- Na pewno lepiej niż wczoraj. - zażartowałam.
- Skoro już mówisz to jest lepiej. - powiedziała Jimena. - Wczoraj nic nie mogła powiedzieć. - dodał Kiba. - Za to wam powiem nowinę. Jutro może już mnie wypiszą, ale nie będę mogła uczyć psów sztuczek. - i mrugnęłam do Kiby. Jimena spojrzała zdziwiona. - Wczoraj powiedziałem lekarzą, że Asami zaatakował pies podczas nauki sztuczki. - wyjaśnił. - I uwierzyli? - Tak. - powiedziałam. Porozmawialiśmy jeszcze trochę i pośmialiśmy. W końcu przyszła pielęgniarka i powiedziała, że koniec odwiedzin. Porzegnałam się z Jimeną. Kiba podszedł i mnie pocałował. - Do zobaczenia niedługo. - powiedział. - Tylko nie myśl sobie, że ty możesz walczyć. To, że jestem w szpitalu nie oznacza, że możesz sobie pozwolić. - Zgoda, zgoda. Kiba i Jimena wyszli, a ja znowu musiałam odpoczywać. |
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz