- Nie chciałam o tym rozmawiać, ale... kim była ta dziewczyna z którą cię widziałam?
- To dawna przyjaciółka. Chciała nam pomóc po naszej ucieczce. - powiedział Sieg.
- Ale przytulałeś ją i mówiłeś, że nie mogę się o niczym dowiedzieć.
- Powiedziałem tak, bo chciałem ci zrobić niespodziankę. Tamtej nocy miałem zabrać cię na kolację w świetle księżyca.
Spojrzałam na niego. Przypomniałam sobie jeszcze i walce.
- Przepraszam cię Sieg.
- Za co chcesz mnie przeprosić.? - spytał zdziwiony.
- W Złotym Stanie. To tam stoczyliśmy pierwszą walkę i to tam cię ośmieszyłam pod czas naszej walki.
- A ja się odwdzięczyłem. - powiedział Sieg z uśmieszkiem dotykając
mojego bandarza na szyji. - Przestraszyłem się, gdy cię ugryzłem.
- Ty się bałeś? - powiedziałam patrząc mu w oczy.
(Sieg?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz