Księżyc był prawie w pełni, ale i tak mocno swiecił. Staliśmy z Kibą na
skale i wyliśmy. Tak bardzo mi tego brakowało. Później leżeliśmy w
postaci wilków kolo siebie na skale i patrzyliśmy na gwiazdy.
- Czy nie powinniśmy wracać do domu? - spytałam.
Zmieniłam się w człowieka i usiadłam koło Kiby. Spojrzałam na zegarek. Było już na prawdę późno.
(Kiba?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz