Odetchnęłam z ulgą. Nikt dziś nie zginie. Niestety Jimena się załamała
po tym co usłyszała od Kiby i uciekła. Wiedziałam co czuje i, że musi to
przemyśleć.
- Daj mi jej na razie spokój. Chodź Kiba. Czemu ty zawsze pakujesz się w kłopoty. - powiedziałam dotykając jego zadrapań.
- Takie szczęście.
Wszyscy się rozeszliśmy. Szliśmy już do domu, gdy usłyszeliśmy głos. To
był Shu. Powiedział nam o Renesme. Szybko tam pobiegliśmy i zabraliśmy
ją do domu.
- Chodźmy do nas. Jest bliżej, a wszyscy potrzebujecie pomocy. -
powiedziałam. Weszliśmy do domu. Shu położył Nessi na łóżku, a Kiba
poszedł po bandaże. Podeszłam do Rene i skupiłam się na jej ranach. Shu
stał i się przyglądał.
- Co ona robi? - spytał Kiby, który wszedł do pokoju.
- Asami posiada Moc Ducha. Może uzdrawiać i wiele więcej.
- Gotowe. - odezwałam się. - Teraz trzeba zabandażować. Nie dałam rady do końca jej uzdrowić. A po za tym jesteście jeszcze wy.
Zaczęłam od Shu, a potem wzięłam się na Kibę. Po godzinie wszyscy byli
już mniej więcej cali. Za to ja byłam padnięta. Mark już poszedł a Zero i
Livy grzecznie spali. Podeszłam do ich łóżeczek.
- Nawet nie wiedzą co się dziś stało. - mruknęłam cicho.
- I nie wiedzą jaką mają zdolną mamę. - powiedział Kiba podchodząc.
- Tatę także. Dziś nas wszystkich uratowałeś, chociaż to było głupie iść tam samemu. Co się tam właściwie stało?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz