Obudziłem się wcześnie rano.
Nie mogłem spać.
Postanowiłem się przejść.
Zszedłem na dół. Zero, Livi i Asami jeszcze spali.
Włożyłem buty i wziąłem kurtkę.
Zarzuciłem j ą na siebie i wyszedłem.
Pogoda była nawet fajna.
Nie padał śnieg, prawie nie było wiatru.
Słońce mocno świeciło na niebie.
Nie widać było nikogo w okolicy.
Poszedłem w stronę parku.
Minąłem zamarznięte jezioro.
Stanąłem na środku chodnika.
Odwróciłem się za siebie.
Nikogo nie było, zdawało mi się że ktoś za mną jest.
Przeszedłęm kilka kroków.
Zza drzewa wyszła postać.
Spojrzał się w moim kierunku.
Wtedy zobaczyłęm twarz spod kapelusza.
To był Łowca Wilkołaków.
Dało się go poznać po strzelbie na ramieniu i sztyletach u pasa.
Stał tam chwilę, w końcu podszedł do mnie bliżej.
Stanął metr ode mnie.
- Shiki - wymamrotałem
- Widzę że pamiętasz.. Kiba - zaczął - Minęło dokładnie pięć lat od naszego spotkania
- Kto by przypuszczał...
- Szukałem cię po wielu stanach, a tym czasem mieszkasz sobie tutaj
- Tak jakoś wyszło...
- Pamiętasz nasze pierwsze spotkanie?
- Taa.. To drugie bardziej zapamiętałem
- Po raz pierwszy spotkałem Cię jak miałeś dziesięć lat...
- I nie zabiłeś mnie...
- Nie... Jak Cię pierwszy raz zobaczyłem myślałem że w Związku się pomylili... Byłeś jeszcze dzieciakiem
- I co? Nie miałeś odwagi?
- Nie wiem... Pierwszy raz od kilku lat się zawahałem... Ale teraz...
- No to strzelaj - powiedziałem i obejrzałem się za siebie, nikogo nie było w pobliżu
- Nie... Mam lepsze rozwiązane
- Hmm?
- Pięć lat temu znalazłem cię w Dark City. Pamętasz?
- Wtedy do mnie strzeliłeś... Do dziś mam ślad po strzale
- Tak.. ale niestety cię nie zabiłem. Wtedy zyskałęm coś cennego
- Co niby? Chyba tylko ślad po kłach
- Nie.. Twoją krew
- Po co ci ona była?
- Słyszałeś pewien mit o wilkołaku i jego łowcy?
- Nie..Jakoś nie miałem okazji..
- Myślałem też że to mit ale to jest prawda. Po spotkaniu z tobą wróciłem do związku. Okazało się że za pomocą krwi można zrobić najsilniejszą broń łowców. Łowca, który posiądzie krew wilkołaka może nad nim zapanować
- Pff - zaśmiałem się - Taki stary a w bajki wierzy...
- Chcesz się przekonać?
- Proszę bardzo
Shiki zaczął gadać coś pod nosem. Ja odwróciłem się i chciałem odejść jak najdalej stąd. Niestety nie mogłem dać nawet jednego kroku. Odwróciłem się do niego
- I co? - spytał - Nie możesz nic zrobić...
- Przeklęty łowca - pomyślałem - Może już starczy tego pokazu co? - spytałęm patrząc na rozbawioną minę łowcy
- A co to za grymas - spytał
Po chwili mogłem znowu się poruszać. Korzystając z sytuacji skoczyłem na niego zamieniając się w wilka. Ugryzłem go w rękę. Po chwili puściłem.
- Co taki zdziwiony? teraz nie pomoże Ci zabicie mnie lub ugryzienie - zaśmiał się - Jak ręka.. To znaczy łapa Mam nadzieję że boli...
Spojrzałem na niego cały zły. Najpierw wampiry, teraz ten przeklęty wilkołak.
- Nie zastrzelisz mnie? - spytałem zdziwiony patrząc na odchodzącego w stronę miasta łowcę
- Nie.. po co? teraz będziesz mnie słuchał. To gorsze niż śmierć dla wilkołaka prawda? - spytał odwracając się do mnie
- Spotkamy się tu rano...
- Chyba śnisz..
- Wątpisz?
shiki odszedł. Ja stałem tak przez chwilę patrząc jak odchoszi
- '' Przeklęty łowca'' - powiedziałem pod nosem i zawróciłem do domu
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz