środa, 11 grudnia 2013

Od Lilith



Krążyłam po ciemnym lesie. Księżyc oślepiał moje oczy. Było cicho i spokojnie, upajająca noc. Ktoś taki jak ja dostrzega dużo więcej w taką noc... Jestem inna, bez złudzeń że się zmienię. Wyciągnęłam z dużej torby mój notatnik i pióro. Zaczęłam zapisywać:

Wiatr śpiewa najpiękniejsze ballady
jak gdyby chciał mi je zadedykować.
Schowam te najszczersze do szuflady,
bym całym sercem mogła je kochać.
Bo tylko on spośród gwarów ludzi
Zauważył coś, co jest niespostrzeżone.
I nie krzyczy, i się nie łudzi
że moje serce jest nie strzeżone.
...Bo nie poznasz mojego serca w dzień,
nie poznasz, kiedy mówię że "jest okej"

Zamknęłam dziennik. Lubiłam pisać, a dziennik dla mnie jest niemal święty i nie pokazywałam go nigdy nikomu. Nie zmienię zdania.
Chodziłam chwilkę po lesie, dopóki nie zawiał silny wiatr przynoszący za sobą burzę. Schroniłam się W jakiejś jaskini nieopodal, sprawdzając dla pewności czy dziennik jest suchy. Założyłam kaptur i zaczęłam rozmoyślać. nagle z głębokiego mroku jaskini wyszedł bury wilk o złotych czach. Cofnęłam się, a ten tylko skoczył i był koło mnie. Jednak jak spojrzał mi w oczy, cofnął się i przemienił się w umięśnionego mężczyznę w czarnej bluzie z kapturem.
- Witaj, co tu robisz sama o tej porze?- spytał.
- Spaceruję...- odpowiedziałam speszona nowym towarzystwem.

<Nick? Dokończ>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz