Zgodziłem
się przypilnować dzieci, gdy Asami i Kiba poszli. Myślałem, że skoro
podrosły to będzie łatwiej. Myliłem się. Na początku bawiliśmy się,
potem Livy i Zero obejrzeli bajki, ale gdy powiedziałem, że pora spać...
naszła je ochota na chowanego. Przez godzinę ich szukałem, a gdy tylko
znalazłem zaczęli uciekać. Goniłem ich, starając się przy tym złapać
każdą rzecz, która spadała. W końcu udało mi się. Położyłem Zero i Livy
do łóżka, aż w końcu zasnęły. Usiadłem na kanapie.
- A myślałem, że będzie łatwiej. - zaśmiałem się. Wtedy usłyszałem pukanie do drzwi. (Ktoś chce się wprosić?) |
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz