[...] Przeklinałam siebie w duchu.
- Ja... Zabiję go. Pragnę pozbawić go życia. On zrobił to samo ze mną.
Sentezis zamilkł. Spodziewał się, że będę chciała się zemścić, ale nie
podejrzewał, że pragnę tak... Mocnej, krwawej, bezwzględnej. Wyrwałam
się z jego objęć i usiadłam naprzeciw.
- Boisz się. Ty nadal się boisz - powiedział. Skinęłam głową i skuliłam się, nie patrząc mu w oczy.
- A Ty? - spytałam cicho. - Jaką Ty masz historię?
Wyciągnęłam kolejnego papierosa. Czas robił ze mnie nałogową palaczkę.
(Sentezis?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz