[...] Widziałem, jak dziewczyna próbuje za wszelką cenę wymazać
wspomnienie wampirzycy. Wziąłem ją pod łokieć, dyskretnie prowadząc w
jedyne miejsce, które poznałem. Do mojego mieszkania.
- Jak Ci na imię? - spytałem po chwili ciszy.
- Shay... Shay - powtórzyła pewniej. Miała lekko rozwarte usta; łapczywie oddychała. - A Ty?
- Jestem Soul. Dopiero co tu trafiłem.
- Jesteś więc nowy - zmarszczyła nos. - Oprowadził Cię ktoś po szkole?
- Nie. Próbowałem sam, choć średnio wychodziło. Jako wilk, czułem
jedynie zapach wilkołaków i wampirów. Dużo ich w tych okolicach?
- Ja... Nie wiem.
- Jesteś blada. Choć, napijesz się wody - zaproponowałem. Skinęła głową.
Byliśmy akurat niedaleko mojego domu, więc tam ją zaprowadziłem.
Usiedliśmy w kuchni. Dziewczyna, weszła niepewnie.
- Shay, proszę - wręczyłem jej szklankę z wodą.
(Shay?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz