. Czemu wszyscy zawsze każą mi odpoczywać i się nie wtrącać.
- Bo jesteś dla mnie ważna.
- Ale... co teraz będzie? - spytałam.
- Co masz na myśli?
- Wilki ze Złotego Stanu. Chodziło im tylko o ciebie, mnie i Siega. Teraz mogą obrać też za cel Zero i Livianne. - przytuliłam maluchy do siebie.
- Nie pozwolę im skrzywdzić dzieci.
- My nie pozwolimy.
(Kiba?)

od Kiby - do Sieg'a, Jimeny , Asami

Karetka zabrała Asami. Kilka godzin później lekarz pozwolił mi wejść do niej. Otworzyłem drzwi. Wszedłem do środka. Podszedłem bliżej i usiadłem na krześle obok łóżka. Asami trzymała na rękach dwójkę dzieci. Były to bliźniaki chłopczyk i dziewczynka.
- Jak je nazwiemy? - spytała szeptem Asami by ich nie obudzić
- Chłopca może... Zero?
- Dobrze, a dziewczynkę Livianne
- Są piękne - powiedziałem uśmiechając się do niej - Są ładne po mamusi
(Asami?)

Od Shu

Leżałem sobie pod drzewem, gdy nagle coś usłyszałem. Wstałem i od razu pod postacią wilka pobiegłem w głąb lasu. Ujrzałem myśliwych, którzy celowali we mnie strzelbami. Uśmiechnąłem się tylko i szybko pobiegłem w ich stronę, ale nie zauważyłem jednego, który tylko na to czekał. Postrzelił mnie w lewe ramię, a ja padłem jak mucha. Próbowałem wstać, lecz nie mogłem. Nagle przed oczami przeleciały mi wszystkie wspomnienia, więc w bólu wstałem i szybko odbiegłem. Upewniłem się, że myśli za mną nie biegną i przemieniłem się w człowieka. Znów usiadłem pod drzewem i usnąłem.


Od Doshite do Renesme

-Renesme wiem. Ale proszę nie wtrącaj się więcej.-po raz pierwszy odkąd zaczęliśmy rozmawiać byłam chociaż trochę miły. Wypadło nienajgorzej.-Naprawdę nie chcę Cię w to mieszać. A ja i mój brat dwie różne osobowości. A zdaje się że chyba poczuł chemię-puściłem jej oko.- A teraz nic nie mów nikomu o tym co się tu działo. Muszę być taki by nikt się nie zorientował.
-Dobrze. Ale...
-Żadnego ale-tym razem byłem juz sobą.-Koniec rozmowy. I nie potrzebuję pomocy. A twojej tym bardziej-wybiegłem w las zostawiając Rene daleko w tyle.
[Renesme dokończ]

Od Amana

-Renesme czekaj. To nie tak. Ja nawet nie jestem w połowie taki jak mój brat.
Mimo że wygląd jest taki sam.
-Co? Przecież jesteście bliźniakami. Więc co za różnica?
-Nawet nie wiesz jak duża.
-Chcesz wiedzieć co jest grane? otóż starszy wysłał nas z misją chronienia Kiby.
I chcę byś nam pomogła. Ale tak by nikt nie wiedział o tym oprócz jego bliskich przyjaciół.
Proszę. Próbuję naprawić to, co zepsuł Doshite. Pomożesz mi?- Spojrzałem na Rene z bólem w oczach
[Renesme?]

sobota, 29 grudnia 2012

od Jimeny - do Asami i Kiby

Spojrzałam przerażona na Asami.
Podbiegłam szybko do niej i złapałam ją za rękę.
-Musisz jechać do szpitala.
Nawet ja czuję że coś jest nie tak.-powiedziałam
Kiba trochę już był zmęczony.
-Połóż ją-powiedziałam.
On to zrobił i położył jej głowę na swoich kolanach.
-Dzwonię po karetkę-powiedziałam wstając.
(Kiba, Asami?)

Od Renesme

Byłam w szkole.
Na korytarzu, zobaczyłam Doshite"go i jakiegoś chłopaka identiko.
O matko jeszcze jego brata bliźniaka nam tu brakowało.
No mówi się trudno.
Ale oboje się chyba nie lubili.
Na pewno za sobą nie przepadali.
Przeszli obok mnie.
-"pamiętaj że możesz na mnie liczyć"-powiedziałam z myślach do Doshite"go.
On na chwilę się zdezorientował.
Potem spojrzał na mnie.
Jego brat to samo zrobił.
Miał minę jakby zastanawiał się co jest grane.
Ja trochę odeszłam.
Poszłam do lasu.
Wiedziałam że jego brat za mną idzie.
Fajne miał imię Aman.
Nagle poczułam że ktoś chce się włamać do mojej głowy
-Wara od mojego umysłu Aman!-krzyknęłam odwracając się w jego stronę.
Syknęłam na niego.
(Aman dokończ)

Od Renesme - do Doshite

Uśmiechnęłam się.
-Dobrze nie musisz-powiedziałam
On kiwnął głową.
Chciał już iść ale.....
-Doshite pamiętaj...........jak będziesz czegoś potrzebował.........powiedz-powiedziałam.
(Doshite??)

Od Asami - do Sieg'a i Kiby

- Jakie znowu narzędzie śmierci? - spytałam. Sieg pokazał mi dwa sztylety. - Brawo Kiba. Teraz będziecie częściej lądować w szpitalu.
- Albo u ciebie. - zaśmiał się Sieg.
Wróciliśmy do reszty. Wszyscy dobrze się bawili. W końcu zaczęło się ściemniać, więc zaczęliśmy się rozchodzić. Zostałam z chłopakami i Jimeną, by pomóc im sprzątać. Poszłam nad jeziorko, by napełnić wiaderko wodą. Na szczęście jezioro nie było skute lodem. Napełniłam wiadro i poszłam z powrotem. Sieg i Jimena właśnie mieli już iść. Weszłam na polanę... i poczułam okropny ból. Puściłam wiaderko i krzyknęłam. W mgnieniu oka koło mnie znalazł się Kiba i mnie przytrzymał.
- Co jest?
- Dzieci, coś jest nie tak. - i złapałam się za brzuch. Sieg i Jimena stali w osłupieniu.
(Kiba, Sieg, Jimena?)

Od Sieg'a - do Asami i Kiby


-Nie będę żadnym wujkiem . Nie mam zamiaru marnowac sobie życia przez jakieś bachory ... nie i koniec !
-Tylko żartujemy .
-Kiepskie te wasze żart .
-To jak ci się podoba prezent ?- spytał
Wyjąłem z pudełka dwa sztylety .
-No ... wybrałeś sobie nawet nażendzie śmierci - zaśmiałem się

(Kiba? , Asami ?)

Od Asami - do Sieg'a i Kiby

- Rozmawiałam też z Jimeną. Ja i Kiba zastanawiamy się czy nie został byś wujkiem. - powiedziałam uśmiechnięta.
- Słucham?!
- Dawał byś dobry przykład dzieciom. - dogryzł mu Kiba.
Siega zamurowało. Zaczęliśmy się z niego śmiać.
- Spokojnie żartowałam.
- No mam nadzieję.
- Ale gdybyś został opiekunką... - zaczął Kiba. Dałam mu z łokcia.
- O nie zapomnij. - powiedział zły Sieg.
Nie mogłam wytrzymać i zaczęłam się z nich śmiać.
(Kiba, Sieg?)

Od Doshite do Amana

Idąc z lasu zauważyłem że ktos za mna idzie. Odwróciłem się więc i... nie mogłem uwierzyć. Czy już nigdy nie mogłem się uwolnić od mojego brata?
-Czego chcesz Aman?
-Niczego oprócz tego że mieliśmy razem tu wyruszyć, ty znów uciekłeś. Ja już załatwiłem sprawę z Kibą.
-I co z tego?
-To że również i ty teraz możesz go ochraniać.
-Dzięki ale nie trzeba było. Sam bym sobie poradził.
-Wcale nie. Wiem że on nie chce cię znać.
-I co z tego? Moja sprawa. Czemu ty musisz za mną chodzić? tak jak ta pijawka i Nick czy jak mu tam.
-To nie pijawka. Ma imię. Renesme.
-Nieważne. Ważne że znowu mi stanąłeś na drodze. Wiesz co? Jeśli już chcesz koniecznie byśmy obaj byli przy nim to przynajmniej się nie odzywaj. Udajmy że się nie znamy. ale to będzie trudne milusiński.

-Nie nazywaj mnie tak!
-bo co? poskarżysz się? ale się boję. a teraz spadaj do siebie bym cię nigdy nie widział koło tego terytorium.
-Dobra. jak sobie chcesz. ale nie musimy się kłócić. Kiba już wie że uciekłeś. i kto nas przysłał

-Papla
-może. ale musi wiedzieć czemu nie odczepimy się od niego.
-nieważne. cześć-zakończyłem tę rozmowę.

Od Kiby - do Sieg'a

- Sieg przestań już - powiedziałem - nie będź zazdrosny, mam dla ciebie prezent
- Że co? Ja nie jestem zazdrosny i żadnego prezentu nie potrzebuję
- Masz - powiedziałem wciskając mu zawiniętą paczkę - podoba ci się?
sieg rozdarł pudełko i otworzył.
(Sieg?)

Od Sieg'a - do Asami i Kiby


-Ale to słodkie ... - powiedziałem - Takie słodkie że zaraz się zerzygam ...
-Sieg daj już spokój - powiedziała Asami
-Przecież ja nic nie mówię .

(Kiba , Asami ?)

Od Kiby - Asami i Sieg'a

- To wspaniale Asami - powiedziałem cały blady z zaskoczenia - Prawda Sieg? - powiedziałem i uderzyłem go w plecy i przestał się dusić
- Dzięki - powiedział patrząc się ciągle na Asami - ale jak to? To?
- Chłopczyk i dziewczynka - powiedziała Asami uśmiechając się do nas
Sieg zrobił się blady. Przeczesał włosy ręką i oparł się o drzewo.
- to znaczy  że.. że..
- Jesteś ojcem - powiedziała Asami - Dwójki dzieci - dodała
Ucieszyłem się i objąłem
(Asami ? Sieg?)

Od Asami


- Chłopaki przestańcie.
Sieg i Kiba zaczęli się tarzać w śniegu, ale potem nie było tak wesoło. W końcu się uspokoili, a ja podeszłam do Kiby i zgarnęłam z niego śnieg.
- Mam dla ciebie niespodziankę.
- Jaką?
- Dostaniesz dwa prezenty.
- Jakie znowu dwa prezenty? - spytał zaciekawiony Sieg.
- Będziesz ojcem dwójki dzieci.
Sieg zaczął się dławić ciastkiem, które zaczął jeść, a Kiba nie wiedział co powiedzieć. Ja zaczęłam się śmiać z ich reakcji.
(Kiba, Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby


-Jak mówię nie to nie !
-A to niby dlaczego ?!
-Nie będę ci się tłumaczyć !
-Będziesz !
Odwróciłem się ale Kiba złapał mnie za ramie .
-Puść mnie bo pożałujesz że się wogóle urodziłeś ...
-Już się boję ...
Przygniotłem go do drzewa i przyłożyłem mu sztylet do gardła .
-Jeszcze raz a nie będzie już tak wesoło - powiedziałem i po chwili go puściłem

(Kiba ?)

Od Amana do Kiby

Kiba usiądź.
-Nie chodzi o to że Cię szpiegujemy.
Ktoś chciał byśmy Cię ochraniali. Ja i Doshite zostaliśmy wybrani do ochrony przez człowieka-najstarszego z żyjących którzy się zmieniają wilki. Mówił że grozi Ci niebezpieczeństwo. Nie wiem co ci zrobił mój brat ale ja nie jestem taki jak on. Jestem tylko z wyglądu.
I nie spocznę dopóki nie wypełnię zadania.
-Więc bedziesz za mna chodził?-powiedzial drżącym głosem
-tak. ale będę w cieniu. nikt się nie dowie.
-skoro tak. to się zgadzam. ale czasem weź się ujawnij.
-dobra. -powiedziałem i poszedłem do swojego domu.

Od Kiby - do Sieg'a

- I znowu ucieka - westchnęła Asami
- Pójdę po niego
Podszedłem do drzewa
- Zamierzasz siedzieć tu całą imprezę?
- Tak - odpowiedział krótko
- Złaź w tej chwili - powiedziałem
- Nie
- Liczę do trzech
- 1....2.. i 3 Złaź
- Nie
- Sam tego chciałeś - złapałem go za nogę i zwaliłem na śnieg
Sieg wstał zaskoczony i zły zaczął się otrzepywać. Jak skończył popchnął mnie na zaspę śniegu.
(Sieg? Asami?)

Od Kiby - do Amana

Po lekcjach poszedłem na umówione spotkanie. Aman już czekał. Usiadłem na powalonym drzewie obok niego.
- Czemu chciałeś się ze mną spotkać?
- Chcę się coś dowiedzieć...
- Nie prościej jest to wyczytać? wiem że umiesz czytać w myślach
- Tak, ale...
- Dlaczego tak za mną chodzicie? Szpiegujecie czy ci? - powiedziałem i wstałem
(Aman?)

Od Sieg'a - do Asami i Kiby

-Bawcie się dobrze - powiedziałem odwracając się
-A tobie co ? Przecież to też twoje urodziny .
-Dobrze wiesz Asami że ja nie obchodzę urodzin - westchnąłem
-Chociaż ten jeden raz ...
-Nie .
Poszedłem do lasu . Wskoczyłem na pobliskie drzewo tak że miałem widok na całą polanę ...

(Kiba , Asami ?)

Od Amana

Przyszedłem tu. Jestem. Znów muszę szukać mojego braciszka.
Doshite uciekł z domu. Ale tym razem muszę go pilnowac.
Jest w tej szkole. Miałem razem z nim pilnować Kibę i go chronić.
Ale Doshite jak zwykle. Uciekł nie pytał o zdanie.
Zaintrygowała mnie pewna młoda dama.

Pół wampirzyca-tak mówią.
Renesme....
Ma piękne oczy.
Ale najpierw Doshite.
Pewnie narozrabiał. Wszyscy się patrzyli na mnie tak dziwnie.
W końcu jestem jego bliźniakiem.
I zobaczyłem  Kibę.
-Kiba czekaj!
-Doshite? czego chcesz jeszcze?
-Co jaki Doshite?-nie kryłem zaskoczenia.-jestem Aman. Jego brat. Wiem że on tu jest.
Pewnie zdążył narozrabiac.
-Już zdążył mi zależć za skórę. Ale jak to? nie mówił że ma rodzinę
-Uciekł z domu rok temu. Oboje mieliśmy cię pilnować.
-Tak? Kurcze. sory stary za to nie miłe powitanie.
-Nie ma sprawy. Opowiesz mi o sobie?
-Jasne. Ale może nie tutaj?
-Dobra. Spotkajmy sie po lekcjach w lesie-powiedział Kiba.
[ Kiba? ]

Od Kiby - do Sieg'a i Asami

Wbiegliśmy na polanę. Wszyscy z klasy bawili się. Spojrzałem na Asami ze zdziwieniem.
- co to za okazja?
- nie wygłupiaj się - powiedziała ze śmiechem - Twoje i Sieg'a urodziny
Wtedy sobie dopiero przypomniałem
- Zapomniałem - przyznałem
- Nie ważne,  my pamiętaliśmy  - uśmiechnęła się
(Asami? Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby

-Tak - powiedziałem
Ruszyliśmy w stronę miasta .
-Na czym polega bycie tym zabójcą ?
-Naprwdę chcesz wiedzieć ?
-No tak .
-Dostajesz kase i zabijasz kogo ktoś ci wyznaczył . Proste i ciekawe .
-Ciekawe ?
-Wiesz ... już pół świata zdążyłem zwiedzić dzięki temu -zaśmiałem się
W końcu doszliśmy do domu Kiby i Asami .

(Kiba ?)

Od Asami

Kiba odprowadził mnie do domu, a sam poszedł gdzieś ze Sieg'iem. Czekałam na niego, ale nie przyszedł więc poszłam spać. Obudziłam się rano i zadzwoniłam do wszystkich. Postanowiłam zrobić Siegowi i Kibie niespodziankę. W końcu dziś mają urodziny. Umówiliśmy się o 14:00 na polanie, by wszystko przygotować.
- Gdzie się podziewają chłopaki? - spytałam Jimenę.
- Nie wiem. Nie widziałam ich od wczoraj.
- Sieg wieczorem przyszedł do mnie i Kiby. Potem gdzieś razem pobiegli.
- Nie długo wrócą.
- Oby się nie spóźnili.
Wszyscy byliśmy na polanie. Próbowałam zadzwonić do Kiby, ale miał wyłączony telefon. Zaczęłam się martwić. W końcu wbiegli na polanę zdyszeni.
- A wam co?
- Nic... po prostu... - zaczął Kiba.
- Mieliśmy coś do załatwienia. - skończył Sieg.
- A pamiętacie, że dziś wasze urodziny. Chodźcie wszyscy czekają.
(Sieg, Kiba?)

Od Kiby - do Sieg'a

- Ale chyba nie zamierzasz...
- oczywiście że nie, zwariowałeś?
- Ktoś o tym jeszcze wie?
- Nie, i lepiej żeby tak zostało
- dobra, jak chcesz - powiedziałem  prostując się wracamy?
(Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby


-Długa historia ...
-Zamieniam się w słuch .
-Nie odpuścisz , prawda ?
-Nie .
-No dobra ... dołączyłem tam ze względu na pewną dziewczynę .
-A dlaczego odszedłeś ?
-Nie odszedłem .
-Wyrzucili cię ?
-Nie .
-To co ?!
-Dalej jestem jednym z nich .

(Kiba ?)

Od Doshite c.d Renesme

Rene zatrzymała mnie w lesie.
-Więc powiesz?-zapytała mnie spokojnie. Ale wyczuwałem lęk.
-Nie mogę nie teraz. Wiem że chcesz dla Kiby jak najlepiej ale nie mogę.
On wie co jest grane. Ale jak chcesz to go zapytaj.
 Mogę Cię nawet zaprowadzić do niego w tej chwili-Wiedziałem że ma mętlik w głowie.
-Nie musisz. Wierzę Ci...
-Nie powinnaś mi ufać tak jak i ja nie ufam nikomu.
Odszedłem dalej w las. Ona podążyła za mną. Czułem jej obecność
-Doshite...Proszę czemu taki jesteś?
-Czemu? jeszcze zadajesz pytania? Nie wiesz co się zdarzyło a i ja nie mam zamiaru nic mówić. A teraz poproszę. Zostaw mnie w spokoju.-Dostrzegła ból w moich oczach. Miałem nadzieję że nie będzie wścibska i nie będzie chciała na siłę się dowiedzieć.
[ Renesme?]

Od Kiby - do Sieg'a

- To nieźle, ile ich właściwie jest?
- Nie wiadomo, ciągle dochodzą nowi
- a ty czemu odeszłeś i dlaczego u nich byłeś
- No bo ...
- Dlaczego? - spytałem opierając się o drzewo
(Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby

Nagle pomiędzy nas wbiegł jeden w wilkołaków . Strzeliłem go łapą a ten z piskiem zawrócił .
-Nie możey teraz wrócić do miasta . Musimy ich zgubić .
Kiba kiwnął głową i gwałtownie skręcił a ja za nim . Po jakiejś godzinie udało nam się ich zgubić . Zatrzymaliśmy się na chwile .
-Ja tam już więcej nie wracam - powiedziałem opierając się o drzewo
-Ale ...
-Oni nie są ze Złotego Stanu . Bynajmniej większość nie jest .
-A ty skąd to wiesz ?
Podciągnąłem rękaw kurtki i pokazałem mu tatuaż w kształcie węża .
-A ty skąd to masz ?
-Należałem kiedyś do nich . Elitarna grupa wilkołaków zabójców . To już nie są żarty Kiba .

(Kiba ?)

Od Kiby - do Sieg'a

- Zobacz - powiedział Sieg i szybko wstał
- Mamy towarzystwo - powiedział jeden z wilkołaków podchodząc bliżej
- to ty tego a ja tamtego - zarządził Sieg
- Dobra - powiedziałem patrząc się w jego stronę
Walka była krótka. Wilki leżały na ziemi. 
- Uciekamy!
zaczęliśmy biec w drogę powrotną. za plecami usłyszeliśmy tylko wycie wilka.
- Będą nas gonili?
- nie wiem, ale wolę nie ryzykować, szybciej
(Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby

-Dobra , widziałeś co chciałeś . Spadamy .
-A co ci tak śpieszno ?
-Nieważne . Idziemy .

(Kiba ?)

Od Kiby - Do Sieg'a i Renesme

Renesme odeszła a ja z Siegiem poszliśmy dalej wgłąb lasu.
- To co zamierzasz?
- Jaszcze nie wiem
- Chodź, może jeszcze raz zerknijmy co tam robią
- Dobra, tylko ostrożnie i cicho - powiedział
Zamieniliśmy się w wilki i pobiegliśmy przed siebie. Kilka metrów dalej zwolniliśmy i  podkradliśmy się jak najbliżej górki. Nikt nas jeszcze nie zauważył.
- Jest ich więcej jak mówiłeś
- Zobacz - powiedział Sieg i wskazał na następną grupkę wilków, które dołączali
- Będzie ciężko - powiedziałem
- Jeszcze jak..
(Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby i Renesme

-Nie dzięki - powiedziałem popychając Kibę w drugą stronę
-Na pewno ? -spytała Rene dla pewności
-Tak ,tak . Idź zajmij się sobą .
Ona tylko wzruszyła ramionami i odeszła .
-Dlaczego nie chciałeś jej pomocy ? -spytał Kiba
-Im mniej osób wie tym lepiej . A teraz do rzeczy . Nie możemy tam iść .
-A to niby dlaczego ?
-Bo ta bitwa nie jest do wygrania ... Ich jest dużo ponad 30 ... We dwójkę nie damy sobie rady ...

(Kiba ?)



Od Renesme

-Co za dureń.-powiedziałam do siebie
Na pewno to wszystko jest związane z Kibą.
Ale co on robił kiedy my walczyliśmy.
To jest totalnie nie normalne.
No ale dobra nie chce gadać to nie.
On nawet nie wie że mogę mu pomóc.
Cały czas widuję go na korytarzach.
On mnie ignoruje to ja jego też.
Odkąd byłam mała Kiba jest moim przyjacielem.
I chcę dla niego jak najlepiej.
Ma już dziewczynę i potomka który niedługo się urodzi.
Dla Kiby mogę wszystko zrobić.
On mnie jako pierwszy zrozumiał.
Jest moim najlepszym przyjacielem.
Muszę się dowiedzieć co mu zagraża.
Po lekcjach znów spróbuję z nim pogadać.
Poszłam na biologię.
Dosyć nudna była.
Ja i Doshite byliśmy przy drzwiach.
Kiedy zadzwonił dzwonek szybko zerwał się z ławki, ja też.
Pobiegłam za nim.
-Doshite!-krzyknęłam.
-Czego znowu chcesz?!-zapytał wściekły.
-Chcę wiedzieć co zagraża Kibie , ja też chce go chronić.
Ale nie że ktoś mi kazał.
Tylko po prostu to mój przyjaciel i zrobię dla niego wszystko-powiedziałam.
Odeszliśmy trochę do lasu.
-Więc powiesz?-zapytałam spokojnie.
(Doshite powiedz)

Od Doshite do Renesme

-Mówiłem Ci już. Nie Twój interes. Po co mnie śledzisz?
Nie chce żebyś za mną chodziła. 

I nie obchodzi mnie to że czytasz w myślach.
Robię co chcę i co muszę a Tobie nic do tego.

A teraz spadaj ztąd jak Ci mówię grzecznie.
Bo ja Cię ratował nie będę. Kapito?
A teraz Cześć i trzymaj się ode mnie z daleka.
Renesme uciekła z łzą w oku.


[Renesme kończ]

piątek, 28 grudnia 2012

Od Renesme - do Kiby i Sieg'a

Widziałam jak Kiba i Sieg gdzieś idą.
Chwilę ich śledziłam.
Ale czułam że może będą potrzebować mojej pomocy.
-"Gdzie idziecie? Pomóc wam?"-zapytałam myślach.
Zeskoczyłam z drzewa i stanęłam przed nimi.
(Kiba , Sieg?)



Od Renesme - do Doshite

Nowy przeszedł obok mnie.
Ani jeden raz na mnie nie spojrzał.
I dobrze nie zależało mi na tym.
Ale wiedziałam że nie jest tu bez powodu.
Musiałam się dowiedzieć.
Kiedy chciałam go zatrzymać na ułamek sekundy zobaczyłam tą walkę w lesie.
On tam był........był tam wszystko widział.!
Osłupiałam, oparłam się o ścianę.
Po lekcjach zobaczyłam go jak idzie do lasu.
Pobiegłam za nim.
Straciłam go z oczu.
Skupiłam się i wsłuchałam w przyrodę.
Usłyszałam jego kroki, był niedaleko mnie.
Wskoczyłam na drzewa.
Zaczęłam po nich skakać.
W końcu zeskoczyłam przed chłopaka.
-Ty tam byłeś.
Byłeś w lesie podczas walki. Kto cię przysłał i po co?-zapytałam.-Ale zanim mi powiesz, ja powiem ci że ja też umiem czytać w myślach.
Popatrzyłam mu w oczy.
(Doshite dokończ)

Od Kiby - do Sieg'a

- Nie pozwolę na to
- Wiem
- Wiesz gdzie są teraz?
- Powinni być tam gdzie wtedy, lub przenieśli się do tamtej chatki
- Idziesz?
- Teraz?
- A co mam czekać aż nas wybija?
(Sieg?)

Od Kiby - do Asami

- Wiem - powiedziałem i uśmiechnąłem się do niej
- Hej - zawołał Sieg
- Cześć - co tu robisz?
- Musimy porozmawiać
Odprowadziłem Asami do domu i poszedłem za Siegiem do lasu.

Od Sieg'a

Szedłem w stronę domu Kiby . Po drodze minąłem jakiegoś chłopaka . Zobaczyłem że Kiba i Asami stoją przed domem .
-Kiba ! - krzyknąłem podchodząc do nich
-Cześć .. co jest ?
-Nic ... mam do ciebie sprawę .
-Do mnie ? -spytał zdziwony
-Tak do ciebie . Musimy pogadać .
Kiba kazał Asami iść do domu a sami poszliśmy w głąb lasu .
-To o co chodzi ?
-Byłem dzisiaj w Złotym Stanie .
-I co ?
-Jest źle i to bardzo ... szykują kolejny atak .
-A kto jest celem tym razem ? -spytał Kiba
-Zgadnij .
-Ja ?
-My . Najpierw chcą się pozbyć mnie , potem ciebie a na końcu Asami . Dokładnie brzmiało to tak że powalą mnie i ciebie i będziemy mieli patrzeć na śmierć Asami .

(Kiba ?)




Od Asami - do Kiby cd Doshite

Stałam jeszcze jakiś czas w osłupieniu. "Jaką wojnę? Cze chodziło mu o tamte wilki? A co jeślinam coś zagraża? Kto wysłał Deshite tu tylko po to by chronił Kibę?". Miałam mętlik w głowie, nie wiedziałam co myśleć. Aż podskoczyłam ze strachu, gdy Kiba położył dłoń na moim ramieniu.
- Wejdźmy do środka, bo zmarźniesz.
- Nie Kiba. Musisz z nim porozmawiać.
- Mówisz o Doshite?
- Tak. Nie był jednym z tam tych wilkołaków ze Złotego Stanu. In chce nam pomóc.
- Nie mam do niego zaufania.
- A do mnie miałeś pierwszego dnia szkoły?! - spytałam zła.
- To co innego. Wtedy już mi na tobie zależało.
- Proszę Kiba. Nie udawaj, że sam dasz sobie radę. Musimy się dowiedzieć więcej od Doshite.
(Kiba?)

Od Doshite

-Ja po prostu zostałem tu przysłany. Zrozum.
Muszę wypełnić tą misję.
Inaczej czeka mnie cos strasznego. Pozwól sobie pomóc.
Wiem jak wygrać tą walkę. I mam Cię chronić czy tego chcesz czy nie.
Kiba nawet nie będę widoczny.
Zaufaj mi.-zakończyłem monolog. Asami i Kiba patrzyli w osłupieniu.
Pomyślałem "nic tu po mnie" i poszedłem do siebie.
[Kiba? Asami?]

Od Nick'a - do Doshite

- ,,Dziwny gość'' - pomyślałem
Zawróciłem i poszedłem na dół na korytarz. Poszedłem do sklepiku kupić sobie cole w puszce. Zadzwonił dzwonek na ostatnią lekcję. Wszedłem do  sali i do końca lekcji siedziałem patrząc się w zeszyt.

Od Kiby - do Asami

- Czego znowu chcesz od nas? Nie masz nic innego do roboty!
- Przecież i tak już wszystko wiesz
- Nie potrzebuję jakiegoś ochroniarza ano opiekuna, radzę sobie sam
- Widać było ostatnio to w lesie
- Byłeś tam?
- Tak
-  Pewnie jesteś jednym z nich?
- Nie, ja..
(Doshite? Asami?)

Od Asami - do Kiby

Kiba mnie pocałował. Chciał by ten pocałunek trwał wiecznie. W końcu się od siebie odsunęliśmy.
- Teraz ci pozwolę.
- To znam teraz sposób byś zgadzała się częściej.
- Ale nie ryzykuj za bardzo. Nie chciałabym znów używać mocy.
- Postaram się.
Zaczęłam się śmiać. Siedzieliśmy przytuleni do siebie. W tym momencie otworzyło się okno i wleciało do środka trochę śniegu.
- To nie jest normalne. - powiedział Kiba podchodząc do okna by je zamknąć. Wyjrzał za okno i zesztywniał.
- Co jest? - spytałam podchodząc.
- Zostań tu. Zaraz wrócę.
- Nawet o tym nie myśl. Jeśli wychodzisz to idę z tobą.
Szybko zarzuciliśmy na siebie bluzy i wyszliśmy. Rozejrzałam się dookoła, ale nikogo nie widziałam.
- Możesz teraz wyjść! - krzyknął Kiba.
Wtedy zza drzewa wyszedł chłopak. Zrozumiałam po minie Kiby, że to ten sam chłopak, którego Kiba zatrzymał wcześniej.
(Kiba, Doshite?)

Od Doshite

-No chyba to oczywiste co robię.  Patrzę jak banda idiotów się gania i rzuca się śniegiem.
-A fakt. Chciałem jakoś zagadać bo widzę że stoisz sam no i się zapoznać. Jestem Nick
-Doshite. Jestem sam. Bo mi tak wygodnie.-Następny pomyślałem. Ale cóż. Trzeba zachować pozory.
-A jasne...
-Muszę iść. Nie mam czasu.-Uciąłem zastanawianie się chłopaka
-Dozobaczenia -Odpowiedział mi z nadzieją w głosie że jeszcze z nim kiedykolwiek porozmawiam
-Być może. -Odpowiedziałem wiedząc że szybko to nie nastąpi. 

Zmieniłem się i pobiegłem do lasu
[ Nick???]

Od Kiby - do Asami

- Słuszna decyzja - powiedziałem
Wstałem z kanapy i wyjrzałem za okno. Nikogo nie było widać., Być może sobie już odpuścił. Musiał umieć czytać w myślach, skoro kierował się w tą stronę. 
- Kiedy masz to spotkanie z dziewczynami?
- chyba jutro przyjdą poplotkować , a coś się stało?
- Nie, wybieramy się ze Siegiem na walki,  tak dawno tam nie byliśmy że...
- Myślisz że Ci pozwolę??
- A jak cię ładnie poproszę? - powiedziałem i pocałowałem ją
(Asami?)


Od Asami - do Kiby


 - Bywało lepiej. - powiedziałam uśmiechnięta. Weszliśmy do salonu. Usiadłam między Jimeną i Renesme, a Kiba na przeciwko.
Rozmawialiśmy jeszcze trochę. Po godzinie dziewczyny wyszły, a ja zostałam z Kibą.
- Dobra, a teraz mów co się na prawdę stało. - powiedziałam.
- Już ci mówiłem.
- To musisz czasem wymyślić lepsze kłamstewko.
- Jakiś chłopak szedł tu. Była mała bójka. Powiedź mi co to jest ta Moc Ducha? Mówiłaś coś o niej, gdy mnie uzdrowiłaś.
- Słyszałam o niej kiedyś od babci. Moc Ducha jest darem, a le jednocześnie przekleństwem. Jak wiesz są cztery żywioły. Woda, ziemia, ogień, powietrze. Moc Ducha można zaliczyć jako piąty żywioł. Wiele osób już o niej zapomniało. Dzięki mocy mogę uleczyć wszystko, przenosić się do snów innych, a także czuje uczucia osób mi bliskich. Wtedy, gdy mnie złapali poczułam twój zapał, poczułam, że się nie poddałeś. To niektóre zalety Mocy Ducha. Nie znam wszystkich.
- O jakim przekleństwie mówisz?
- Moc Ducha może zawładnąć nad osobą, która ją posiada. Jest niebezpieczna.
- Jesteś silna.
- Ale i tak postanowiłam, że będę z niej korzystać tylko w ostateczności.
(Kiba?)

Od Nick'a

Dziś poszedłem do szkoły.. W klasie cały czas opowiadano o tym zajściu w lesie. Szkoda że mnie wtedy nie było i musiałem wyjechać. W trzeciej ławce za Kibą siedział jakiś nowy chłopak. Zadzwonił dzwonek na przerwę. Wszyscy wyszli z sali. Kiba z chłopakami jak zwykle znikli gdzieś na korytarzu. Podszedłem do tego chłopaka, który stał w oknie i przez nie wyglądał. za oknem było kilkoro uczniów, którzy wyszli rzucać się śnieżkami.
- Co robisz?
(Doshite?)

Od Doshite do Kiby

Stchórzyłem przy spotkaniu z Kibą.
Miałem dużego farta że nie byłem rozpoznany.
Miałem nadzieję że ta krwiopijcza dziewczynka mnie nie wyda przed tymi swoimi znajomkami co są równie zawsze uśmiechnięci.
 Nie wiem czemu zawsze maja powód do śmiechu.
Ale na razie muszę się kryć. Czatowałem koło tego domku gdzie wszedł Kiba.
I słuchałem rozmów.
[ Kiba? Renesme? Asami? Jimena? ]

Od Kiby - do Asami

- Chodźmy już do domu - powiedziałem - Zaraz zacznie znowu padać śnieg
- Masz rację wracajmy - dodała
Wszyscy się rozeszli. Ja poszedłem do domu razem z Asami. Zdjęliśmy kurtki i poszedłem zrobić gorącej czekolady. Asami usiadła na kanapie i włączyła telewizję.
(Asami?)

Od Doshite do Renesme

Kolejny ktoś kto chciał porozmawiac. Nie wiem czemu nie uszanują tego że nie interesuje mnie nic tylko odnalezienie Kiby? Dobrze. Muszę spławić tą istotkę.
-Nic co by było warte zainteresowania...
-Renesme
-Renesme. Nic... Jeszcze chciałaś coś dodać?
-Eeee... Tak
-A więc nie traćmy czasu.
-Chciałąm... Spytać skąd się tu wziąłeś wogóle.
-Wiedziałem że w końcu ktoś zapyta.
 A więc dobrze, Musiałem odnależć Kibę.
-A sk...
A skąd jestem-nie twój interes! -przerwałem jej ostro.
Reszta to też nie twój interes.
A teraz jeśli już wszystko powiedziałaś pójdę.
 Nie lubię mieć towarzystwa i towarzystwo nie jest bezpieczne
-Ale...
-Żadnego ale. Jeśli chcesz żyć zostaw mnie w spokoju
Po czym uciekłem w mrok zostawiając ją i po paru minutach tracąc z oczu.
Została zdezorientowana stojąc pod ścianą.
Miałem nadzieję że dosyć skutecznie ja wystraszyłem.
Następnego dnia znów ją zobaczyłem ale tylko przeszedłem obok obojętnie nie zaszczycając jej spojrzeniem. Miałem dość gapiów. W postaci wilka czy też człowieka.
[ Renesme?? ]

Od Kiby - do Doshite

Po zajściu w lesie następnego dnia poszedłem do szkoły. Na korytarzu spotkałem się ze Siegiem  i chłopakami. Do końca dnia w szkole została biologia. Po szkole postanowiłem pójść do Asami i zobaczyć ajak się czuje. Byłem w parku i usłyszałem kroki za mną. stanąłem na chodniku. Postać również się zatrzymała. Nagle ruszył, to był wysoki chłopak o czarnych włosach. Usłyszałem co on mówi w myślach. On  szedł w stronę domu Asami. Poszedłem za nim i zaatakowałem go kilka metrów przed jej bramą.
- Czego tu chcesz! - spytałem
- Ja?
- Przecież że nie ja! - warknąłem
Chłopak wyrwał się i podniósł z ziemi. Spojrzał się na mnie po czym uciekł prosto przed siebie. Zmieniłem się i otrzepałem kurtkę ze śniegu
- Jeszcze tego brakowało - powiedziałem pod nosem.
Zapukałem do drzwi. Otworzyła mi Asami, była właśnie z Jimeną i Renesme
- Wejdź  - powiedziała - Coś Ci się stało?
- Nie, ale idąc przewróciłem się o wystający konar mna chodniku, to tylko zarysowanie, zostaw , jak tam u ciebie ?
(Asami? Jimena? Renesme? Doshite?)

Od Jimeny

Wszystko na szczęście dobrze się skończyło.
Połowa zebrała się i poszła do domów.
Spojrzałam na Kibę i Asami.
Uśmiechnęłam się.
Poszukałam Sieg"a.
Czekał niedaleko, opierając się o drzewo.
Podbiegłam do niego.
-Mamy przechlapane.
Jak będą tak nas atakować nie damy sobie rady-powiedziałam i ja też się przytuliłam do Sieg"a-dobrze że nic ci nie jest.
(Sieg?)

Od Renesme- do Doshite

Byłam w szkole.
Już wszyscy się przyzwyczaili że jestem pół wampirem.
Dobrze było.
Nadal miałam przyjaciół i brata.
Słyszałam o nowym chłopaku.
Kiedy szłam na W-F widziałam tylko głęboko czarnego wilka.
Gdy zmienił się w człowieka.
Wiedziałam że coś z nim nie tak.
Słyszałam ostatnio o walce Kiby z innymi wilkołakami.
Ale ten nowy wyglądał mi podejrzanie, na początek wolałam mu nie ufać.
Przez cały czas na W-Fie przyglądałam się mu.
W końcu lekcje się skończyły.
Wybiegłam szybko ze szkoły.
Poszłam na walki wilkołaków.
Jak zwykle wygrałam.
No i jak zwykle kręciło się przy mnie dużo chłopaków.
Wychodząc z budynku zobaczyłam tego nowego.
Poszłam za nim.
Wspięłam się na dach domu.
Chyba się nie zorientował że go śledzę.
Tym razem ja się nie zorientowałam że ktoś jest za mną.
Chcieli mnie złapać ,ale szybko zrzuciłam ich z dachu , za tym nowym.
On gwałtownie się obrócił , a potem mnie zobaczył.
Szybko uciekłam.
Następnego dnia widziałam go znów w szkole.
Spojrzałam na niego.
On odszedł na bok.
Poszłam za nim.
Skoczyłam przed niego i oparłam się o ścianę.
-Może mi powiesz co robiłeś w dzielnicy przy budynku do walk wilkołaków?-zapytałam patrząc na niego.
(Doshite dokończ)



Od Doshite

Gdy dotarłem do szkoły wszyscy od razu zwrócili wzrok w moją stronę.
Minąłem ich obojętnie nawet nie patrząc.
Miałem jeden cel.
Odnaleźć Kibę.
Chciałem mu pomóc.
Wiedziałem o sytuacji panującej w szkole.
Wysłano mnie specjalnie by stoczyć walkę z jego wrogami.
Ale nie mógł się o tym dowiedzieć.
Skąd pochodzę.
Czemu mnie wysłano.
To nie mogło ujrzeć światła dziennego.
[ Kiba??? ]

czwartek, 27 grudnia 2012

Od Asami - do Kiby

Szybko otworzyłam oczy, gdy poczułam ból. Wstałam, ale Jimena mnie złapała.
- Kiba kazał mi cię pilnować. - powiedziała.
- Gdzie on teraz jest? - spytałam przerażona.
- Odciągnął tą dziewczynę, gdy ta...
Nie dałam jej skończyć. Pobiegłam w kierunku Kiby. Ból, który poczułam nie należał do mnie. Poczułam go od Kiby. W skoku zmieniłam się w wilka i zaatakowałam Ever. Kiba zyskał trochę czasu, by się pozbierać i dołączył do mnie. W końcu razem pozbyliśmy się jej, ale i tak parę wilków zdążyło się uratować. Rozejrzałam się dookoła. Wszyscy byli cali, nie licząc paru ran i siniaków. Napotkałam wzrokiem Kibę. Podeszliśmy do siebie, gdy reszta szła powoli do domu.
- Bałam się, że cię stracę.
- Nie powinnaś była ryzykować życia dwóch osób.
Domyśliłam się o co mu chodzi i się uśmiechnęłam.
(Kiba?)

Od Kiby - do Asami

Odłożyłem Asami pod drzewem. Pobiegłem w stronę Sieg'a i wilkołaków. Sieg już ledwo stał na nogach. Podszedłem dwa wilki i powaliłem na ziemię. To samo robił Sieg. Po kilku minutach niektóre wilki niezyły, a niektóre pouciekały do lasu. Haku rozprawiał się włąśnie z Tregiem . Zobaczyłem że Ever wstała i próbobałą zabić Asami. Wzięła zaostrzony kij i przymierzała się d o zabicia Asami. Rzuciłem się do biegu. Skoczyłem na nią. Jimena obejrzała się w tą stronę. 
- Pilnuj Asami - powiedziałem i zabrałem Ever ze sobą. Weszliśmy na polanę, gdzie jeszcze poszczególne wilki walczyły.
- I co zamierzasz? - spytała Ever
- Pewnie się domyślasz..
( Haku? Asami? Sieg? Jimena?)

Od Asami - do Kiby

Skoczyłam na Kibę i przygwoździłam go do ziemie.
- Zejdź Asami! Muszę im pomóc.
- Nie pozwolę ci! Nie narażaj się tak!
- Nie pozwolę im zginąć!
- Kiba! Nie chcę cię stracić!
Leżałam na nim i trzymałam by się nie wyrwał. Leżeliśmy na ziemi, a wokół nas toczyła się walka. Dla mnie i dla Kiby czas się zatrzymał. Spojrzałam mu w oczy. Uspokoił się. Dotknęłam jego polika i go pocałowałam. Nie był to zwykły pocałunek. Rany zaczęły się goić. Czułam, że słabnę. Przekazywałam Kibie część mojej siły. Nie miałam zwykłej mocy uzdrawiania. To była Moc Ducha. Ale nie miałam czasu teraz wszystkiego tłumaczyć. Upadłam obok. Kiba był zdrowy, nie było nawet śladu po ranie na brzuchu. Wstał i przeniósł mnie w bezpieczne miejsce.
- Teraz tu zostaniesz? - spytał
- I tak nie mam siły. - powiedziałam.
Kiba pobiegł w stronę Siega, a ja czekałam aż to wszystko się skończy i wrócimy wszyscy do domu. W końcu ze zmęczenia zasnęłam nie zważając na walkę.
(Kiba?)

Od Kiby - do Asami

Ever rzuciła się w stronę Asami. Szybko stanąłem przed nię i rzuciłem ją o drzewo. Trego skoczył na mnie. Ugryzłem go w kark. Zamienił się w człowieka i powiedział :
- Mam coś dla ciebie - dodał i wbił w brzuch zaostrzony kij
- Już myślałem że zapomniałeś o nim
- Ja zawsze dotrzymuję słowa - powiedział i wbił go mocniej
Sieg z pozostałymi dawaali sobie radę. Asami stała obok drzewa i chciała się rzucić na Trega, gdy złapała ją Jimena. Za nią był Haku, który powalił Trega na ziemię.
- Jimena , Sieg! - krzyknęła Asami wskazując na Sieg'a.
Sieg stał okrążony wokół wilkami. Podniosłem się i wyciągnąłem patyk z brzucha i pobiegłem w jego stronę.
- Kiba nie ! - powiedziała Asami
(Asami? Sieg? Jimena? Haku?)

Od Asami - do Kiby


Biegłam przez las w stronę domu. W końcu zobaczyłam światła i postacie.
- "Kto jest u mnie...? O nie, niektórzy musieli przyjść inni" - pomyślałam.
Wbiegłam zdyszana i zobaczyłam Siega stojącego koło stołu z mapą. Koło niego stali Mark, Nevit, Jimena, Hige, Renesme, Haku i Rozalia. Renesme podeszła do mnie.
- Tak się o was martwiliśmy. Gdzie Kiba?
- Został i chyba go złapali. - wydusiłam zmęczona.
- Pokaz gdzie są, a go uratujemy. - powiedział Sieg wskazując na mapę.
- Nie ma mowy. Idę z wami.
- Nie możesz. I tak dużo zrobiłaś. - odezwała się spokojnie Jimena.
- Nie rozumiecie tego?! Nie zostawię go tam. Idę z wami.
- Dobra. I tak nam nie powiesz.
Wybiegliśmy wszyscy z domu zmieniając się w wilki. Biegłam pierwsza, obok mnie Sieg i Jimena. Reszta była za nami. Zatrzymałam się przed polaną. Na drugim końcu było widać domek.
- Tam są. Czuję to. - wskazałam.
- Teraz tu zostań. My się tym zajmiemy.
- Ale...
- Zostań. - rozkazał Sieg i ruszył.
Wszyscy pobiegli i wdarli się do domku. Było słychać odgłosy walki i krzyki. Postanowiłam nie czekać. Podeszłam bliżej i wtedy z domu wybiegła dziewczyna i ten chłopak, który mnie złapał. Szybko się cofnęłam, ale na próżno. Biegli w moją stronę. Wtedy z domu wybiegł Kiba. Wyminął ich i stanęliśmy ramię w ramię.
- Nie pozwolę ci walczyć samemu. - powiedział.
- A ja nie będę cię narażał.
- Razem do końcu. - powiedziałam i w tym momencie zaatakowała nas Ever i Treg.
(Kiba?)

Od Kiby - do Asami

Skoczyłem na dziewczynę, która stała obok Asami. Ugryzłem ją w ramię i zamieniłem się w człowieka. Złapałem ją.
- Zabiję ją jak zobaczę że się zbliżacie!
- Czego chcesz? - spytała dziewczyna próbując się wyrwać
- Najpierw pozwolicie spokojnie przejść Asami. Słyszałaś??!
- Odsuńcie się - zwróciła się do wilków
Asami przeszła przez tłum wilków, a następnie poszła prosto. 
- ,,Idź do Sieg'a, jest w domu''
- ,, Dobrze''
Odszedłem z dziewczyną kilka kroku do tyłu. Wilkołaki nie odstąpili jej na krok. Stałem i patrzyłem jak  Asami pójdzie. W końcu straciłem ją z oczu za zakrętem.
- I co teraz chcesz zrobić? - powiedziała ironicznie
- Chętnie bym Cię zabił...
- Ale...
- Nie przepadam za zabijaniem - powiedziałem i ją puściłem
- I co teraz zrobisz?
- Nic, wracam, idę stąd
- Myślisz że Cię puścimy??
- Sam pójdę
- Śmieszny jesteś - powiedziała - Brać go, później pójdziemy po dziewczynę
Wilkołaki podeszły do mnie. Po chwili troje z nich leżało na ziemi. Podeszło teraz pięciu. Byli całkiem nieźli. Udało im się mnie przewrócić, ale nie na długo. Zostało jeszcze jedenaście  wilków do pokonania. 
- Coś słabo wam idzie - zaśmiałem się
- Doprawdy? wiesz ile jeszcze ich jest?
- Tylko jedenaście...
- Zapomniałeś o jeszcze jednym, a mianowicie o  Tregu
Odwróciłem się za siebie. Jak zwykle  zapomniałem sprawdzić czy ktoś za mną jest. Treg stał za moimi plecami i cały czas przyglądał się jak walczę. Teraz ruszył się z miejsca i zaatakował mnie wbijając ostre kły w moje ramię. Nie miałem jak przekręcić głowy by go ugryźć. Przewróciłem się na plecy by go odczepić. Lecz się nie udało a tylko najadłem się śniegu. Dziewczyna co stała obok nas patrzyła i śmiała się. Treg trzymał mnie tak przez kilka minut, aż nie miałem siły nawet utrzymać się na nogach. Upadłem na śnieg. Jedyne co  poczułem to ugryzienie drugiego wilka. Później już nic nie pamiętałem. 
- Asami!! - krzyknąłem budząc się 
- Niedługo do ciebie dołączy - uśmiechnęła się szyderczo
Rozejrzałęm się dookoła. Byłem w jakiejś chacie. Przy kominku siedział Treg z resztą wilkołaków. Co chwilę spoglądał w moją stronę i uśmiechał się. Siedziałem w jakimś kącie. Obejrzałem się na ranę. z ranu po woli przestała cieknąć krew. Moja kurtka była całą nią splamiona.
- I jak Ci się tu podoba? - spytała  obojętnie
- Muszę przyznać że domek całkiem całkiem, ale towarzystwo raczej.... nie za bardzo - dodałem
- Niedługo będziesz miał inne towarzystwo - powiedziała
- Nie uda wam się złapać Asami
- Asami? Hmmm ładne imię - powiedziała
- Sieg z nią jest, póki on z nią siedzi to jest bezpieczna
- Tak sądzisz? Znając go on już tu idzie, tylko ułatwi nam pracę. Widzisz, nie musimy się nawet ruszać
Spojrzałem na drzwi. Z pomieszczenia wychodził jeden z wilkołaków. Po kilku minutach wrócił z drzewem na opał. Treg siedział wciąż obok kominka i grzebał w nim pogrzebaczem.
- Chętnie bym cię tym zabił - dodał zdając sobie sprawę że się na niego patrzę
- Proszę bardzo - powiedziałem - Podejdź tu bliżej
- Taa,Ever? - spojrzał pytająco na dziewczynę
- Nie teraz, będziesz miał niedługo okazję- powiedziała
- Jak chcesz - powiedział siadając z powrotem 
- Wycie tamtych ofiar losu na pewno zwabi kilka wilków - powiedziała
- Dlatego radziłbym wam uciekać, póki macie czas...- powiedziałem próbując wstać
- Siadaj - powiedział podchodząc do mnie Treg 
- Nic mi nie możesz zrobić
- Mogę - powiedział i kopnął w kolana powalając mnie na ziemię
- Nie próbują wstawać bo nabijesz sobie kolejnego guza - powiedział i wszyscy zaczęli się śmiać
Odszedł do stolika pod oknem i zaczął wyglądać przez nie.
- Jeszcze ich nie ma - dodał po czym wziął nóż i zaczął ciosać patyk - Tym cię zabiję - dodał
- Nie mogę się doczekać takiego zaszczytu - powiedziałem
Ever usiadła na fotelu obok kominka i wpatrywała się w ogień. Treg podstawił krzesło na przeciwko mnie i usiadł strugając patyk. Na dworze rozszalała się zamieć. w domku słychać było tylko rozmowy i szum wiatru.
- ,, Ciekawe czy Asami dotarła bezpiecznie do domu, do Sieg'a'' - myślałem



Od Asami - do Kiby

- Czego wy jeszcze chcecie?! - krzyczałam na chłopaków. Żaden z nich nie odpowiadał.
- Rusz się! - popchnął mnie jeden.
Szłam przed siebie. Jeden z chłopaków, chyba przywódca, trzymał nóż przy mojej szyji. Próba ucieczki by się nie udała. Wtedy poczułam przez więź, która łączyła mnie i Kibę, że nie poddał się tak łatwo. Był blisko, bardzo blisko. Rozejrzałam się dyskretnie do okoła. Było trzynastu chłopaków przeciwko Kibie. Postanowiłam grać na zwłokę.
- Do czego mnie jeszcze potrzebujecie?! Mieliście mnie zostawić?! Przecież...
- Siedź już cicho! Umowa dotyczyła, że któreś z was zginie, ale ty uzdrowiłaś Siega.
- I to był twój największy błąd! - krzyknął drugi i popchnął mnie dalej. Czułam, że Kiba jest blisko. Obserwował nas i szukał odpowiedniego momentu. Doszliśmy do jakieś polany, gdzie paliło się ognisko. Podprowadzili mnie bliżej. Przy ognisku stała dziewczyna, która do nas podeszła.
- Przecież mieliście jednego z nich zabić! - krzyknęła na chłopaków.
- I tak zrobiliśmy, ale ona uzdrowiła Siega.
Dziewczyna podeszła do mnie i mi się przyjrzała. Zpoliczkowała mnie i upadłam na ziemie zasłaniając brzuch. Dziewczyna spojrzała zaciekawiona.
- Głupcy! Przecież ona jest w ciąży! Tylko z którym?
- Z Kibą. Nasi zwiadowcy ich obserwowali.
- To już wiemy, jak zadać cios Kibie bez walki. - powiedziała dziewczyna z uśmieszkiem.
- To się wam nie uda! - krzyknęłam wstając. Wtedy zaatakował ich od tyłu Kiba.
(Kiba?)

środa, 26 grudnia 2012

Od Kiby - do Sieg'a

Pozostałe wilki się cofnęły. Asami została pod drzewem. Ja skoczyłem w kierunku Sieg'a. Nie miał zbyt dużego rozcięcia. Asami podeszła do nas powoli i uleczyła go. Rana zmniejszyła się, ale cała nie mogła się za goić. Wilkołak przyłożył Asami nóż do gardła i zagroził że ją zabije jak za nimi pójdziemy. Zabrał Asami w stronę lasu. Sieg podniósł się. Pomogłem mu usiąść na kanapie w domu i wybiegłem za Wilkołakami. Biegłem bardzo szybko. Miałem ich w zasięgu wzroku.
(Asami?)

Od Sieg'a - do Kiby

Stanąłem przed Kibą ze spuszczoną głową .
-Wiem czego chcesz ... - powiedziałem do jednego z wilków
-Jeden się domyślił chłopaki - zaśmiał się - To proszę , oświecisz nas ?
-Chcecie ofiary w zamian za Ericka ... jednego z naszej trójki prawda ? -spytałem z uśmiechem
Jeden z nich zaczął bić brawo .
-Fantastycznie .... nie myślałem że akurat on będzie najmądrzejszy z całej trójki ...
Odwróciłem się w stronę Kiby .
-Będziesz się opiekował Asami ? -spytałem go w myślach
-Sieg ! Nawet nie próbuj !
-Już podjąłem decyzję ...
Podszedłem do chłopaka który puścił Asami . Ta podbiegła do Kiby .
-Jakieś ostatnie życzenie ? -spytał wyjmując nóż
Asami spoglądała ze strachem to na mnie to na Kibę .
-Tak .... dasz im spokój kiedy ...
-Dobrze już dobrze - powiedział - Wiem o co ci chodzi
Przyłożył mi sztylet do gardła .
-A tak cię lubiłem ... -westchnął chłopak i szybkim ruchem ręki przeciął mi gardło

(Asami , Kiba ?)

Od Kiby - do Sieg'a i Asami

- Można i tak - zaśmiałem się
Już miałem zaatakować drugiego wilka jak usłyszałem że ktoś zagwizdał. Odwróciłem się w stronę domu. Pod domem stało troje wilków. Jeden z nich trzymał Asami.W jednej chwili serce mi zamarło.
- Asami! - krzyknąłem i poczułem jak serce mi wali
- Nie tak prędko - przemówił do mnie jeden z nich - Jeszcze jeden krok to ona zginie
- Puść ją!
- Mówiłem żebyś został, żebyś ją pilnował! - krzyczałem do Sieg'a
Sieg skończył z trzecim wilkiem. Zostało jeszcze sześciu. Stali obok nas, gotowi w każdej chwili nas zabić.
- Czego chcecie?! 
- A jak sądzisz?
Spojrzałem na Sieg'a i przypomniał mi się Erick i pozostali.
- Pamiętasz? - spytał z uśmiechem w głosie
- Chodzi Ci o Ericka tak?!
- Pamiętasz co się z nim stało??
Rozejrzałem się obok mnie, wilki podeszły coraz bliżej. Sieg coś kombinował , ale jego plan by się nie udał. Zza drzew wyłoniło się jeszcze siedem wilków. Nie mieliśmy szans dwóch na trzynastu nie dalibyśmy rady, mogli by zabić wtedy Asami.
- Dobra - powiedziałem - Zrobię co każesz, pod warunkiem że ich puścisz
- Zastanowię się, ale...
- Ale co?!
-  Uwolnię tylko jedno z nich
- Puść dziewczynę - krzyknął Sieg
- Nie tak szybko bo się rozmyślę
- Łajdak! Puść ją bo... - przerwałem
- Bo?  Niedosłyszałem chyba - zaśmiał się
- Tylko coś jej zrobisz...
- Właśnie miałem ją zabić, ale wpadłem na super genialny plan
- Jaki!
- Tak sobie myślałem że może by tak...
- Gadaj ! - powiedział z niecierpliwością Sieg
- Spokojnie, co wam się tak śpieszy
Staliśmy tak pod drzewem kilka minut. Śnieg prawie przestał padać. W końcu przemówił do nas
- Już sobie przemyślałem i uważam że moglibyście się pozabijać na wzajem , ale to za proste. Zwłaszcza jak was widziałem w czwartek na arenie. Masakra..
- Powiesz wreszcie? Zimno jest na tym dworze!
- Wilkom raczej nie powinno być, aa, zaraz chodzi Ci o dziewczynę - domyślił się
- Łapy precz od niej - powiedziałem i ruszyłem się z miejsca o kilka kroków
- Powiedziałem żeby się nie ruszać - powiedział ze śmiechem
(Sieg? Asami?)


Od Sieg'a - do Kiby

Jeden z wilkołaków skoczył na mnie przewalając mnie na śnieg .
-Kur ... !
-Nie klnij ! - krzyknał Kiba walcząc z jednym
-A ty teraz będziesz o tym myśleć ?! -spytałem zrzucając z siebie wilka i rozrywając mu krtań
-Zabijać ich ? -spytał Kiba
-Nie , połaskotać i puścić - powiedziałem skręcając kark drugiemu

(Kiba ?)

Od Asami - do Kiby i Sieg'a

Kiba wybiegł z domu. Sieg wybiegł za nim, ale kazał mi być cicho i zostać. Postanowiłam tym razem go posłuchać. Po za tym i tak bym im nie pomogła, a po walce będę mogła ich uzdrowić. Stanęłam za oknem, tak by nikt mnie zobaczył. Kiba i Sieg zaczęli walczyć. Nie podobało mi się to. Tam tych było więcej. Cofnęłam się i w tym momencie ktoś zaczął szarpać za klamkę.
- "O nie" - pomyślałam.
Chciałam przejść do pokoju obok i wyjść przez okno, ale za późno. Dwóch chłopaków weszło do domu i stanęliśmy na przeciwko siebie.
- Czego tu chcecie?! - krzyknęłam na nich
- Kiba i Sieg nie zaatakują jeśli będziemy mieć zakładniczkę. - powiedział, a drugi podszedł do mnie. Przerzucił mnie sobie przez ramię. Próbowałam się wyrwać, ale na nic. Wyszliśmy na dwór.
(Kiba, Sieg?)




Od Kiby - do Sieg'a

- Jak zwykle stawiasz na swoim
- Ktoś musi ciebie ratować
- A Ciebie kto? Ja jeszcze nie zacząłem by osądzać czy dam rade
- Nie ważne - powiedział
Przybyło dziewięć wilków. Jeden stanął pod drzewem i nie szedł dalej. Pewnie nie chciał się narażać.
- Ty bierz tamte, a ja  z lewej - powiedział i podszedł 
- Dobra, nareszcie jakaś rozrywka
- Ja na brak rozrywki jakoś nie narzekam
- Ty w ogóle nie powinieneś walczyć, ani ciebie tu być
- I Teraz bedziesz ciagle o  tym gadał?
- Raczej nie - powiedziałem - Uważaj !
(Sieg?)

Od Sieg'a - do Kiby i Asami

On sobie nie poradzi ... Nie zna ich techniki a furia tutaj nie pomoże ...
-Asami zostaniesz ... - powiedziałem podchodząc do drzwi
-Dlaczego cały czas odstawiacie mnie na drugi plan ?! -spytała wstając z kanapy
-Bo nie chcemy żeby coś ci się stało !
-A myślisz że ja chce ?!
Spojrzałem przez okno . Wilkołaki już podchodziły .
-Masz zostać i koniec .
-Nie ! Jeśli ty wyjdziesz to ja też .
Podszedłem do niej i spojrzałem jej w oczy.
-Nie mogę pozwolić żeby coś ci się stało ...
-A ja nie chcę żeby wam coś się stało ...
-Nic nam nie będzie - powiedziałem i wybiegłem z domu .
-Co ty tutaj robisz ?! - krzyknął Kiba - Miałeś pilnować ...
-Kogo ?! Przecież jej tu nie ma - powiedziałem do niego ze znaczącą miną

(Kiba ?)

Od Kiby - do Sieg'a

- Było powiedzieć, wiesz że bym Ci pomógł
- Właśnie dlatego... - powiedział i spojrzał przez okno
- Czy zabiłeś ich?
- Nie, zwiały
- Pewnie przyjdą tu
- Za późno, już tu są - powiedział
- Zostajecie - powiedziałem - Sieg masz ją teraz pilnować i chronić jasne, masz zostać przy niej !
- Ale...
Nie usłyszałem bo wybiegłem z domu i zamieniając sie w wilka stałem przed domem. Śnieg zaczał pruszyć i prawie nic nie było widac. Ale to nie było dla mnie zmartwieniem. Przeszedłem pare kroków i i ch usłyszałem. Sieg wyglądał niecierpliwie przez okno, ale nie mógł opuścić Asami, tego właśnie oni chcieli.
(Sieg? Asami ?)

Od Sieg'a - do Kiby i Asami

Wstałem z kanapy i kulejąc podszedłem do okna .
-Sieg ! Siadaj .
-Nie marnuj sił - powiedziałem patrząc przez okno
-Ale ...
-Asami chociaż raz się zamknij i posłuchaj ! - krzyknąłem na nią
Oboje spojrzeli na mnie jak na wariata .
-Co się stało ? -spytał Kiba po dłuższej ciszy
-Wilkołaki ze Złotego Stanu się stały - westchnąłem
-Już od dłuższego czasu znikałeś a wracałeś cały posiniaczony - powiedział Kiba - Co tam robiłeś ?
-Od ponad miesiąca ratuje wam tyłki - powiedziałem
-Co ?!
-Tamte wilkołaki planują zabić waszą dwójkę za Erick'a ...
-Dlaczego nam o tym nie powiedziałeś ?
-To już moja sprawa ...
-Masz za dużo tajemnic - powiedziała Asami
-Ale przez te tajemnice nic wam nie będzie ...

(Asami , Kiba ?)

Od Asami - do Kiby

Przestraszyłam się, gdy zobaczyłam rannego Siega. Usiadłam na kanapie koło niego. Kiba zniknął w kuchni by przynieść bandaże i wodę.
- Pozwól sobie pomóc. - poprosiłam.
- Nic mi nie będzie. Nie marnuj sił.
- Widzę, że cierpisz. Nie opieraj się. - powiedziałam stanowczo. Najpierw najęłam się jego ramieniem, które nie wyglądało dobrze. W tym momencie wrócił Kiba.
- To bandaże raczej nie będą potrzebne.
- Lepiej je zostaw. Zrobię co mogę, ale nie wyleczę ran do końca. Jestem za słaba.
- Mówiłem jej, że nie musi tego robić.
- Z Asami nie wygrasz.
- Co się właściwie stało? Kiba o jakich wilkołakach mówił Sieg?
(Sieg, Kiba?)

Od Kiby - do Sieg'a

- Sieg! - zawołałem jak go ujrzałem - Ty idioto co ty zrobiłeś!
- Ja tylko...
- Chodź - powiedziałem i pomogłem mu wejść i usiąść na kanapie
- Gdzie byłeś?
- Musiałem wyjechać mówiłem  wam...
- Wiem ale co robiłeś kto Ci to zrobił!?
-  Jak byłem w tamtym miescie to spotkałem grupkę wilkołaków i ...
- I co ? - spytała przerażona Asami, która siedziała na kanapie obok Sieg'a
- Zaraz wracam - powiedziałem
Poszedłem do kuchni i przyniosłem szklankę wody i bandaże.
(Sieg?)

wtorek, 25 grudnia 2012

Od Sieg'a

Zapukałem do drzwi domu Kiby i Asami . Czułem się coraz słabiej ... Z rany na ramieniu leciała krew . Z raną na nodze tez nie było najlepiej ale musiałem ich ostrzec ... Oparłem się o barierkę przy schodach . Na pewno byli w domu więc dlaczego nie otwierają ? W końcu usłyszałem kroki . Drzwi otworzyły się i stanął w nich Kiba .

(Kiba ?)

Od Kiby - do Asami

- Jak chcesz - powiedziałem obojętnie - Z tobą nie da się wygrać
- No pewnie - powiedziała i położyła sie spać 
Ja wstałem i poszedłem do kuchni odłożyć talerz i rozpakować resztę zakupów. Jak skonczyłem podszedłem do okna. Zastanawiałem się gdzie jest Sieg i czy nie zrobił już czegoś głupiego. Jimena by tego nie przeżyła. Wróciłem i usiadłem obok Asami i patrzyłem jak śpi. Musiałem przysnąć bo o budziło mnie pukanie do drzwi.
- Ja otworze - powiedziałem do rozbudzonej Asami
 - Dobrze - powiedziała
(Asami?)

Od Asami - do Kiby

- Musisz się go zapytać.
- Nie wiem jak zareaguje.
- Nie dowiesz się jeśli tego nie zrobisz.
- Masz racje. Zapytam się go w poniedziałek w szkole.
- Lepiej po. Nie chciał byś go chyba przestraszyć.
- Ale...
- Będę przy was. W razie czego pomogę.
- Ty się na razie zatroszcz o siebie.
- Nic mi nie będzie, a teraz odpocznę. Jeszcze dziś wieczorem pójdziemy na spacer.
- I myślisz, że ci pozwolę?
- Właśnie tak myślę. Pamiętaj, że dziś będzie pełnia. Spacer do różanego krzemu, gdzie spędziliśmy najlepsze chwile dobrze nam zrobią.
- Dobrze, przekonałaś mnie.
- To dobrze, bo inaczej musiał byś mnie zatrzymać siłą w domu. - powiedziałam i zaczęliśmy się śmiać.
(Kiba?)



Od Kiby - do Asami

- Rozumiem, sam prawie swoich nie znałem... Nie próbowałaś szukać ojca?
- Próbowałam,  ale to nie takie proste, nie miałam jak zacząć
- Znam to, sam szukałem swojego rzekomo zaginionego brata, ale nie wiem czy to prawda że on w ogóle istnieje
- A Max?
- Nie mam pojęcia, ale wygląda znajomo, ale sam nie wiem....
- Może spytasz go o to, czy ma rodziców i tak dalej?
- Sam nie wiem..
(Asami?)

Od Asami - do Kiby

- Raczej nic, po za tym, że nie znałam ojca.
- A matkę?
- Urodziłam się w Starfollu, jakieś 60 km stąd. Matka wychowała mnie sama, a ojciec opuścił nas, gdy się urodziłam. Gdy się pierwszy raz przemieniłam matka opowiedziała mi o ojcu i o tym, że to właśnie po nim odziedziczyłam przemianę. Chciała mnie przed tym chronić, ale nie wyszło. Potem miałyśmy małe problemy więc postanowiłam ją opuścić. Resztę już znasz.
- Opuściłam rodzinne miasto ze Siegiem.
- Tak. A później były moje własne problemy.
- A wiesz coś więcej o ojcu?
- Raczej nie. Podobno bardziej odpowiadało mu życie wilka, dlatego nas zostawił. Matka wspominała, że mieszkał z innymi, takimi jak on, ale nic więcej nie wiem.
(Kiba?)