środa, 11 grudnia 2013

Od Wiktorii


- Wiktoria wstawaj ! - usłyszałam głos siostry
- Zamknij się nigdzie nie idę - powiedziałam i przykryłam się jeszcze bardziej kołdrą . Byłam zła na rodziców , że wysyłają mnie do nowej szkoły oddalonej o setki kilometrów . W poprzedniej szkole z każdym się dogadywałam , nikt nigdy nie odkrył kim jestem,ale oczywiście ona musiała się uprzeć bo jakby inaczej . Miałam koleżanki , kolegów i teraz wszystkich muszę zostawić .
- Zaraz jedziesz , a ty dalej w łóżku - weszła do pokoju mama Sara , chodź była moją matką najchętniej by mnie oddała widziałam to w jej oczach . Z rodziny tylko ja byłam wilkołakiem . Mój ojciec zmarł , gdy miałam 10 lat również był wilkołakiem tylko z nim się dogadywałam . Po jego śmierci matka wyszła drugi raz za mąż . Nienawidziłam swojego ojczyma , zawsze ze mnie drwił co bym nie zrobiła .
- Wyjdź z tond zaraz wstanę - powiedziałam stanowczo , kilka minut po tym jak opuściła mój pokój wyszłam z łóżka . Ubrałam się w czarne rurki , biały t-shirt z czerwonym napisem " Spadaj ! " . Zeszłam na dół
- Ładnie się ubrałaś , jak na powitanie nowej szkoły - powiedział ojczym Samuel , lecz ja używałam określenia żmija
- Jak Ci się coś nie podoba to nie patrz - powiedziałam siadając i jedząc płatki
- Wiktoria bądź miła , w nowej szkole - powiedziała z udawanym uśmiechem
- Nie musisz się o mnie martwić - powiedziałam opuszczając pośpiesznie kuchnie i idąc do góry po telefon . Nie chciało mi się schodzić na dół i żegnać się z nimi więc wyskoczyłam przez okno . Usiadłam się na murku przy którym były moje walizki i czekałam na samochód . Założyłam słuchawki i oddaliłam się w mój własny świat . Po kilku minutach przyjechał samochód . Weszłam do środka i pojechałam . Pod koniec podróży zadzwonił telefon , była to moja matka z pretensjami , że się nie pożegnałam
- Nie mam ochoty się z wami żegnać , ani witać - rozłączyłam się , a za chwile miałam drugi telefon tym razem od dziewczyny , która zawsze chciała być ode mnie lepsza . Nawet nie zwracałam na to uwagi , miałam swoją paczkę której się trzymałam
- Halo ? - odezwałam się trochę złym głosem
- W końcu Cię nie ma , teraz ja będę numer 1 - usłyszałam szyderczy śmiech w komórce
- Naprawdę myślałaś , że chce być numer 1 ? - zapytałem ze zdziwieniem i ze śmiechem - Nie zależało mi na tym i zależeć nie będzie , jestem jaka jestem i weź to w końcu zrozum - rozłączyłam się jej telefon mnie nie zdenerwował wręcz przeciwnie rozbawił . W końcu dojechałam wysiadłam z samochodu biorąc swoje rzeczy . Przez przypadek wpadłam na kogoś , gdy wchodziłam do środka
- Przepraszam - mruknęłam pod nosem

( Kto dokończy ? )

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz