- Chciała bym, żeby ta chwila trwała wiecznie.
- Też bym chciał. Nikt nam nie przeszkadza, nikt nie pyta o przeszłość i o nas. - powiedział Kiba i mnie pocałował.
Rozmawialiśmy jeszcze bardzo długo. Nawet nie zauwarzyliśmy kiedy zrobiło się późno.
- Chyba powinniśmy iść. Pewnie wszyscy czekają na polanie. - przerwał Kiba
- Całkiem o tym zapomniałam. Gdy ostatnio się tak spotkaliśmy zrobiliśmy zawody.
- Tak, bo nie pozwalałaś mi walczyć. - i na samo wspomnienie się zaśmialiśmy. - Spójrz, widać już gwiazdy.
Spojrzałam w niebo.
- Chciałabym by nasza miłość trwała wiecznie jak gwiazdy.
Kiba złapał mnie za rekę i poszliśmy na polanę. Po drodzę zebraliśmy
trochę drewna na ognisko. Gdy przyszliśmy wszyscy się na nas spojrzeli,
ale nikt nie odważył się nas zapytać o nas i Sieg'a. W końcu przyszedł
Mark i Sarah. Teraz byliśmy wszyscy i mogliśmy zacząć zabawę.
(Kiba?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz