- Stój - Złapałm go za ramię zmuszając do zatrzymania. Odwrócił się twarzą do mnie.
- Ale - Zaczął, patrząc mi nad ramieniem, w srone z której przyszliśmy.
- Oni nie wiedzą że jesteśmy wilkołakami, o ile w ogole w nas wierzą,
nie mają psów, bardziej podejrzanie bedze wyglądać jak zaczniemy uciekać
- powiedziałam ze stoickim spokojem.
- Na pewno nie mają psów? - Zapytał
- Nie mają... raczej nie, a nawet jeśli to nic nie zmienia, ludzie nie
mają węchu pasa, ajwyrzej pomyślą ze jesteśmy na spacerze.
- W środku lasu? - Odezwał się.
- A nie można? - Odpowiedziałam pytaniem na pytanie.
- Dobra, dobra, jak to nie wypali to twoja wina - mrukną pod nosem ale zwolnił.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz