wtorek, 22 stycznia 2013

Od Lynn - do Sentezis'a

[...] Przyjrzałam się mu uważnie. Zagubiona łza spłynęła mi po policzku. Starłam ją szybko wierzchem dłoni.
- Tak. Nic mi nie jest - powiedziałam cicho.
- Nie zwiedziesz wilkołaka.
Wiedziałam to. Jest w stanie wyczuć tak oczywiste kłamstwo.
- Wspomnienia mnie dopadły - mruknęłam, gasząc papierosa. Wspomnieniem był Michael, byli klienci, było dziecko... Rozluźniłam ramiona, chcąc o tym nie myśleć. Spojrzałam w oczy Sentezisa.
- Jak złe masz wspomnienia, że Cię prześladują? - spytał. Ściągnęłam rysy twarzy. On chciał wiedzieć...
- Nie są straszne - skłamałam, przerażona.
- Wiem, że są.
- Sądzisz, że chcesz je poznać? - wychrypiałam, po chwili ciszy. Moje serce biło szybko; oddech stał się nieregularny. Czułam atak paniki.
(Sentezis?)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz