środa, 31 października 2012

Od Nevit'a

- Cześć, wejdź
Weszła do środka. Usiedliśmy na kanapie i rozmawialiśmy sobie. Zadzwonił dzwonek do drzwi.
- To pewnie Mark i Peter - oznajmiłem - mieliśmy oglądać mecz
- Dobrze
Poszedłem i otworzyłem im drzwi. 
- Oglądasz z nami Jimena? - spytał Peter
- Chętnie
 Zaczął się mecz.
(Jimena dokończ)

Od Kiby

- Dobra- powiedziałem
Poszliśmy do domu. Po kilku minutach Sieg wyszedł na walkę, ja zostałem. Poszedłem pod dom Asami i zapukałem. Otworzyła mi, i zaprosiła do środka.

Od Sieg'a

Zaprowadziłem Kibę pod dom Asami . Kazałem mu spojrzeć przez okno . Mark , Nevit i Peter byli u Asami i śmiali się .
- Nie widzisz tego ? -spytałem - oni nie są przyjaciółmi . Oni są wrogami . Naszymi wrogami .
Kiba spuścił głowę .
-Może masz rację ...
-Rzeczywiście nie powiedziałem ci wszystkiego .
-Czego mi nie powiedziałeś ? - spytał
-Asami była kiedyś twoją dziewczyną ale Nevit ci ją odbił - powiedziałem z udawanym smutkiem na twarzy - byłeś po tym załamany . Przepraszam że ci nie powiedziałem ale nie chciałem żebyś się smucił jeszcze bardziej niż wtedy .

(Kiba ?)

Od Jiimeny - do Nevit'a

Poszłam pod swoją sale.
Nauczyciel przyszedł 10minut po dzwonku.
Lekcja geografii była bardzo łatwa.
Miałam same dobre oceny ponieważ bardzo lubiłam się uczyć,ale czasami miałam nauki dość.
Po lekcjach poszłam do swojego pokoju.
Odrobiłam lekcję i trochę się pouczyłam.
Następnego dnia miałam być w szkole od 7:00.
Nie chciałam iść na 7, ale musiałam.
Lekcja matematyki, była nudna,wszystkie rzeczy których sie tu uczę.
Ja je wszystkie znam, więc można powiedzieć że jestem do przodu z materiałami.
Zadzwonił dzwonek, cieszyłam się.
Poszłam pod dom Nevit"a.
Zapukałam do drzwi.
-Cześć Nevit -powiedziałam z uśmiechem.
(Nevit dokończ)

Od Hige - do Blue


Byłem w nowej szkole dla wilkołaków.
Po lekcjach poszedłem na polanę nie daleko szkoły.
Byłem pod postacią wilka.
Nagle zobaczyłem czarną wilczycę.
Wydawało mi się że skądś ją znam.
-Blue?-zapytałem głośno tak że ona usłyszała.
-Hige?-zapytała zdziwiona wilczyca.
-Tak-powiedziałem z uśmiechem.
Ona podbiegła do mnie i zaczęliśmy się bawić http://static.zerochan.net/Wolf%27s.Rain.full.1150478.jpg

 (Blue dokończ)

Od Nevita - do jimeny

- To jest stołówka - powiedziałem pokazując pomieszczenie
- To są sale do biologi i chemii - ciągnąłem
Rozległ się dzwonek na lekcję. 
- To ty masz teraz geografię o tam - pokazałem na brązowe drzwi
- A ty?
- Ja jeszcze matematykę i biologię, spotkamy się jutro, pa
- Pa
Pożegnaliśmy się i poodchodziliśmy do swoich sal

Od Jimeny - do Nevit'a


-Tak,będzie mi miło-powiedziałam z uśmiechem.
(Nevit dokończ)

Od Jimeny

Kiba odciągną ode mnie Siega.
Poszli do domu, Sieg mówił mu żeby nikogo nie wpuszczał.
Ale po jego wyjściu ,Kiba pobiegł pod dom Asami.
Asami mu otworzyła , byli z nią Peter, Nevit i Mark.
Patrzyłam na nich przez okno.
W końcu nie wytrzymałam i zapukałam.
(Kiba i Asami dokończcie)

Od Nevita - do Jimeny

- Pomóc Ci ? - zapytałem zatrzymując się z Markiem
- Nie, poradzę sobie - powiedziała i błyskawicznym ruchem zebrała wszystkie książki
- Jestem Nevit
- a ja Mark
- Miło mi, ja jestem Jimena, zaczęłam dopiero tu szkołę
- Oprowadzić się ? - spytał Mark

Od Kiby - do Jimen i Asami

Nadal nie mogłem uwierzyć w słowa Jimeny. Szykowali się do walki.
- Stop !! - wyrwało mi się
- Co? - spytał Sieg
- Chodźmy już do domu
- Ale... No dobra - powiedział - jeszcze się policzymy - rzucił za Jimeną
Wróciliśmy do domu. Wieczorem mieliśmy iść na walki. Zostrałem pod pretekstem bólu głowy.
- Tylko nikogo nie wpuszczaj i nie wychodź ok? - powiedział wychodząc
- Dobra
Jak tylko wyszedł zacząłem myśleć o ostatnich dniach. Przecież tyle osób by nie mogło kłamać, pomyślałem. Pójdę się spotkać z Asami, może ona mi wytłumaczy wszystko. Wstałem z kanapy i zmieniłem się w wilka. Znalazłem trop dziewczyny. Po dziesięciu minutach byłem pod jej domem. Zapukałem. Otworzyła. Było z nią trzech chłopaków, zapewne Nevit, Mark i Peter.
(Asami dokończ)

Od Kiby - do Sieg'a

- Ze moimi przyjaciółmi są Nevit, Peter i Mark i że mam dziewczynę Asami
- Okłamuje Cię, chodź pokażę Ci że mówi kłamstwa

wtorek, 30 października 2012

Od Sieg'a

-Nie mam zamiaru z tobą walczyć - powiedziałem łapiąc ją za włosy - nie jesteś dla mnie przeciwnikiem . 
-To walcz uczciwie . 
-I jeszcze co ? Zapamiętaj sobie . Razem z Kibą nigdy nie graliśmy uczciwie . 
-Razem z Kibą ? On jest twoim wrogiem a nie przyjacielem !
-Wrogiem ? -spytałem 
Przydusiłem Asami do ściany i powiedziałem jej na ucho . 
-Jeszcze raz się nas czepisz a ostrzegam cię , zabiję go i to na twoich oczach . 

(Asami ?)

Od Jimeny do Marka i Nevita



Pierwszy dzień w szkole z wilkołakami.
Byłam nie śmiała i nie chciałam zbytnio rozmawiać.
Był właśnie dzwonek na lekcje.
Poszłam do klasy i siadłam na końcu sali,tak żeby być nie widoczną.
Niestety co chwilę się zgłaszałam i odpowiadałam.
Za każdym razem kiedy się zgłaszałam wszyscy się na mnie patrzyli.
Nagle zadzwonił dzwonek na przerwę.
Wszyscy się zerwali z ławek.
Wyszłam przez drzwi na korytarz.
Ale jeden chłopak wybiegając z sali popchnął mnie .
Upadłam na ziemię z książkami.
Zaczęłam je zbierać.
Nagle usłyszałam głos dwóch chłopaków.
(Mark i Nevit dokończcie)

Od Sieg'a do Blue i Kiby

Odwróciłem się i skierowałem się do miasta . Chciałem już iść do domu kiedy nagle zobaczyłem Kibę i jakąś dziewczynę .
-Kiba ! - krzyknąłem i złapałem dziewczynę za rękę - co ty tu robisz ?
-Szedłem do domu .
-Puszczaj mnie powiedziała dziewczyna .
Wykręciłem jej rękę i rzuciłem o ścianę . Próbowała się podnieśc ale nie mogła .
-Idziemy stąd ..
-Dobra .
Kiba szedł obok mnie zamyślony .
-Co jest ? -spytałem
-Ta dziewczyna mówiła dziwne rzecz ...
-Jakie ? -spytałem zdziwony


(Kiba ?)

Od Asami

Nie mogłam tego zrozumieć. Jak Sieg mógł to zrobić. Czemu Kiba? Teraz się wkurzyłam.
- Sieg! - zawołałam go.
- Czego ty znowu chcesz? - spytał od niechcenia
- Chcę walki. - powiedziałam wstając i ocierając łzy
- Ja z tobą? Zapomnij. - powiedział i się zaśmiał. Kiba przysłuchiwał się rozmowie.
- Nie pozwolę ci odebrać mi kogoś kogo kocham. Ty mnie zraniłeś, więc teraz za to zapłacisz!
Przemieniłam się w wilka i skoczyłam na Siega. Byłam wściekła i za wszelką cenę chciałam mu pokazać jego miejsce.

(Sieg?)

Od Jimeny do Siegrain'a i Kiby

Sieg podszedł do mnie i przydusił mnie do ściany.
-Słuchaj nie próbuj mu coś przypominać, mój plan jak na razie działa bez zażutów.
I tylko ty się wtrącasz-powiedział i bardziej mnie przydusił.
-Wprowadzasz go w błąd to nie zgodne z prawem wilkołaków-powiedziałam
-A ty skąd wiesz?-zapytał
-Hah nie ważne i teraz radzę ci mnie puścić-powiedziałam
-Nie!-krzyknął.
Kiba stał jak wryty i się przyglądał.
Miałam dość i odepchnęłam Sieg.
-Daj mi spokój ja chce tylko przywrócić porządek!-krzyknęłam na niego.
Podeszłam do niego wściekła.
-No i co teraz role się odwróciły-powiedziałam podchodząc.
Zmieniłam się w wilka i go odepchnęłam na kilka metrów.
-Słuchaj Kiba nie mam wiele czasu.
Asami to twoja dziewczyna, a twoimi kolegami są Nevit,Mark i Peter.
Uwierz mi może i mnie nie znasz,ale mówię prawdę.
On cię kłamie ty jesteś dobry.
A Sieg wykorzystał to że straciłeś pamięć, on jest twoim wrogiem-mówiłam ale Sieg szybko się podbiegł i zaczął na mnie biec.
(Sieg i Kiba dokończcie)

Od Kiby

- Dobra - powiedziałem i podszedłem do niej
-  Kiba ! - krzykneła
- Co ?
- Martwiłam się o ciebie, proszę , przypomnij sobie coś
- Przecież ja nic nie zapomniałem
- Naprawdę? - spytała niewierząc
- Tak , pamiętasz to spotkanie w lesie i walkę z Siegiem?
- Pewnie, tak się ciesze, chodźmy do domu. W tym momencie nie wytrzymałem i wybuchłem śmiechem. Plan Siega się spełnił, ona naprawdę uwierzyła.  Zaczęliśmy się śmiać i odeszliśmy z tamtąd zostawiając zapłakaną Asami. Ale wciąż nie dawało mi spokoju wspomnienie skały.
(Sieg, Asami ?)

Od Kiby - Do Asami

Asami, ta dziewczyna zaczęła płakać. W głębi duszy ją znałem, ale nie mogłem sobie nic przypomnieć. Ona zaczęła mówić o miejscach gdzie byłem. Ale Sieg spojrzał się na mnie i zawołał. 
(Sieg?)

Od Kiby - do Jimeny

W uliczce napadła mnie jakaś dziewczyna. Kazała nie krzyczeć, więc nie krzyczałem, tylko czekałem co ona mi powie. Zaczęła gadać coś o Asami, Nevicie, i jeszcze o kimś. W tym samym czasie znalazł nas Sieg.
( Sieg, Jimena?)

Od Asami - Do Kiby i Sieg'a

Nie mogłam w to uwierzyć. Nie wiedziałam co Sieg zrobił Kibe, ale obiecałam sobie, że pomogę mu odzyskać pamięć.
- Nie poddam się bez walki. Odzyskam Kibę. - powiedziałam stanowczo.
- A my ci w tym pomożemy. - dodał Peter.
- Tak, Kiba to nasz kumpel. - dołączył się Nevit
- Nie zostawimy go. - zakończył Mark
- Dzięki chłopaki. - i się uśmiechnęłam.
Mark, Nevit i Peter chcieli to załatwić w szkole, ale ja nie mogłam czekać. Przemieniłam się w wilka i pobiegłam tropem Kiby i Siega. Dobiegłam do jakiegoś jeziora. Zobaczyłam jak walczą. Przemieniłam się z powrotem.
- Kiba? - powiedziałam cicho podchodząc.
- To znowu ta dziewczyna.
- Kiba, nie pamiętasz? To ja Asami.
Kiba spojrzał na Siega. Ten tylko kiwnął głową.
- Sieg mówi, że jesteśmy wrogami! - krzyknął na mnie.
- Nie Kiba. Proszę, przypomnij sobie o wszystkim, przypomnij sobie o nas. - ostatnie zdanie powiedziałam przez łzy. -Przypomnij sobie wieczór, skałę i czerwone róże. Proszę cię.
Nie wytrzymałam i zaczęłam płakać.

Od Blue - do Sieg'a

Podeszłam do niego, ale wciąż trzymałam dystans, lecz byłam pewna swego. Uśmiechnęłam się.
- Postaram się być grzeczna, lecz nie licz na to że obiecam, że taka będę, iż przecież jestem niegrzeczna i Ty dobrze wiesz.
- Wiem i to bardzo dobrze - uśmiechnął się
- I obiecuję Ci, że już nie długo nasza kolejna walka będzie...
- Nie mogę się już doczekać.

(Siegrain?)

Od Sieg'a

Powaliłem Kibę na ziemię . Wstałem i zmieniając się przy tym w człowieka .
-Śpisz dzisiaj u mnie ? -spytałem Kiby
-Czemu nie ...
Poszliśmy do mnie do domu . Oddałem Kibie łóżko a sam położyłem się na kanapie . Jutro w szkole wszyscy się zdziwią .

* Następny dzień *

Szedłem z Kibą do szkoły . Opowiadałem mu jeszcze o Nevicie , Peterze , Marku i Asami . Kiba w to wszystko wierzył . Weszliśmy na korytarz i podszedł do nas Nevit . Spojrzał dziwnie na mnie i na Kibę
-Pogodziliście się już ? -spytał
-O czym ty mówisz ? -spytał Kiba - przecież od zawszę jesteśmy ze Siegiem najlepszymi kumplami .
-Kiba nie ma co gadać z wrogie - powiedziałem
-Masz rację .
Wyminęliśmy Nevita i poszliśmy przed siebie . Sytuacja powtórzyła się z Markiem i Peterem .
-Zachowują się jakoś dziwnie - powiedział Kiba
- Wiem ... pewnie to ich nowa taktyka żeby nas rozdzielić . Tylko nie daj się nabrać . Najgorzej będzie z Asami . Podejrzewam że będzie ci wspominać rzeczy o których sam nawet nie wiesz .
-Będę uważał - powiedział
-To dobrze ...
W klasie na matmie wywaliłem Nevita z ławki i sam usiadłem z Kibą . Na W-F było najlepiej . Ze wszystkich się nabijaliśmy . Po lekcjach podeszła do nas Asami .
-Tylko pamiętaj co ci mówiłem . Uważaj na nią ... - powiedziałem cicho do Kiby

(Kiba , Asami ?)

poniedziałek, 29 października 2012

Od Sieg'a - Do Blue

Popatrzyłem się na nią i wybuchnąłem śmiechem .
-Od dziecka taki byłem - powiedziałem
-Nie wierze ...
-To uwierz . Zawszę byłem taki wredny a co do twojej historii to nie martw się . Jak będziesz grzeczna to nikomu nie powiem a jak zaczniesz się buntować to wszystkim rozgadam i będzie po sprawię .

(Blue ?)



Od Jimeny

Siegrain łatwo mnie zepchną z siebie.
Ale wiedziałam że muszę jakoś temu zapobiec.
Kiedy Kiba oddzielił się od Segrina, i poszedł w zaułek.
Złapałam go za buzię żeby nie krzyczał.
Kiba zaczął się motać ,szarpać i wyrywać.
-Uspokój się,nic ci nie zrobię-powiedziałam-tylko nie krzycz.
(Kiba?)

Od Kiby - Do Siega

Zacząłem sobie ćwiczyć z Siegiem. Było tak wspaniale, jakbym od zawsze to robił. Sieg dobrze walczył.

Od Sieg'a - Do Kiby

Pokazałem Kibie wszystkie miejsca . Teraz był moim psem . Tylko tak dalej a będzie dobrze . Potem poszliśmy nad jezioro .
-Walczymy ? -spytałem
-Ale po co ?
-Zawsze wieczorem tutaj ćwiczymy . Trzeba jakoś sobie radzić z naszymi wrogami prawda ?

(Kiba ?)

Od Jimeny

Pierwszy dzień w szkole z wilkołakami.
Byłam nie śmiała i nie chciałam zbytnio rozmawiać.
Był właśnie dzwonek na lekcje.
Poszłam do klasy i siadłam na końcu sali,tak żeby być nie widoczną.
Niestety co chwilę się zgłaszałam i odpowiadałam.
Za każdym razem kiedy się zgłaszałam wszyscy się na mnie patrzyli.
Nagle zadzwonił dzwonek na przerwę.
Wszyscy się zerwali z ławek.
Wyszłam przez drzwi na korytarz.
Ale jeden chłopak wybiegając z sali popchnął mnie .
Upadłam na ziemię z książkami.
Zaczęłam je zbierać.
Nagle usłyszałam głos dwóch chłopaków.
(Mark i Nevit dokończcie)

Od Blue

- Nazywał się Natsume... - odpowiedziałam mu i spojrzałam w ziemię
- Boli Cię gdy o tym myślisz prawda?
- Sama nie wiem... Ale raczej nie... One mnie skrzywdził i zasłużył sobie, bym go nienawidziła.
- Rozumiem...
- Mniejsza o to... Opowiesz co Cię zmieniło?
- Hę? - spytał zmieszany
- Ja wiem, że taki jaki jesteś teraz nie byłeś taki od urodzenia... Coś musiało się stać w Twoim życiu co miało wpływ na Twój późniejszy charakter...

(Siegrain?)

Od Kiby - Do Sieg'a

- Dobra - powiedziałem i poszedłem za nim. Wydawało mi się że go znam, wiec mu zaufałem i uwierzyłem.Napadła na Siega jakaś dziewczyna, ale on łatwo się jej pozbył.
- To ta szkoła, do której chodzimy, jesteśmy w jednej klasie - powiedział pokazując szkołę
- A Ci ? - zapytałem wskazując na trójkę chłopaków, idących do nas
- Nie ważne, Chris, i jeszcze tacy nieudacznicy
- Czemu ta dziewczyna się tak dziwnie nam przygląda?
- Ta z niebieskimi oczyma ?
- Tak
- Nie wiem, chodź już z tąd, pokażę Ci twój dom

(Sieg ?)

Od Siegrain'a - Do Blue

Spojrzałem na nią . Jej wyraz twarzy był pełny smutku .
-Jak się nazywał twój brat ?

(Blue ?)

Od Jimeny

Byłam w moim ulubionym lesie pod postacią wilka.
Nagle zobaczyłam chłopaka który odchodził od wstającego z kamienia innego chłopaka.
Podbiegłam do nie znajomego i rzuciłam się na niego.
-Kim jesteś i co tu robisz-powiedziałam warcząc.
(Siegrain i Kiba?)

Od Siegrain'a

- Gdzie ja jestem ? -spytał Kiba
-Co ? - spytałem
-Kim jesteś ? -spytał
-Jestem Sieg ... już nic nie pamiętasz przed chwilą wal ..
Wtedy wpadłem na pewien pomysł .
-Jesteś Kiba . Chodzisz do tutejszej szkoły a ja jestem twoim przyjacielem . Przed chwilą napadli cię twoi wrogowie : Peter , Nevit i Mark a razem z nimi była Asami . Jej nienawidzisz najbardziej . Chodź . Oprowadze ci po mieście i wszystko ci wyjaśnię .

(Kiba ?)

Od Blue - do Siegrain'a

Wstałam i nie patrząc już na niego podeszłam do jakiegoś drzewa i odwróciłam się do niego plecami.
- Bo jak wiesz mam bardzo twardy charakter, ale jestem łatwo wybuchowa... Niestety teraz sama sobie zadaje odpowiedź na te pytanie... I chyba poniekąd znam na to odpowiedź... - westchnęłam
- No to powiedz...
- Bo przypominasz bardzo mojego brata...
- Twojego brata? - zdziwił się
- Tak... Jak byłam mała znęcał się nade mną. Rodzice nic o tym nie wiedzieli i groził mi, że jak im powiem co mi robi to mnie zabije... Kazał mi kłamać i wymyślać szybko na poczekanie wymówki dlaczego i skąd mam siniaki... Raz zranił mnie tak dotkliwie, że wylądowałam w szpitalu. Byłam także w śpiączce... Kiedy wyszłam ze szpitala obawiałam się pierwszy raz powrotu do domu. Niestety musiałam... Sytuacja ciągle się powtarzała, lecz gdy osiągnęłam 14 lat wtedy uświadomiłam sobie, że nie mogę sobie pozwalać na to, by się tak nade mną znęcał... Pewnej nocy poszłam do jego pokoju i nożem kuchennym podcięłam mu gardło... Zmarł na miejscu. Jeszcze tej samej nocy uciekłam z domu, ale nie dlatego, że się bałam, lecz dlatego, że nie zamierzałam siedzieć w jednej i tej samej dziurze... Jesteś pierwszym, który w ogóle to wie, ale mam prośbę... Nikomu o tym nie mów, choćby nie wiem co...
Nadal się nie odwracałam w jego stronę, oparłam się o pień drzewa i patrzyłam w dal.

(Siegrain?)

Od Kiby - Pamięć

Na drodze spotkałem Siega zaczął nas wyzywać. Wkurzyłem się i chciałem rzucić się na niego, ale uciekł. Zacząłem go gonić. Dobiegliśmy na jakaś polane w lesie.  Skoczył na mnie, ale po chwili udało mi się go zwalić. Nagle złapał mnie i z całej siły rzucił mnie o skałę. wstałem, ale nic nie pamiętałem.
(Sieg?)

Od Siegrain'a - do Blue

Wstałem z ziemi puszczając przy tym Blue .
-Jest jedna rzecz o którą chciałbym cię spytać ...
-Nie udzielę ci odpowiedzi ale możesz się zapytać .
-Jak to się dzieję że mimo że tyle razy cię już wkurzyłem jeszcze mnie nie zaatakowałaś ?

(Blue ?)




Od Marka - do Demoness

Po walce wracałem do domu. Idąc ulicą minęła mnie dziewczyna. Odwróciłem się i ją zatrzymałem.
- Powinnaś bardziej uważać. - powiedziałem i w tym samym czasie przejechał przed nami samochód.
- Dzięki. - powiedziała dziewczyna ściągając słuchawki. - Jestem Demoness.
- Mark. Ty chodzisz chyba do naszej szkoły?

Od Blue

Dotknęłam tego miejsca policzku, w który on mnie dotknął, spojrzałam na niego i w końcu oprzytomniałam jak się oddalił.
- Ostrzegałam ręce przy sobie - warknęłam i z hukiem zwaliłam go na ziemię przyciskając do gleby, jednak nie aż tak mocno
- Chcesz znów walczyć? - mimo to uśmiechnął się
- Właśnie rozważam taką myśl - rzekłam
- To nie będzie fair walczyć z kimś kto ma uszkodzoną kończynę górną i ro bardzo poważnie uszkodzoną...
- Wisi mi to... - przycisnęłam go mocniej, jakimś cudem obrócił się i jednym ruchem to ja leżałam przy ziemi
- Nie sądzisz, że im bardziej pragniesz mnie pokonać czynem bądź słowem to tym bardziej cierpi na tym Twoja psychika?
Spojrzałam na niego, a potem w ziemię, nie wiedziałam co mam odpowiedzieć...
- No właśnie, tak też myślałem...

(Siegrain?)



Od Sirgrain'a

Poszedłem do miasta . Z nikim jeszcze nie przegrałem . Musiałem się na kimś wyżyć . Poszedłem na walki wilkołaków . Po kilku godzinach wyszedłem cały we krwi i ranach . Położyłem wszystkich moich przeciwników . Byłem na Kibę tak wściekły że sam się teraz dziwie że go jeszcze nie dopadłem . Założyłem na głowę kaptur i poszedłem przed siebie . Zobaczyłem Kibę z kolegami .

(Kiba ?)

Od Kiby

- Oczywiście - powiedziałem i przytuliłem ją
- Cudownie, bałam się o Ciebie
- Niepotrzebnie, jakby coś to zawsze kumple mogą mnie poskładać, szkoda że Sieguś ich nie ma...
-  Idziemy?
- Tak - wziąłem Asami pod rękę i poszliśmy do sali, mieliśmy razem biologię a później matmę
Po biologi poszliśmy na matmę. Był sprawdzian, Na szczęście Asami pomogła mi go napisać. Po szkole odprowadziłem Asami do domu, a sam poszedłem z kumplami się przejść

Od Kiby - Do Siegrain'a

- Szkoda że nie masz przyjaciół - pomyślałem
- Nie żałuję
- Weź takiego Nevita, super kumpel, zawsze ci pomoże, a nie takie tępe osły jak Avit czy Chris
- Nie potrzebują nikogo, a ty jeszcze pożałujesz
- Taaa, ja już idę, zobacz Croon tu idzie i zaraz będzie się czepiał nas
- Wkrótce się spotkamy - krzyknął za mną i odszedł

Od Siegrain'a

Uśmiechnąłem się i pogładziłem ją po policzku .
-Boisz się , prawda ?
Blue nic nie mówiła . Stała jak wmurowana i dalej się na mnie patrzyła . Odsunąłem się od niej i wskoczyłem z powrotem na gałąź drzewa . Blue wyraźnie odetchnęła i spojrzała w moją stronę .

(Blue ?)

Od Asami

Obudziłam się bardzo szczęśliwa. Zastanawiałam się jak sobie poradził Kiba. Wyszykowałam się i poszłam do szkoły. Przyszłam 15 minut przed dzwonkiem, więc znalazłam Blue, z którą miała pierwszą lekcję. Weszłyśmy do sali. Godzina minęła mi bardzo szybko. W końcu zadzwonił dzwonek. Wyszłam z sali i pobiegłam na dwór. Zobaczyłam Kibę z kolegami wchodzących na teren szkoły.
- Kiba! - zawołałam szczęśliwa. Podbiegłam do niego i go przytuliłam nie martwiąc się co pomyślą sobie inny.
- Udało ci się wygrać?

(Kiba?)

Od Siegrain'a - Walka

Avit , Jet i Chris już padli .
-Ale ofiary losu ... - powiedziałem sam do siebie
-Co tam mamroczesz ? -spytał Kiba przyciskając mnie do ziemi
Próbowałem się wyrwać ale Kiba zaczął bardziej ściskać moje ramię . Poddałem się . Pierwszy raz przegrałem . Kiba wyraźnie dumny odszedł odemnie . Usiadłem na ziemi w miejscu w którym przed chwilą siedziałem .
-Przegrałem ... jak to możliwe ...
Podszedł do mnie Jet .
-Nie przejmuj się - powiedział - jeszcze im pokażemy .
-Zamknij się ! - krzyknąłem - jesteście beznadziejni ! Wszyscy !
Cała trójka popatrzyła się na mnie zdziwionym wzrokiem .
-Jesteście do niczego ! Spadać !
Posłusznie odeszli .
-Żeby tak krzyczeć na kolegów - powiedział Kiba
-To nie byli moi koledzy - prychnąłem - bardziej marionetki .

(Kiba ?)

Od Blue

- Nawet jeśli jestem wrażliwa, choć trochę to nic Ci do tego - rzekłam z sarkazmem
- Co Ci się nie podoba? Nie lubisz mojego towarzystwa? - spytał podchodząc bliżej
- Znasz odpowiedź na to pytanie, więc po co się jeszcze pytasz? - spytałam patrząc mu w oczy
- Chcę to wiedzieć od Ciebie - rzekł
- No dobra, nie lubię pasuje? - odpowiedziałam wściekła już tą za dużą bliskością, dzieliło nas tylko 1 metr
- Teraz mi pasuje... Wkurza Cię to, nie? - spytał ze szyderczym uśmiechem
- Co?! - spytałam na granicy wytrzymałości
- Moja bliskość... Ta która nas teraz dzieli... Jesteś na wyciągnięcie mej dłoni - odpowiedział
- Nie zbliżaj się do mnie nawet - nagle dotknął mego ramienia, przeszły mnie ciarki, serce zaczęło mi szybciej bić
- Co czujesz? - spytał patrząc mi w oczy
Nie odzywałam się, bo mnie zamurowało. Dosłownie nie mogłam się ruszyć. Nie wiem jak on to zrobił, ale czułam jakbym zatrzymała się w czasie. Byłam jakby czymś zmuszona patrzyć mu prosto w oczy, a nie chciałam tego i to bardzo.

(Siegrain?)

Od Asami - C.d Kiby

Od Asami - C.D. Kiby
- Mówisz serio? - spytałam podnosząc głowę i patrząc Kibie w oczy.
- Serio. Nie okłamał bym cię. To właśnie dlatego cię uratowałen pierwszego dnia i nie zgodziłem się na walkę.
- Kiba tak się cieszę, ale...
- O co chodzi? Co się dzieje Asami?
- Chodzi o Sieg'a.
- Co on zrobił? Skrzywdził cię?
- Nie, chociaż kiedyś. Rozmawiałam z nim za nim do ciebie przyszłam. Sieg... okazuję się, że Sieg to mój były chłopak. Nie rozpoznałam go na początku, bo się zmienił, ale dziś... - i znowu zaczęłam płakać.
- Już dobrze.
Poczułam dłoń Kiby na głowie. Najpierw się zawachał, ale w końcu ją tam zostawił. W końcu się uspokoiłam.
- Kiba proszę. Uważaj na siebie. Sieg często gra nie fair.
- Pozwalasz mi walczyć?
- I tak bym cię nie zatrzymała. - powiedziałam z łzami, ale ze śmiechem.
- Nic mi nie będzie. Zobaczysz.
Przytuliłam go i wstałam. Podchodząc do drzwi, odwróciłam się i go pocałowałam.
- Na szczęście.
Pobiegłam do domu. Musiałam jeszcze odrobić lekcję i przygotować się na sprawdzian.

niedziela, 28 października 2012

Od Kiby - Walka

Nie mogę przegrać, nie mogę - powtarzałem sobie w duchu. Każda przemiana w wilka byłą bolesna, złamaną ręką nie mogłem zadawać ciosów. Najczęściej robiłem ataki w postaci człowieka, ale one były za słabe na wilka. Przypomniałem sobie o ręku i mocno go za nią złapałem. On zdążył chwycić mnie za ramię, zmienił się w człowieka i tak staliśmy trzymając siebie na wzajem. Rozejrzałem się za chłopakami, nieźle dawali sobie radę, Peter pokonał już przeciwnika i chciał pomóc  Nevitowi, ale uważali że to nie fair. Więc usiadł i się przyglądał.
- I co znowu urażę twoją dumę? - spytał i ścisnął ramię jeszcze mocniej
- nie licz na to - powiedziałem i szybkim ruchem podciąłem Siega
On się przewrócił, nie spodziewał się takiego obrotu sprawy.Leżał przedemna i nie mógł wstać.
- Poddasz się? A może rozejm?
- Nie poddam się! - wstał, ale znowu go przewróciłem
- Nie chcesz rozejmu?? Czemu taki jesteś uparty? - spytałem

Od Siegrain'a


Siedziałem w parku na drzewie . Czekałem na Kibę . Chris , Jet i Avit siedzieli pod drzewem i gadali . " Kretyni " - pomyślałem - " nie widzą jak ich wykorzystuje " . Zeskoczyłem z drzewa i stanąłem na fontannie wypatrując Kiby . Zobaczyłem go idącego z kolegami .
-Jednak idziesz - powiedziałem sam do siebie - Wstawać ! - krzyknąłem do chłopaków . Posłusznie wstali i podeszli do mnie . Zszedłem z fontanny i stanąłem na przeciwko Kiby
-Jednak przyszedłeś ?
-Tak i nie myśl że wygrasz .
-To się jeszcze okażę ... Na nich ! - krzyknąłem do chłopaków
Jest skoczył na Nevita , Avit na Marka a Chris na Peter'a . Ja zająłem się Kibą .
-Najpierw pokonam najsłabsze ogniowo .
Skoczyłem na niego . W locie zmieniłem się w wilka i przygniotłem go do ziemi . Ugryzłem go w bark . Wiedziałem gdzie jest jego słaby punkt . Podniosłem go za to ramię i rzuciłem o drzewo . Kiba podniósł się i podbiegł do mnie kulejąc .

(Kiba ?)

Od Kiby - do Courtney, walka

Ja bardzo ją lubiłem, ona nie mogła zrozumieć że ja kocham inną. Zaczęła płakać, i nagle zemdlała. w tym samym czasie przyszedł Mark. Zanieśliśmy ją do pokoju. Obudziła się po kilku minutach. Wstała z kanapy. Przeprosiła i wyszła. Miałem ją gonić, ale musiałem iść na walkę. Poszedłem z Markiem na wyznaczone miejsce, dołączyli do nas Nevit i Petter. Zaczęła się walka.

Od courtney - do Kiby

-Nie szkodzi...-Powiedziałam. Łzy napływały mi do oczu. W końcu wybuchłam płaczem.
-Nie przejmuj się...-Pocieszał mnie Kiba.
Ocierałam łzy. Nie potrafiłam przestać, nie potrafiłam. To tak bolało jakby mi ktoś wbił nóż w serce... A nawet bardziej.
-Naprawdę nie szkodzi...-Ciągle płakałam.
Ja poprostu nie... Nie potrafiłam. Kochałam go na śmierć i życie. A poniosłam taką klęskę. Zabrakło mi tchu w płucach od płaczu. Miałam duszności, ale nie potrafiłam przestać płakać. Poczym straciłąm przytomność....
(Kiba?)

Od Siegrain'a - Do Blue

Zeskoczyłem z gałęzi i podszedłem do Blue .
-Naprawdę słodko wyglądasz kiedy się złościsz ... - powiedziałem
-Nie dogryzaj mi bo w końcu przeważysz szalę .
-Nie martw się ... - podszedłem do niej i spojrzałem jej w oczy
-Odsuń się bo pożałujesz - powiedziała wkurzona
-Widzisz już cię zdenerwowałem kochaniutka . Jesteś bardzo interesującą osobą ... Taka niedostępna i samotna a jednak wrażliwa .

(Blue ?)

Od Blue

Szłam przez park. Tak naprawdę to nic nigdy nie miała do roboty, ponieważ chodziłam ciągle bez celu. W końcu przechodząc pod jakimś drzewem usłyszałam coś, a raczej kogoś.
- No proszę, proszę... Patrzcie kto idzie - spojrzałam w górę i ujrzałam na gałęzi Siegrain'a
- Nie masz nic lepszego do roboty, niż ciągłe dogryzanie mi? - spytałam z sarkazmem
- Nie wiesz, jak ja to uwielbiam - jego podły uśmiech ciągle nie znikał z jego twarzy
- Co... Bawisz się w naczelnego, że tak sobie siedzisz na tej gałęzi? - uśmiechnęłam się złośliwie
- A może i bawię... Z resztą siedzenie tu i patrzenie jak Ci dopiekam to bardzo przyjemnie zajęcie jak dla mnie.
- Dasz mi w końcu święty spokój? - warknęłam
- Nie, nie dam... Nie masz pojęcia jaką frajdę mi sprawia, widząc Ciebie wkurzoną - uśmiechnął się kpiarsko
- Dobijasz mnie tymi swymi, bezsensownymi gadkami...
- O jak miło - zaśmiał się
- Ech... Wykończysz mnie kiedyś...
- Poczekam se cierpliwie...
- I tak się nie doczekasz... Nawet za milion lat.
- No to będzie czekał tak długo, aż się doczekam - uśmiechnął się szyderczo

(Dokończ Siegrain)

Od Kiby - do Courtney

- Naprawdę? - zapytałem zdziwiony i przytłoczony
- Tak, kocham cię Kiba
- Ale ja, ja kocham Asami, od początku - wyznałem jej
- Dlaczego?
- Bo ona jest taka no..., nie wiem jak ci to powiedzieć, kiedyś zrozumiesz
- Nie kochasz mnie? - spytała smutna i rozgniewana Courtney
- Ja Cię bardzo lubię, jesteś fajną dziewczyną
(Courtney?)

Od Kiby - do Asami

- Ty, ty bałaś się o mnie? - zapytałem z niedowierzaniem
- Tak, nawet bardzo, może o tym nie wiesz ale Cię, Cię bardzo lubię -powiedziała i wybuchnęła płaczem
- Ja, ja Ciebie też, Asami ja Cię kocham - powiedziałem i przytuliłem ją do siebie
- Naprawdę?
- Tak, od początku gdy Cię zobaczyłem w lesie wydałaś mi się niezwykła
(n Asami dokończ)

Od Kiby - Do Siegrain'a

 - Wymiękasz? Bo się jakoś zaciąłeś
- Bobra, widzimy się jutro - odpowiedziałem zamyślony
To powiedziawszy poszedłem do domu.

Od Courtney

Dowiedziałam się od Asami, że Kiba i Siegrain będą znowu walczyć. Wpiekliłam się. Pognałam do Kiby. Kopnęłam w drzwi.
-No idę....-Rozległ się głos. Kiba otworzył drzwi.
-Powaliło Cie czy jak?!-Huknęłam.
-O co Ci chodzi?-Udawał że nic nie wie.
-No nie udawaj!
-No ale oco chodzi? I ty też? Jak Asami!-Powiedział Kiba.
-Bo mnie o wszystkim powiadomiła! Jesteśmy w zmowie jak widzisz!
-Acha....-Powiedział Kiba jakby nic go nie obchodziło.
-Miałeś leżeć w szpitalu dopóki nie wydobrzejesz!-Byłam ściekła. Ale nie z byle powodu...
-A co Cie tak wogóle obchodzę co?-Zapytał.
-Bo....Bo...-Jąkałam się.
-I co? Nagle wymiekasz?-Kiba zmierzył mnie wzrokiem.
-Bo... Bo Cie kocham! Zadowolony? Martwiłam sie nawet nie wiesz jak bardzo o Ciebie!-Powiedziałam. Patrzyłam na Kibę. Myślałąm żeby uciec, ale wtedy wyjdę na tchórza. Spóściłam głowę i patrzyłam na Kibę. Co mi odpowie? Tego się dowiem...
(Kiba?)

Od Asami

Poszłam specjalnie odwiedzić Kibę w szpitalu, ale pielęgniarka powiedziała, że się wypisał. Nie chciała mi ni więcej powiedzieć. Byłam na niego wściekła. Wybiegłam ze szpitala, zmieniłam się w wilka i pobiegłam do Kiby. Przemieniłam się z powrotem i zapukałam do drzwi.
- Asami? - spytał zdziwiony, gdy otworzył drzwi.
- Czyś ty zwariował! Miałeś odpoczywać i leżeć w szpitalu! - zaczęłam na niego krzyczeć. - Martwiłam się!
- Przepraszam, ale Sieg tam był.
Weszliśmy do środka i usiedliśmy na kanapie.
- Sieg przyszedł do mnie z kolegami. Będzie kolejna walka.
- Chyba zwariowałeś. Nie możesz walczyć w takim stanie.
- Nie dam mu satysfakcji.
- Kiba! Nawet nie wiesz jak się o ciebie martwiłam! Bałam się, że... że cię stracę.

(Kiba?)

Od Siegrain'a

-Jutro o zachodzie słońca - powiedziałem idąc za nim
-Niech ci będzie ...
-Tylko nie myśl lepiej że tym razem będę walczył tak ja zawszę .
Kiba spojrzał na mnie i zobaczył mój bandaż na ręce .
-Dostało ci się co ? -spytał triumfalnie
-A co ci do tego ? - prychnąłem

(Kiba ?)

Od Blue

Idąc po korytarzach szkolnych ujrzałam Siegrain'a. Jakby jeszcze tego mi brakowało. Nawet nie miałam ochoty na niego patrzeć, więc nawet na niego ani razu nie raczyłam spojrzeć
- Czego chcesz? - rzuciłam obojętnie
- Niczego... Wpadłem na Ciebie przez przypadek - odpowiedział niechętnie
- Widzę, że zawitałeś do szpitala - rzekłam z sarkazmem
- To już nie Twoja sprawa - syknął
- Słusznie, bo mało mnie obchodzą Twoje blizny... I rany - prychnęłam - Tak naprawdę to nic, a nic mnie nie obchodzą.
- No i dobrze... Nie ma zamiaru, by ktoś mi pomagał, zapamiętaj to sobie.
- Pamiętam i to bardzo dokładnie - rzekłam z oburzeniem
- Po Twoim tonie głosu da się wywnioskować, że masz na mnie focha... - uśmiechnął się
- A kto by nie miał - powiedziała z sarkazmem
- Racja... W końcu mnie każdy nienawidzi - powiedział jakby triumfalnie
- Masz się czym chwalić - prychnęłam
- Nawet nie wiesz jak mnie to uszczę... - urwałam mu nagle
- Mogłam Cię wtedy w lesie nie ratować i biec dalej, zostawiając Ciebie na pastwę losu jak to leżałeś rany w dodatku z kulą jaką Ci posłał myśliwy... Gdyby nie ja już byś wisiał nad jakimś kominkiem. Z resztą co mnie to obchodzi przynajmniej mielibyśmy od Ciebie święty spokój. Gdyby nie ja to byś dzisiaj nawet nie chodził już po tej szkole... - rzekłam poważnie i stanowczo
Chciał coś jeszcze powiedzieć, ale ja go tylko szybko wyminęłam, włożyłam ręce do kieszeni i szłam dalej.

Od Kiby

- Zamknij się! - powiedziałem wstając z łóżka
- A ty gdzie leziesz? - spytał
- Do domu dla twojej świadomości, nie będziesz miał tak dobrze. Jutro wracam do szkoły
- Bałem się że uciekasz 
- Chciałbyś - powiedziałem i poszedłem się wypisać
- Może jednak tu zostaniesz bo jutro tu zapewne wrócisz
- Jak tam koledzy? - spytałem wychodząc z budynku
- Dobrze, obiecałem im walkę 
- Z kim?
- Z wami ,czterech na czterech i co ty na to?
- Kiedy miała by być ? - spytałem
(Siegrain ?)


Od Siegrain'a

Szedłem przez korytarz zupełnie bez celu . Avit , Jet i Chris łazili za mną krok w krok . Denerwowało mnie to ale mało to swoje dobre strony . Z niecierpliwością wyczekiwałem Kiby w szkole żebym mógł znowu mu skopać tyłek .
-Avit !
-Co ? -powiedział
-Idź zobaczyc czy nigdzie nie ma nauczycieli .
-Dobrze .
Po chwili Avit przyszedł i powiedział że droga wolna.
-Zrywam się z lekcji a wy mnie macie kryć .
-Dobra.
Poszedłem do szpitala do Kiby . Wszedłem do jego pokoju .
-Co cię teraz bardziej boli ? Urażona duma czy ramie ?

(Kiba ?)

Od Kiby

Dziś w szpitalu odwiedziła mnie Courtney. Podobno była na walkach. Jeszcze tylko dwa dni i wypiszę się ze szpitala na żądanie, bo zwariuję. Codziennie moi znajomi przychodzili mnie odwiedzać. Dowiedziałem się że Siegrain zapoznał się z trzema chłopakami w klasie i chodzą za nim jak psy. Pewnie teraz on rządzi w szkole. Raz wydawało mi się że Siegrain się tu kręcił, ale to może mi się przewidziało. Teraz tylko czekałem do czwartku i powrotu do domu. Wczoraj podczas snu zamieniłem się w wilka, gdyby nie Mark to pielęgniarka by mnie nakryła.

O d Demoness

Siedziałam w samotni, z resztą jak zwykle. W sumie nie było to dla mnie nic nowego i nie martwiło mnie to. Postanowiłam się przejść. Chodziłam w ludzkiej postaci, z słuchawkami w uszach, słuchając jednej z moich ulubionych piosenek ( http://www.youtube.com/watch?v=B9T7Qkw2d88 ) i patrząc w ziemie. Moja twarz... smutna i bez wyrazu, zimne nie znające szczęścia oczy... Nagle ktoś mnie zatrzymał,


(dokończy ktoś? plisss)

Od Courtney

Siedziałam na arenie. Nie mówiłam nikomu, że idę na zakazane walki wilków. Rodzice by mnie zabili albo by mnie policja zamknęła w więzieniu. Siedziałam na widowni i czekałam na swoją kolej. Zauwarzyłam Kibę i jego kumpli. Kiba walczył przede mną. Kiedy skończyła się walka zabrali nieprzytomnego Kibę do szpitala. Bałam się o niego. Następnego dnia po szkole poszład do szpitala. Zajrzałam do pokoju Kiby. Leżał patrząc w sufit. Miał bandaż na głowie. Jego kumpli nie było. W końcu zapytałam:
-Mogę?
-Wchodź.-Odpowiedział.
-Jak się czujesz?-Zapytałam go patrząc w jego piękne oczy.
-Boli mnie ramię, głowa.... Prawdę mówiąc wszystko...
-Współczuję Ci....-Powiedziałam z żalem.
-Echh... Nie pierwszy nie ostatni raz...-Powiedział Kiba po czym zapytała podejrzliwe:-Byłaś na arenie?-Spojżał na mnie.
-Nooo... Byłam....-Jąkałam się.
-A walczyłaś?-Zapytał.
-Nie.
-Dlaczego? Byłaś tylko na widowni?
-Nie. Nie dlatego.-Zaprzeczyłam.
-To dlaczego?-Dopytywał się Kiba.
Nie odpowiadałam. Nie wiedziałam co mu odpowiedzieć.
-No powiedz!-Naciskał.
-Bo...Bo nie chciałam...-Skłamałam.
-No, ale powiedz prawdę!-Kiba nie dawał za wygraną.
Przez chwilę milczałam, ale w końcu zebrałam się na odwagę.
-Ze względu na Ciebie. Tak się o Ciebie martwiłam i myślałam o Tobie, że nie dałam rady walczyć.-Powiedziałam po czym spuściłam głowę i sie zarumieniłam.
Kiba nie odpowiadał. Mierzył mnie wzrokiem. Czułam się głupio. Mogłam nic nie mówić. Ale było już za późno....
-To ja lecę...-Powiedziałam po czym odeszłam od jego łóżka.
-Pa...-Odpowiedział Kiba niepewnie.
Wyszłam ze szpitala usiadłam na ławce w mieście. Rozmyślałam nad tym co powiedziałam. Czułam się głupio. Ale też w głębi serca miałam ochotę zabić Siegrain'a za to co zrobił...
(Tylko tym razem dokończ Kiba)

Od Siegrain'a

Wstałem i zerwałem bandaż z ręki .
-Co ty robisz ? -spytała Blue
-Wracam do siebie - prychnąłem
Ręka mnie bolała ale nie zwracałem na to uwagi .
-Jesteśmy w środku lasu ! Nawet nie wiesz gdzie !
Spojrzałem krzywo na Blue .
-Jesteś w połowie wilkiem co nie ?
-Tak
-I ty nie potrafisz wyczuć drogi do domu ? Jesteś żałosna ...
Blue się nieźle wkurzyła . Obróciłem się i poszedłem lasem za zapachem ludzi z miasta . Po dwóch godzinach dotarłem do domu . Usiadłem na łóżku i owinąłem sobie rękę i nadgarstek kilka razy bandażem . Mimo to ręka dalej mnie bolała . Myślałem o tym żeby iść do szpitala ale przecież tam teraz jest Kiba i jego koledzy . W końcu nie wytrzymałem i poszedłem do szpitala . Szedłem korytarzem kiedy nagle zobaczyłem Nevita .
-Co tu robisz ? - prychnął
-Na pewno nie odwiedzam twojego kolegi - powiedziałem uśmiechając się
Nevit nie widział bandaża na całe szczęście . Poszedłem do pielęgniarki . Chirurg szybko wyjął kulę z ręki i zabandażował . Wyszedłem ze szpitala potem pokręciłem się jeszcze trochę po mieście i poszedłem do domu .

*Następny dzień*


Stałem w korytarzu . Kiby jeszcze nie było w szkole . I tak miał farta że tylko tak oberwał . Nagle zobaczyłem Blue .


(Blue ?)

Od Blue - Słodka Zemsta cz.2

Po rozłączeniu się postanowiłam, że tym razem tak łatwo nie odpuszczę Siegrain'owi. Zmieniłam się w biegu w wilka i pomknęłam tak szybko, że kurzyło się za mną. Mój wyraz pyska był bez emocjonalny. Biegłam tak jeszcze trochę, aż w końcu ujrzałam jak z jakiegoś budynku wychodzi zadowolony Siegrain. Nieświadomy tego co go miało zaraz spotkać szedł ze dalej. Ja zaatakowałam go znienacka o tyłu wgryzając mu się w gardło, chłopak padł. Przemienił się w wilka, lecz było już za późno, zaciskałam swe szczęki coraz mocniej na jego gardle. Próbował się wyrwać, lecz niestety nie mógł. Przydusiłam go mocno do ziemi cały czas warcząc, w końcu nasz wzrok się zetknął. Patrzyłam na niego z odrazą i zacisnęłam mocniej swe szczęki. Zaczął dyszeć i ciężko jakby charkotać. W końcu cisnęłam jego ciałem o skałę tak mocno, że chyba mu coś zrobiłam. Mój pysk był cały z jego krwi, chłopak zaczął się wykrwawiać. Podeszłam do niego i obróciłam go łapą na plecy, po czym tą samą łapą przycisnęłam jego bliznę. Poczułam coś i się rozejrzałam. Zauważyłam myśliwych, którzy szli. Ja mimowolnie uciekłam, zostawiając Siegrain'a samego, w końcu usłyszałam strzał i bolesne wycie chłopaka. Instynktownie wróciłam tam i rzuciłam się na myśliwych powalając każdych po kolei. Siegrain miał postrzelony bok na szczęście kula amunicji nie przeleciała przez niego na wylot, niestety z nadmiaru wylewu krwi stracił przytomność. Postanowiłam zatamować jego krwawiące rany, by chłopak się nie wykrwawił. Tak też zrobiłam, pierw je opatrzyłam, a potem zabandażowałam. Zrobiła się noc, a my byliśmy, gdzieś w głębi lasu. Postanowiłam rozpalić ognisko, blisko powalonej kłody, która była tuż obok. Tak więc też zrobiłam i potem ułożyłam chłopaka bokiem, by mógł lepiej oddychać. Czekałam, aż się ocknie. Patrzyłam raz na niego raz na ognisko głęboko rozmyślając. W końcu chłopak zaczął się powoli wybudzać. W końcu całkiem się wybudził, lecz nie miał sił wstać, spojrzał na mnie złowrogo. Zdziwił się widząc swoją lewą rękę w bandażu zawiązaną na jego szyi. Powiedziałam mu, że jest najwyraźniej złamania przez pocisk. Zapytał mnie się co się stało ja mu odpowiedziałam.

(Dokończ Siegrain)

sobota, 27 października 2012

Od Kiby

Obudziłem się, wokół mnie było biało. Po kilku minutach dotarło do mnie że jestem w szpitalu. Byłem podłączony do kroplówki, a moja prawa ręka była w gipsie. Ramię całe owinięte w bandażach. Godzinami wpatrywałem się w milczeniu w sufit. Przypomniał mi się najpiękniejszy wieczór, który przeżyłem z Asami. Wtedy na spacerze zaprowadziłem ją w moje ulubione miejsce, gdzie przesiadywałem. To była skała, obok której rósł krzak czerwonych róż. Tamtego wieczora pokazałem jej jasny księżyc, który świecił na tą skałę. Było przecudownie. A teraz nawet na mnie nie spojrzy, na takiego połamańca. Wieczorem przyszli do mnie przyjaciele.
(Nevit, Asami dokończcie)

Od Micho


Jak zwykle siedziałem w klubie na kawie z moimi kolegami . Było głośno gdy wtedy podszedł do mnie właściciel klubu
-Wchodzicie za 5 minut-powiedział właściwie
-OK
Byłem niepewien czy zdołam wyjść na scenę i zagrać na perkusji.Wtedy ją zobaczyłem była bosko ubrana i bosko związane włosy.Jak zawsze była boska. Podeszła do mnie, uśmiechnełą się i powiedziała mi na ucho
-Powodzenia
- Dziękuje-Powiedziałem do niej
Odwzajemniłem uśmiech.
PO WYSTĘPIE :
- Siema Kazuko powiedziałem do niej
- Cześć! Jak zwykle ci się udała jak ty to robisz?
- No przestań! To tylko zwykła gra na perkusji ty to dopiero dajesz czadu na gitarze.
- Oj tam,oj tam
Rozmawialiśmy jeszcze długo. Kazuko znałem od małego.Zawsze mieliśmy dobry kontakt ze sobą ,ale jej siostra była dziwna. Kiedy nawiała z domu nadal mieliśmy kontakt ale nikomu o nim nie mówiliśmy. Bardzo się lubiliśmy ale teraz czuje coś więcej niż tylko przyjażń ja ją kocham ona jest taka wrażliwa i spokojna a przy tym taka piękna.Potem spotkaliśmy się w szkole muzycznej. Przedstawiłem jej kawę i ciastko a potem poszliśmy na kolację do baru "Aimez tout le monde autour de nous" i odprowadziłem do domu, oddałem jej kurtkę bo było tak wiecznie.To sprawiało mi przyjemność oddawanie jej kurtki.
- Dziękuje za odprowadzanie

- Niema za co to dla mnie przyjemność.
- No nie wiem czy marznięcie to przyjemność
- Lubię zimno-zaśmiałem się
I wtedy to się stało pocałowałem ją prosto w usta.Miała wiśniową pomadkę i pachniała tak pięknie.Po tym weszła do domu i uchyliła tylko dzwi mówiąć
- Dobranoc
-Dobranoc
Wracając do domu spotkałem kumpli z kapeli i wracałem z nimi do domu
A w nim jak zwykle mój idiotyczny brak krzyczy że się spóżniłem a ojciec przd telewizorem...
Tak oto pocałowałem się z Nią pierwszy raz

Od Blue - Słodka Zemsta

Nagle sobie coś uświadomiłam, że siedząc tak bezczynnie nie zdołam odzyskać swego straconego honoru. Zacisnęłam dłonie w pięści. Nagle zaczął dzwonić mój telefon, odebrałam i usłyszałam głos Nevita. Opowiedział mi wszystko co się stało, zamurowało mnie. Kazał mi nie mówić o tym nikomu oraz kazał mi nic nie mówić Asami, by jej nie zamartwiać. Obiecałam mu, że nic jej nie powiem. Podziękował mi i się rozłączył.

(C.D.N)



Od Nevit'a

Siedzieliśmy w pierwszym rzędzie, z tego miejsca było słuchać odgłos łamanej kości Kiby. Potem tylko wiwatowanie Siegrain'a i cichy jęk Kiby. Myślałem że zaraz wskoczę na arenę i zagryzę Siegraun'a. Taki byłem zły, nic nie mogłem zrobić, tylko przyglądać się na poobijanego kolegę.Po tym widowisku zaciągnęliśmy go do domu. Nie mogliśmy zatrzymać krwawienia. Przenieśliśmy go do szpitala, dosłownie w ostatniej chwili. Miał zrobioną operację i nastawianą rękę. To najgorsza walka w jago życiu. W szpitalu odprawili nas do domu. zostało tylko czekać na efekty.

Od Kiby

Popatrzyłem się w stronę widowni. Nagle Siegrain złapał mnie i rzucił o ziemię i kilka razy kopał w ranę. Zaczęła mi wypływać z niej krew. Podemną była kałuża krwi. Słyszałem jak ogłaszają zwycięstwo Siegrain'a. Na koniec podszedł do mnie i coś powiedział, a następnie kopnął mnie w głowę i straciłem przytomność. 

( Nevit?)

Od Siegrain'a


Byłem wściekły . Z szyi kapała mi krew . Patrzyłem się na Kibę który nie mógł się ruszyć . Podszedłem do niego .
-Teraz przegiąłeś .... - powiedziałem i złapałem go za szyję . Podniosłem go i znowu rzuciłem o podłogę . Nikt jeszcze mnie tak poważnie nie zranił. Kiba już nie wstawał . Wszyscy przyglądali nam się w milczeniu . Wstałem na równe nogi i kopnąłem go w ramię i tak kilka razy .

(Kiba ?)

Od Kiby - do Courtney

Szedłem przez park. Pod drzewem ujrzałem Courtney. Była smutna. Zagadałm do niej.
- Cześć
- O hej - odpowiedziała zamyślona
- O czym tak rozmyślasz - odpowiedziałem z ciekawością
- O niczym, tak sobie tylko siedzę
- Doprawdy? - spytałem nie wierząc - Chodź się przejść, opowiesz mi wszystko ok?
- OK

Od Kiby

Siegrain zaczął uciskać moją ranę. Myślałem że wyzionę ducha. Złapał mnie i zaczął rzucać mną o ziemię. Nie zdążyłem się podnieść, a już lądowałem znowu na deskach.Asami może miała rację, abym dziś nie walczył.Zmieniłem się w człowieka i przekręciłem się na plecy, by odciążyć ramię. Podszedł do mnie i miał mnie złapać, gdy zmieniłem się  w wilczą postać i wbiłem mu się w szyję. Zaczął się szarpać i uciekać, ale nie udało mu się uwolnić. Trzymałem go tak przez kilka minut, które dla mnie były wiecznością. Siegrain położył się i spojrzał mi w oczy. Nie miałem siły go już trzymać, więc go puściłem. padłem na ziemię ze zmęczenia. Sądziłem że wykorzysta to i mnie zaatakuje, ale nie ruszył się nawet z miejsca , tylko się patrzył mi w oczy jakby coś chciał dać mi do zrozumienia lub coś powiedzieć.
(Siegrain dokończ)

Od Siegrain'a

-I co teraz ? -spytałem
Kiba próbował się wyrwać .
-Koledzy znowu będą cię zbierać z podłogi .
Wbiłem pazury w jego ramię . Wziąłem go za kark i rzuciłem o podłogę .

(Kiba ?)



Od Blue

Po kliku minutach odzyskałam przytomność. Wstałam i się otrzepałam. Czułam mocny ból w lewym barku i nagle ujrzałam na nic rozcięcie. Zabandażowałam ranę i zmieniłam się w człowieka. Zaczęłam chodzić po ulicach miasta. Na nic innego nie zwracałam uwagi. Spacerowałam po mieście bez celu, aż w końcu przystanęłam i usiadłam na jakiejś ławce. Rozmyślałam o dzisiejszym dniu oraz o Siegrainie. Spojrzała w ziemię i doszłam do wniosku, że tak łatwo się nie poddam. Odzyskałam nagle siły i już wiedziałam jak pokonać Siegrain'a.



Od Kiby

Po skończonym spotkaniu odprowadziłem Asami do domu. Powiedziałem jej o walce, ona zaprzeczyła, nie chciała żebym walczył teraz. miałem walczyć za tydzień. W końcu się zgodziła. Następnego ranka, nie poszedłem do szkoły, Croon jeszcze nie wyjechał, poszedłem walczyć. Asami również ze mną poszła. Weszliśmy do budynku zapisaliśmy się i zajęliśmy miejsca. pierwszą walkę miał stoczyć Nevit. Wszedł na ring i po chwili zaczęła się walka. początkowo szło mu nieźle, ale potem padł na ziemię. Drugą walkę stoczyć miałem ja. Wszedłem i przyjąłem postawę do walki. Skoczyłem na niego, on się obrócił i przygniótł mnie do ziemi. Przydusił moje skaleczone ramię. musiał wiedzieć o nim, przyglądał mi się uważnie podczas walki na spotkaniu. Nie mogłem się wydostać. 
(Siegrain?)

Od Siegrain'a

Siedziałem już w budynku czekając na Kibę i jego kolegów .
-Walki już są ustawione ? -spytałem jednego z organizatorów
-Tak - powiedział - walczysz z Kibą , tak jak chciałeś .
-Świetnie .
Nareszcie przyszli . Kiba , Nevit , Mark i Peter . Tym razem wszyscy się zapisali .
-Pierwsza walka ! - krzyknął organizator - Nevit kontra ... Siegrain !

(Kiba?)




Od Siegrain'a


Skoczyłem na nią . W locie zmieniłem się w człowieka i przygniotłem ją do ziemi.
-I co teraz ?
-To nie sprawiedliwe - powiedział Blue
-W walce nie ma czegoś takiego jak sprawiedliwość . A teraz grzecznie się zmień w człowieka .
-Bo co ?
Jeszcze bardziej ją przygniotłem do ziemi .
-Bo ci tak każe .
Blue dalej nie zmieniała się . Wziąłem ją za kark i rzuciłem o drzewo . Straciła przytomność a sam poszedłem do domu .

Od Blue

Jeszcze trochę posiedzieliśmy i przegadaliśmy, w końcu wszyscy się rozeszli prócz mnie i Siegrain'a. Nagle on oparł się o pień jakiegoś starego spróchniałego drzewa i uśmiechnął się szyderczo. Spojrzał na mnie.
- I z czego się tak szczerzysz? - spytałam z sarkazmem
- Z Twojego śmiesznego wyrafinowania - odpowiedział kpiarsko
- Masz tak cały czas zamiar mnie oczerniać?
- Ależ i owszem - jego złośliwy uśmiech nadal nie znikał z twarzy
- Licz się ze słowami, szczeniaku - warknęła
- Bo co?
- Bo oberwiesz.
- No dajesz mała... Tylko na to czekam.
Nie wytrzymałam i zmieniłam się w wilka. On również. Rzuciliśmy się na siebie i zaczęliśmy gryźć. Użarłam go w gardło, lecz on chwycił mnie za kark i rzucił o pień drzewa. Wstała jak gdyby nigdy nic. Znów zaczęliśmy walczyć.

(Dokończ Siegrain)

Od Kiby

- Za tydzień na arenie - powiedział Siegrain 
- Dobra - powiedziałem i odszedłem poszukać Asami
Robił się już ranek. Znalazłem Asami razem z koleżankami, nie chciałem jej przeszkadzać i podszedłem do  kumpli.

Od Blue

Nie mogłam patrzeć jak chłopcy się bezkreśnie tak kaleczą. Zamieniłam się w wilka i doskoczyłam do nich powalając obydwóch. Warknęłam i trzymałam ich przy ziemie w końcu spojrzałam na inną dwójkę chłopków.
- Nevit odciągnij Kibe! Peter Ty Siegrain'a! Już! - warknęłam, chłopcy zrobili tak jaki im kazałam
- Nie mieszaj się w to Blue - rzekł Kiba próbując się wyrwać Nevitowi, ale chłopak był silniejszy
- Lepiej słuchaj tego połamańca dziewczynko - rzekł szamotając się, lecz Peter go nie puszczał
- Zamilcz ludzki pomiocie - warknęłam na Sieragin'a i spojrzałam na obu chłopaków- Jak jeszcze raz zobaczę, że walczycie to obiecuję, że następnym razem taka łagodna nie będę, zrozumiano?! - warknęłam na Kbie i Sieragin'a

(Kiba, Sieragin dokończcie)

Od Asami

Ucieszyłam się na wspólny spacer, ale jednocześnie przypomniałam sobie o swoim byłym chłopaku. Jednak zaryzykowałam.
- Zgoda, chodźmy. - uśmiechnęłam się.
Pobiegliśmy ścieżką, by nikt nas nie nie zauważył. Nagle Kiba pociągnął mnie w bok i skręciliśmy ze ścieżki w głąb lasu.
- Hej co robisz? - spytałam
- Chce ci coś pokazać.
- Chcesz pokazać mi coś w lesie w głębi lasu? - spytałam podejżliwie.
Kiba tylko przewrócił oczmi i pociągnął mnie dalej.

(Kiba?)

Od Kiby

- Walczysz połamańcu ? - spytał jeden z chłopaków stojących pod drzewem
- No jasne - powiedziałem, korzystając z okazji kiedy Asami rozmawiała  z koleżankami  poszliśmy kilka metrów od grupy by nikt nam nie przeszkadzał.
Szykowaliśmy się do ataku. Dużo razy z nim walczyłem wiec było mi łatwo przewidzieć jego ruchy. 
- I co myślisz że ze mną wygrasz? - powiedział złośliwie
- Nie wiem tego, ale się postaram, nie lubię takich przechwałek - powiedziałem i wbiłem mu się w szyję
Strasznie zawył, bo zaraz koło nas była cała grupa gapiów. Ale to nie zrobiło na nas wrażenia i walczylismy dalej. Teraz on wbił się w mój kark. Ale udało mi się wyrwać.
(Siegrain ?)

Od Siegrain'a

Stałem pod drzewem i patrzyłem jak inni walczą . Najbardziej przyglądałem się jednak jednemu chłopakowi . Miał na imię Kiba . Walczył najlepiej ze wszystkich i kojarzyłem go z walk wilkołaków . Chyba z nim już nawet walczyłem . Podszedłem do niego . Wydawałoby się że on też mnie rozpoznał . I chyba się trochę bał . Do tej pory przez 4 lata nie przegrałem żadnej walki .
-Walczysz połamańcu ? - spytałem

(Kiba?)

Od Sarah

Jak zwykle co dzień popołudniu, lubiłam przejść sie po lesie by odpocząć trochę, od tego całego szumu.Zawsze szłam tą samą drogą, i znałam ją już praie na pamięć.No ale tego dnia było inaczej.Usłyszałam jakiś szum.WEydawało mi się tak przynajmniej.Ale to były jakieś rozmowy.Zaciekawiło mnie to.POszłam w ich stronę, ale żeby nie zostac zauważona poruszałam się od jednego grzewa do drógiego.Przeważnie nie robiłam takich głupot, ale raz można spróbować.Zobaczyłam dziewczyne, która szła i sama mówiła coś do siebie.Była sama więc raczej nie powinnam sie jej bać.Gorzej by było gdy było ich więcej.Wyszłam więc..
-Hej..-mróknęłam coś
Dziewczyna na początku tylko na mnie spojrzała podejrzanie, a potem uśmiechnęła sięw lekko..
-Kim jesteś?-zapytała
-Nazywam się Sarah..-uśmiechnęłam się...

(Courtney co było dalej?)

piątek, 26 października 2012

Od Kiby

Nareszcie coś ciekawego się zaczęło dziać. Mogłem walczyć, dobieraliśmy przeciwników.
- Walczysz ze mną ? - spytała się Asami
- Jasne - powiedziałem - Tylko mnie nie zabij - zaśmiałem się
- Spróbuje
Zaczęliśmy walczyć. Świetnie sobie radziła, jak na wilczycę. W pewnym momencie straciłem równowagę i upadłem na nią.
- Nie zabiłem cię?- powiedziałem śmiejąc sie i wstając
- Nie - zaczęła się ze mną śmiać
- Trochę się pobrudziłaś na bluzie 
- Gdzie ? - zdjęła bluzę i zaczęła sprawdzać
Wyrwałem jej bluzę z rak uciekałem przed nią, ona mnie goniła.
- Wiesz co fajny jesteś nawet na takiego uparciucha
- Wiem, za to mnie uwielbiasz - powiedziałem
- Ej - powiedziała trącając mnie
- No co, zaprzeczysz?
- Raczej nie
- Idziemy się przejść?
(Asami dokończ)

Od Asami

- Za waszą odwagę idziemy coś upolować. A wy tu zaczekajcie. Nie chcemy was znowu cucić. - zaśmiałam się i pobiegłam z Blue do lasu. Courtney została z chłopakami, by nie pozwolić im zemdleć. Upolowałyśmy sarnę i wróciłyśmy. Chłopaki doszli trochę do siebie.
- I jak się czujesz? - spytałam Kiby
- Lepiej.
- Chyba jedna walka nic nie zaszkodzi. - powiedziałam z uśmieszkiem
- Mówisz serio?
- Tak, ale bez przesady. Nie chcę cię ciągnąć z powrotem do domu.
Kiba się ucieszył. Chłopaki dobrali przeciwników i zaczęli walczyć. Podeszłam do Courtney.
- Co jest?
- Nic.
- Przecież widzę.
- Chodzi o chłopaka i miłość. Nie chcę o tym mówić.
- Zgoda. Nie będę naciskała. Ale pamiętaj, że jak będzie chciała porozmawiać, to możesz do mnie zadzwonić. - uśmiechnęłam się do dziewczyny i spojrzałam na chłopaków.
- Jej poczekajcie! Ja też chcę powalczyć!. Pamiętacie co się działo pierwszego dnia. Teraz mi raczej nie zabronicie. - spojrzałam na nich i podbiegłam.

(No to Kiba?)

Od Courtney

Nie spodobało mi sie życzenie. Miałam troche nadziei, ale niestety... Żaden chłopak nawet na mnie nie spojżał. Gdy wszyscy dalej chcieli sie bawić ja wsadziłam ręce w kieszenie i usiadłam pod drzewem. Było mi smutno. Mogłam to przewidzień i nie iść na to spotkanie klasy. Siedizałm tak pod drzewem i się przyglądałam jak inni się dobrze bawią. Kochałam Kibę, ale cóż... On najwidoczniej kochał Asami... Widze że nic tu po mnie... I siedziałam tak pod drzewem i rozmyślałam.
(Kiba?)

Od Kiby

- Ależ życzenie, bałem się gorszego
- Do roboty chłopcy
- Już - mamrotali
Zamieniliśmy się w wilki i udało nam się złapać stadko królików. Wróciliśmy do dziewczyn. Po minie Nevita i Marka było widać że zaraz zemdleją. Byli cali biali. Szubko pobiegli do dziewczyn i dali króliki. Zastanawiałem się komu ja dam królika. Aż zrobiło mi się duszno. 
- Dalej Kiba, to tylko królik, nie obrączka - powiedział Peter klepiąc mnie po plecach
pomyślałem sobie że najlepiej dać go Asami, to ona mi pomagała.
- Proszę - powiedziałem dając jej zdobycz
- Dziękuję - powiedziała śmiejąc się
Nagle zrobiło mi się zimno na twarzy i upadłem. Obudziłem się pod drzewem. Nevit i Mark siedzieli obok mnie.
- Chłopcy - powiedziały zgodnie dziewczyny
- No co ? - powiedział Peter,- Ja nie wymiękłem
- Masz rację - powiedziała jakaś dziewczyna i dała mu buziaka w policzek
- Chyba mi jest gorąco - powiedział siadając przy nas
- Macie jakieś pomysłu na dalszy wieczór ? - powiedział Mark, który się ocknął i wstał
- ..
(dokończcie)

Od Asami

- Skoro dziewczyny wygrały... musicie dotrzymać słowa. Nie wiem jak wy dziewczyny, ale ja chcę, aby chłopaki upolowali dla każdej z nas po małym zwierzątku. Niech wręczą go dziewczynie, która się im podoba! - i zaczęłam się śmiać na widok min chłopaków. Dziewczyny dołączyły do mnie.

(Dokończycie?)




Od Blue

Zaczęły się poszukiwania. Po skończonym znalezieniu wszystkich rzeczy, wróciłyśmy na miejsce. Podeszłam bliżej i wywaliłam na sam środek znalezione rzeczy przez dziewczyny, Asami przeliczyła je i chłopaków. Okazało się że my mamy najwięcej i tym samym sposobem wygraliśmy. Spojrzałam na chłopaków.
- Wygraliśmy... Ale to i tak mnie nie cieszy - rzekłam
- Niby dlaczego? - spytał zdziwiony Kiba
- Bo nie liczy się wygrana, lecz dobra zabawa - odparłam
- Racja - uśmiechnął się
- Blue masz rację - rzekła Asami
- Więc jakie macie życzenia? - spytała Asami
- Emm.... Sama nie wiem - rzekłam

Od Courtney

Na spotkaniu klasy w lesie były pokazy polowań. Wykożystałam szansę by się pokazać przed Kibą. Biegłam za wielkim łosiem. Wskoczyłam na niego i jednym ciosem go powaliłam i zabiłam. Gdy łoś upadał na ziemie zeskoczyłam z niego i wylądowałam perfekcyjnie w tym samym momęcie co łoś. Stanęłam przed łosiem. Niektórym szczeny opadły. Trochę się zaczerwieniłam. Potem zaczęli wszyscy bić brawai kiwać głową z uznaniem. Czułam sie nie swojo. Nikogo nie znałam. A wszyscy patrzyli na mnie. Wycofałam się i usiadłam w cieniu. Kątem oka przyglądałam się Kibie, i trochę patrzyłam jak reszta poluje. Byli bardzo dobrzy. trochę sie rozluźniłam, bo nie była w centrum uwagi. Wyszłam z cienia. Szłam kiedy ktoś do mnie powiedział:
-Świetnie polowałaś Courtney!
Odwróciłam się, bo chciałam zobaczyć kto to powiedział aż wpadłam na Kibę.
-Oh przepraszam Cię bardzo! Powinnam patrzeć dokąd idę... Moja wina!-Przepraszałam go.
-Echh... Nie szkodzi. Pomóc Ci wstać?-Kiba wyciagnął do mnie rękę.
-Dzięki.-Odpowiedziałam chwytając za jego rękę i się podnosząc.-Nie trzeba było.-Uśmiechnęłam. się.
Kiba też się uśmiechnął. Potem Asami ogłosiła pewne zawody. Pomyślałam że to dobry pomysł. Zrobię wyszstko żeby tylko dziewczyny wygrały.

Od Kiby

Gdy  Asami zawyła wszystkie wilki pobiegły szukać schowanych rzeczy.
- Jestem pewien że Nevit najszybciej je znajdzie
- Nie, dziewczyny sobie na pewno dadzą rade
- Zobaczymy
Po kilku minutach  wszyscy wrócili,. Asami policzyła rzeczy. niestety wygrały dziewczyny.
- Kurdę, jestem przegrany - westchnąłem uśmiechając się
- Jakoś przeżyjesz - zaśmiała się Asami
- Co mamy zrobić? - spytałem się
- Narada dziewczyny - zawołała Asami
Korzystając z okazji podszedłem do tego chłopaka
- Jutro o tej samej porze dobra ? - spytałem szeptem
- Zgoda - odparł uradowany
- Ani mi się waż - powiedziała Asami, która widocznie usłyszała rozmowę
- Dobra już, dobra..
- Wymyśliłyśmy już
- Co takiego ?

Od Asami


- Zrobimy małe zawody... - zaczęłam tajemniczo. - Kiba i ja schowamy w lesie parę rzeczy. Znakiem startu będzie wycie. Każdy w wilczej postaci ruszy na znak. Jeśli wygrają dziewczyny, chłopaki spełniają po jednym życzeniu, ale jeśli wygrają chłopaki, Kiba będzie mógł stoczyć walkę no i dziewczyny będą musiały spełnić jedno wasze życzenie. Co o tym myślicie?

(Kiba, Blue, Courtney?)

Od Kiby

 - Dobra, nawet jeśli cię nie zabiorę to i tak nas znajdziesz - westchnąłem
- Święta prawda, a teraz może się położysz ?
- Dobra, a teraz która jest godzina?
- Siedemnasta
- Za godzinę idziemy do lasu, rozgość się jak chcesz
- Dziękuje
Leżałem tak patrząc się w sufit. Musiałem zasnąć, bo obudziła mnie Asami.
- Czy już jest osiemnasta?, Trochę zasnąłem
- Tak, ale trochę to mało powiedziane, spałeś jak zabity
- Idziemy? - spytałem wstając z łóżka
- Chodźmy
Przed wyjściem wziąłem sobie jeszcze lód, przynajmniej na czas drogi starczy. Wyszliśmy z domu i poszliśmy do lasu. Tam  czekali już wszyscy z klasy. Każdemu przedstawiłem nowe osoby. Po kilku minutach każdy ze sobą rozmawiał, nie widać było że są nowi Oczywiście każdy zwrócił na mnie uwagę, niestety nie dało ukryć lima pod okiem. Urządziliśmy sobie grupowe polowanie. Courtney, Blue i Asami świetnie polowały.
- Hej Kiba walczymy? - spytał jeden z kolegów który stał pod drzewem
- Jasne! - powiedziałem i chciałem się już szykować do ataku gdy Asmi krzyknęła
- Kiba nie!! - powiedziała głośno i stanowczo
- Czemu? - odwróciłem się w jaj stronę
- Nie udawaj
- Mi nic nie jest, mogę się pobawić prawda?
- Nie w to, to nie zabawa
- A co mogę porobić? Jak wymyślisz coś ciekawego i mnie się spodoba to przestanę
- Mam!
- Co ? Tak szybko? Popsułaś mi zabawę - powiedziałem uśmiechając się do niej
- ..
(Asami?)

Od Asami

- Może dlaczego tyle ryzykujesz? Przecież to głupota. A jak ci się coś stanie?
- Nie tak łatwo mnie pokonać.
- W sobotę widziałam co innego. - wstałam i przyniosłam mu drugi okład.
- Miał szczęście.
- I ty też. Gdy by nie Mark, Nevit i Peter nie wiem jak byś wrócił do domu.
- I będziesz mi to teraz wypominać? - spytał
- Tak, chyba że zabierzesz mnie na następną walkę.

(Kiba?)

Od Kiby

- Za dwa dni Croon wyjeżdża na wycieczkę z inną klasą. I wtedy pójdę do szkoły
- Zobacz jak wyglądasz, nauczyciele będą pytać
- Uwierz mi, chodziłem w gorszym stanie, nic mi nie jest, kilka plasterków i już, nie będą się już dziwić
- No nie wiem...
- Pamiętaj o spotkaniu wieczorem w lesie - powiedziałem zmieniając temat
- Nie zapomniałam, ale nie zmieniaj tematu
- Co mam Ci jeszcze powiedzieć?
- Może, dlaczego...
( Asami dokończ)

Od Asami


Zastanawiałam się czy mu pomóc, ale czekałam siedząc na kanapie i przełanczając programy. Znudziło mnie czekanie, więc zajrzałam do lodówki. Była prawię pusta. Wyciągnęłam parę rzeczy i zrobiłam mu kanapki. Wróciłam do pokoju. Kiba właśnie wyszedł.
- Zrobiłam ci jednak coś do zjedzenia i masz to zjeść. - powiedziałam stanowczo, ale z uśmiechem.
On posłusznie usiadł i zaczął jeść. Przyniosłam mu nowy okład z lodu.
- Kiba, ale dlaczego walczysz? Dużo ryzykujesz, no i jeszcze szkoła. W takim stanie nie pójdziesz raczej do szkoły.

(Kiba?)

Ok Kiby

 -Chłopaki zdążyli pewnie opróżnić już lodówkę, nie jestem głodny - powiedziałem
- Może pójdę na zakupy?
- Nie, nie musisz. podasz mi tylko ten bandaż co leży na półce ?
- Oczywiście - sięgnęła do szafki - Coś dużo ich tu jest
- To taki zapas
- Więc zamierzasz walczyć jeszcze po tym co się stało? - spytała z niedowierzaniem
- A dlaczego by nie?
- Możesz przecież zginąć
- Wychodziłem z gorszych
- Ile już masz walk za sobą?
- W tym mieście ? Dwadzieścia, ta była właśnie dwudziesta pierwsza
- Zamierzasz ciągle walczyć ?
- Każdy ma jakieś hobby czyż nie ?
- Tak, ale walka?
- To moje hobby, a tak przy okazji to można nawet trochę zarobić 
- Trzymaj ten bandaż pomóc ci jakoś?
 - Na razie nie, pójdę zmienić bandaż bo przesiąkła przez niego krew zaraz wracam, usiądź sobie
- Dobrze
( Asami dokończ)

Od Asami

Postanowiłam odwiedzić Kibę i zobaczyć jak się czuje. W sobotę widziałam jak oberwał. Zapukałam do drzwi. Drzwi otworzył Kiba.
- Asami? Co tu robisz? - spytał zdziwiony.
- Przyszłam zobaczyć jak się czujesz po sobotniej walce. Mogę wejść?
- Jasne.
- Nie wyglądasz najlepiej. Powinieneś teraz odpoczywać.
- A po co? Jutro cała szkoła się dowie o tych walkach.
- A niby skąd? Nikt was nie widział. Ja i twoi koledzy wyszliśmy z tobą niepostrzeżenie. A jeśli chodzi ci o mnie, to spokojnie. Nikomu nie powiem. A teraz na co masz ochotę. Zrobię ci coś do jedzenia.

(Kiba?)

Od Asami

- Nie uda wam się mnie okłamać. - powiedziałam, gdy chłopaki pobiegli do domu. Zmieniłam się w wilka i pobiegłam do domu. Położyłam się spać, by wstać wcześnie rano. Chciałam się dowiedzieć, co Kiba i chłopaki chcieli przede mną ukryć. Ubrałam się i pobiegłam pod adres domu Kiby.
- "Szkoła powinna lepiej chronić dane uczniów" - pomyślałam i się zaśmiałam.
Schowałam się za drzewem. Po chwili przyszli koledzy Kiby, a za raz potem wyszedł on. Nawet mnie nie zauważyli. Poszłam za nimi. Chłopaki weszli do jakiegoś budynku. Postanowiłam wejść za nimi. W środku było pełno chłopaków.
- Ty też chcesz walczyć? - spytała się mnie kobieta.
- Nie, przyszłam zobaczyć kolegów. - i odeszłam dalej.
- "Czemu właśnie dziś ubrałam się właśnie tak". - pomyślałam. Miałam na sobie czarne, przylegające spodnie, czarno-złotą bluzkę z dużym dekoltem i buty na obcasie. Wszyscy chłopcy
się za mną oglądali. W końcu zauwarzyłam Kibę i resztę, i jak na złość, oni mnie też.


czwartek, 25 października 2012

Od Kiby - Przegrana

Walka pomiędzy Queenem a Kalambem zakończyła się zwycięstwem Kalamba. Teraz była moja kolej. Wszedłem na ring przybierając postać wilka. Przeciwnik  był czarnym, silnym wilkiem ok. 27 lat.  Rozpoczęła się walka. Dzięki mojej szybkości udawało mi się unikać ciosu. Pierwszą rundę remisowaliśmy. Obejrzałem się na kolegów, patrzyli w kierunku wejścia. Nie za bardzo widziałem na kogo się tak patrzą, z powodu przechodzących osób. Po sygnale do kolejnej rundy ujrzałem kątem oka że to dziewczyna, ale nie zdążyłem rozpoznać twarzy. Po chwili leżałem na deskach. Podniosłem się i zacząłem atakować. Jadnak to go nie powstrzymało, atakował bardziej zawzięcie. Co kilka sekund obrywałem od niego. Przegrywałem, wstawałem z podłogi, by znowu na nią spaść. W ostatnich minutach złapał mnie za szyję, a ja go za grzbiet. zacząłem krwawić, lecz go nie puściłem. Jakimś cudem wyrwał mi się i zwalił się na mnie swoim ciężarem.  spadając uderzyłem mocno głową o podłogę. musiało to strasznie wyglądać, skoro widownia zamilkła. Nie miałem siły wstać. Dwóch ludzi zwlekło mnie z ringu. Nie widziałem na prawe oko, miałem tak podbite że było całe sine. Przybiegli do mnie koledzy z tą dziewczyną. podeszła do mnie bliżej, ale w tym samym czasie zemdlałem. Obudziłem się w swoim domu, przy łóżku siedzieli moi kumple. 
- Przegrałem ?
- Niestety, porządnie oberwałeś - odpowiedział Mark
- A wy nie walczyliście?
- Wyszliśmy z tobą - dodał Nevit
- Nie trzeba było, przecież nic mi nie jest
- Widziałeś się w lusterku jak wyglądasz ? I to ma być nic ?
- Może trochę.. a ... Była z wami jakaś dziewczyna? - spytałem przypominając sobie ostatnie sekundy przed zemdleniem
- Tak, ale nie jakaś tylko Asami
- Co ?!
- Śledziła nas
- Już mogę pożegnać się ze szkołą - westchnąłem 
- Ta... My też...
- Ale nawet nie żałuje - dodałem z uśmiechem
- Jest niedziela, myślałem że się nie ockniesz - powiedział Peter
- To już niedziela?
- Tak, teraz nie będziesz chodził przez tydzień do szkoły
- Kto tak powiedział ?
- A wychowawca? jutro z nim mamy
- Powiem że ...
- Ze po raz dziesiąty wpadłeś na drzwi lub potknąłeś się?
- Masz rację trzeba wymyślać coś nowego...
- Ciekawe co?
- Ymmm, już mam!
- Co ?
- Będzie że mnie pobiłeś 
- Że co? zawieszą mnie w szkole
- W sumie masz rację
- Nie pójdę do szkoły przez dwa dni, wtedy Cronn wyjeżdża na wycieczkę
-  Dobry pomysł
- Dobra, możecie już iść jak chcecie. Ja się umyję i przebiorę, możemy spotkać się dziś wieczorem
- No przecież dziś fundujesz kolację pamiętasz?
- Jak bym mógł zapomnieć
- To do wieczora pa
- Do wieczora
Wstałem i przejrzałem się w lustrze, okropnie wyglądałem. wziąłem prysznic i przebrałem się w coś czystego. Obandażowałem rany i usiadłem na fotelu trzymając kostki lodu przy prawym oku. Włączyłem telewizję i zasnąłem. Obudziło mnie pukanie do drzwi. To nie mogli być moi kumple, bo nie było wieczoru, była dopiero trzynasta.

Od Courtney

Wstałam dzisiaj później. Szybko się ubrałam, umyłam, uczesałam i pobiegłam do szkoły. Biegłam. Szkoła była już za rogiem. Spojżałam na zegarek.
-Ósma!-Zawołałam.-Spóźniłam się! I to pierwszego dnia! Ale siara...-Zmartwiałam się.
Wbiegłam do szkoły i pognałam na zjęcia. Wpadłam do sali. Cała klasa zwróciła wzrok na mnie. Czułam sie niezręcznie.
-Przepraszam za spóźnienie.-Powiedziałam przepraszającym tonem.
-Nie szkodzi. To Twój pierwszy raz.-Powiedział pan mr. Stuff.-A dlaczego się spóźniłaś?-Zapytał jeszcze nauczyciel.
-Bo zaspałam.-Powiedziałam krótko.
-Dobrze. Siadaj koło Kiby.-Mr. Stuff wskazał na wolne miejsce koło chłopaka o ciemnobrązowych włosach.
Jego kumle śmiali się pod nosem. A ja przeciskałam się do ławki. Wkońcu dotarłam. Usiadłam na krześle. Dopiero teraz dostrzegłam twarz chłopaka. Od razu mi się spodobał.
-Cześć.-Powiedziałam cicho.
-Cześć.-Odpowiedział też cicho chłopak.
-Możesz dzisiaj po lekcjach wyjść? Kończymy dziś o 16.-Zapytał chłopak.
-Ok.-Odpowiedziałam.
I tak siedzieliśmy i sie nudziliśmy w szkole. Raz kumpel Kiby zrobił papierowy samolocik i rzucił nim w nauczyciela od matmy. Cała klasa się śmiała. W końca doszła 16. Poszłam do domu. Przebrałam się i poszłam w umówione miejsce. Było tam kilka chłopaków i dziewczyn. Usiadłam na ławce. Było mi trochę głupio. Nie znałam nikogo. Tylko Kibę poznałam. Ale nie do końca... W każdym razie byłam w nim zauroczona. Ale on do mnie penie nic nie czół...
<Kiba dokończ>

Od Blue

Spojrzałam na Alice, a potem na zegarek.
- Rozumiem, ale muszę już lecieć - rzekłam
- Spoko. Zobaczymy się później? - spytała
- Owszem - odpowiedziałam jej
- To do zobaczenia - pomachała mi z uśmiechem
- No, cześć - poszłam do swej klasy
Dziś nasze zajęcia zaczęły się od biologii. Poznałam nowych uczniów mojej klasy i postanowiłam z jednym z nich nawiązać jakiś kontakt. Podeszłam do jakiejś dziewczyny.
- Witaj jestem Blue - przywitałam się
- A ja jestem Asami - uśmiechnęła się lekko
- Ty jesteś ze mną w klasie, nieprawdaż?
- I owszem jestem - przytaknęła
- Czyli dobrze myślałam.
- Tak, jesteś nowa?
- Oczywiście, dziś się dopiero wprowadziłam.

- Aha, dobrze... Wiesz co? Ja muszę już lecieć, bo czekają na mnie... Pa! - krzyknęła z dala
- Narka - rzuciłam za nią
Wyszłam na boisko i postanowiłam jeszcze kogoś poznać. Spotkałam chłopaka o czarnych włosach i lśniących oczach. Już po nim było poznać, iż kryje w sobie wiele tajemnic.
- Ej! Ty! - krzyknął chłopak podbiegając do mnie
- Tak? - spytałam
- Ty jesteś Blue, tak?
- Oczywiście, a Ty jesteś...
- Jestem Kiba - uśmiechnął się i podał mi rękę
- Kiba... Miło mi - odwzajemniłam uśmiech i uścisnęłam mu rękę
- I jak wrażenia z pierwszego dnia szkoły?
- Dość spokojnie, muszę przyznać.
- To dobrze... Poznałaś już tutejszych uczniów?
- Tak. Alice, Asami oraz Ciebie.
- To i tak dość sporo jak na pierwszy dzień w tym mieście.
- Masz rację. Dobra ja muszę już lecieć, bo mamy teraz chemię.
- Dobrze. Trzymaj się - rzekł
- I na wzajem - rzekłam i wybrałam się na lekcje
Kiedy się chemia skończyła wraz z nią nasz plan lekcji. Wyszłam ze szkoły i zaczęłam chodzić po mieście
.


Od Kiby - Walka

Nastał ranek. Zszedłem z łóżka . Kumple już na mnie czekali. Ogarnąłem się trochę i pobiegliśmy do budynku. Tam odbywały się nielegalne walki wilkołaków. Przychodziliśmy tu co tydzień, dwa. Kiedyś ktoś ze szkoły tu był i doniósł na nas. Mało nie wyrzucili nas ze szkoły. W walkach brało udział dużo zawodników mających po osiemnaście do góra czterdziestu lat. Ostatnim razem pokonałem czterech zawodników. 
- Ktoś się zapisuje ? - spojrzałem na kumpli
- Ja - powiedział i podszedł się zapisać
- Mark - powtórzyła osoba siedząca za biurkiem
I jeszcze Kiba, Peter i Nevit - powiedzieliśmy
- Czy przypadkiem za często tu nie przychodzicie kojarzę was chyba? - spytała
- Nie
- Wasza sprawa - powiedziała i zawołała następnych. 
Poszliśmy usiąść  i czekać na naszą kolej. Pierwszą walkę miał stoczyć Queen i Kalamb
- Kto wygra? - spytał Peter
- Ja stawiam na Queena - powiedziałem
- Stoi! - powiedział Nevit przegrany poluje zdobycz na kolację
- Zgoda!

Od Kiby

- Miło mi Cię poznać Asami, lecz nie walczę z dziewczynami.
- Boisz się czy nie umiesz ? - podpuszczała mnie
- Pfff
- Czyli nie potrafisz - powiedziała ze złośliwym śmiechem 
- Jak chcesz to możesz zobaczyć go na... - wtrącił się Peter
- Cicho, chodźmy już - uciszyłem go
- Gdzie mam go zobaczyć ?- zapytała zaciekawiona Asami
- Nie ważne - rzuciłem i pobiegliśmy wgłąb lasu.
Asami szła za nami, ale dobrze że nie wie naszego sekretu, wywalili by nas ze szkoły.
- Kiba, czemu jej nie powiedziałeś ? - spytał jeden z chłopaków
- Wiesz co by było..
- Nom
- Jak chcesz to poćwiczmy przed jutrem co wy na to?
- Jasne, ja walczę z Nevitem - oznajmił Peter
- Jutro co jest ?
- Sobota, będzie dużo narodu, przeciwników, sami najlepsi
- Co będzie w sobotę ?- zapytała asami, która przed chwilą doszła, zapomniałem że szła za nami przez cały czas.
- Nic szczególnego - odpowiedziałem - zapraszamy Cię na polowanie jutro wieczorem
- Czemu nie rano? Rano jest lepiej polować, jest trudniej, ale jest rozrywka
- Ymmm - zastanawiałem się i trąciłem łokciem Marka
- A no tak, jutro idziemy no... ymmm łowić ryby no zapomniałem
- My się będziemy zbierać na nas już czas - powiedziałem i  pobiegliśmy do swoich domów
Zanim się rozeszliśmy przypomnieliśmy o jutrzejszym dniu. Później pobiegłem do domu, umyć się, przebrać i iść spać, czekając na sobotni ranek.

Od Alice

Oprowadziłam Blue po całej szkole,ona jest nawet fajna.Pokazałam jej całą szkołę.
-Mieszkasz w naszym mieście od urodzenia?-zapytałam-
-Wiesz nie chcę cię urazić,ale moja przeszłość jest zbyt bolesna i nie chcę za bardzo o niej mówić
-Spoko - uśmiechnęłam się-
-A twoja historia?-zapytała-
-Noo cóż...ja nie urodziłam się jako człowiek lecz jako wilk i dopiero mój brat nauczył mnie przyjmować ludzką postać.Żyłam sobie spokojnie w watasze,aż pewnego dnia mój brat Night postanowił sobie,że nauczy mnie zamieniać się w człowieka.
-Żyłaś w watasze?-zapytała-
-Nie,tylko ja moja matka,siostra,mój ojciec no i brat
-I opuściłaś rodzinę,żeby zacząć się tutaj uczyć?-znów zadała pytanie-
-W każdej chwili mogę pojechać pociągiem w moje rodzinne strony,ale zawsze uwielbiałam przygody.

środa, 24 października 2012

Od Asami

- Nie musiałeś tego robić. I tak bym go pokonała. - powiedziałam zła
- Taa... jasne. - powiedział chłopak
- Myślisz, że dziewczyny nie potrafią sobie poradzić w bójkach. Możemy się przekonać, Kiba. Jestem Asami.

(Kiba dokończ)

Od Blue

Chodziłam po mieście z dłońmi włożonymi po mieście i rozmyślałam nad swym życiem. Patrzyłam cały czas w ziemię nie patrząc, gdzie idę. Nowe miasto do którego się wprowadziłam było całkiem zadbane niż te, w którym niedawno mieszkałam. Poznałam nowe okolice i chciałam też przy okazji poznać kogoś nowego. Nieświadomie w coś lub raczej kogoś uderzyłam. 
- Wybacz, powinnam bardziej uważać jak chodzę - odezwała się jakaś dziewczyna
- Spokojnie, nic się takiego poważnego nie raczyło zdarzyć - odrzekłam
- Cieszę się-uśmiechnęła się-Tak poza tym nazywam się Alice - podała mi rękę 
- Ja zwę się Blue - uścisnęłam jej rękę
- Jesteś nowa zgaduję? 
- Tak, masz rację.

- Może chcesz bym Cię oprowadziła? - spytała znów z uśmiechem
- Oczywiście, nie mam nic przeciwko - zaczęła mnie oprowadzać

(Dokończ Alice)

wtorek, 23 października 2012

Od Kiby

Tego dnia był sprawdzian z matmy. Uczyłem się na niego przez godzinę. Zadania na teście były całkiem proste. Ostatnie zadanie polegało na zaznaczaniu odpowiedzi a,b,c,d. Po napisaniu go była biologia. Na tej lekcji przyszłą nowa dziewczyna.  Chyba nowa w tym mieście. Usiadła w przedostatniej ławce, przede mną. Na przerwie zapoznawała się z nowymi koleżankami. Po skończonych zajęciach poszedłem do lasu, poszukać moich kumpli z klasy. Stali pod drzewem polując na jelenia. Zatrzymałem się by go nie spłoszyć. Zza krzaków wybiegła Asami - nowa dziewczyna. Wypłoszyła ich zdobycz. Mark nie wytrzymał i rzucił się na nią. Ja szybko skoczyłem i odepchnąłem Asami. To go bardzo wkurzyło że mu przeszkadzam i zaczął walkę. Oczywiście dla żartów, bardzo lubił walczyć i pakować się w bójki tak jak ja. Nawzajem się drapaliśmy, i gryźliśmy. Po skończonej zabawie oparliśmy się o drzewo i zaczęliśmy się śmiać
- Ile było?- spytał się  pozostałych chłopaków
- 20 do 18 dla Kiby - odparł drugi
- I znowu wygrałeś o te dwa punkty
- Za to upolujesz mi kolację - dodałem
W tym samym czasie przypomniełem sobie o dziewczynie, która stałą pod drzewem obserwując tą zabawę
- Nic ci nie jest ?- spytałem 

(Asami dokończ)

poniedziałek, 22 października 2012

Od Kiby

Nadszedł ranek. Jak zwykle trzeba było zwlec się z łóżka i pójść do szkoły. Dzisiaj lekcje tylko do osiemnastej. Potem spotkanie z klasa w lesie, kolacja i tradycyjne wycie do księżyca. Pobiegłem do szkoły tak jak zwykle. Zmieniłem postać i wszedłem do budynku. Jak na wilcza szkołę lepiej jest się uczyć w w ludzkiej postaci. Ta szkoła różni się od zwykłej, zasadnicza różnica to brak prac domowych. Dzięki temu pozwalamy sobie na trochę rozrywki jak skakanie ze skał do morza, lub jeszcze dziwniejsze. Tego dnia nie chciało mi się siedzieć w sali. Na trzeciej lekcji poszedłem trochę pobiegać. Po drodze spotkałem dziewczynę. Zmieniła się w wilka i pobiegła do szkoły. Wróciłem na resztę lekcji. To była historia i nauka zmieniania się. W naszej klasie było tylko pięć osób którzy tego nie opanowali. Po skończonych zajęciach poszliśmy na polowanie. Chłopaki z klasy zakładani się co uda im się upolować. Zawsze była to sarna, więc szansa na wygranie była spora. Po najedzeniu się wyliśmy do pełni księżyca. Na koniec każdy porozchodził się do swych domów.