Szybko podeszła do wózka, usiadłam na nim, i zmieniłam się w człowieka.
- Ja? Różnie. Obecnie... Mam tu niedaleko domek. Po amnezji dowiedziałam się, że tam mieszkam.- szepnęłam.
- Po amnezji?- powtórzył.
- Mhm. A w tym domku znalazłam swoją fotografię, oraz swoje imię, czyli
Luiza Annabella Rosalie Miku Izabell Grey.- wzruszyłam ramionami.
- Długie.
- Taaa, ale mówię, że mam na imię Lucy. To się zapamiętuję.- uśmiechnęłam się.
[ Kiba?]
poniedziałek, 15 kwietnia 2013
Od Siega
-A niby skąd ja mam wiedzieć co to znaczy ?
-Myśleliśmy że ty to może zrozumiesz.
Westchnąłem ciężko i przyjrzałem się tym bazgorołom.
-A więc - zacząłem - Kiedy ziemię i niebo spowije mrok,a świat legnie sie ku zakładzie....Zjawi się on....ten który dzierży klucz do bram raju.
-Krótko ci to zajęło.
-Lepiej sobie to zapiszcie bo mi się nie będzie chciało drugi raz tłumaczyc/
(Chłopaki ?)
-Myśleliśmy że ty to może zrozumiesz.
Westchnąłem ciężko i przyjrzałem się tym bazgorołom.
-A więc - zacząłem - Kiedy ziemię i niebo spowije mrok,a świat legnie sie ku zakładzie....Zjawi się on....ten który dzierży klucz do bram raju.
-Krótko ci to zajęło.
-Lepiej sobie to zapiszcie bo mi się nie będzie chciało drugi raz tłumaczyc/
(Chłopaki ?)
niedziela, 14 kwietnia 2013
Od Kiby - do Doshite
- To trzeba się dowiedzieć - powiedziałem - Może Sieg coś wymyśli
- To idź po niego, ja zaczekam
Po chwili wróciłem ze Siegiem
- Czego? - powiedział oschle
- Doshite coś tam odnalazł
- I to powód by mnie ściągać?
- Mhh.... tak - odpowiedział pokazując mu znalezisko
- Co to za bazgroły?
- To nie bazgroły tylko napis mówiący o jakiś kluczu czy coś
(Sieg?)
- To idź po niego, ja zaczekam
Po chwili wróciłem ze Siegiem
- Czego? - powiedział oschle
- Doshite coś tam odnalazł
- I to powód by mnie ściągać?
- Mhh.... tak - odpowiedział pokazując mu znalezisko
- Co to za bazgroły?
- To nie bazgroły tylko napis mówiący o jakiś kluczu czy coś
(Sieg?)
Od Kiby - C.D Lucy
- Tu jest biblioteka - wskazałem na drzwi - A tam jest stołówka
Gdy skończyłem oprowadzać dziewczynę usiedliśmy na ławce.
- Podoba ci się szkoła?
- Tak, jest fajna - odpowiedziała
- To gdzie teraz masz lekcję?
- Jeszcze się nie zapisałam do szkoły...
- Pokażę ci gabinet dyrektora - oświadczyłem i poszliśmy długim korytarzem.
Zapukałem do drzwi i weszliśmy. Przy biurku zauważyłem siedzącego Zero
- Zero? - spytałem widząc go
- Dobrze że jesteś Kiba
- Co tym razem zrobił?
- Porozmawiam z tobą za chwilę, a ty jaka sprawę miałaś? - zwrócił się do dziewczyny
- Chciałabym dołączyć do szkoły
- To jest formularz - powiedział podając kartki - Wypełnij je i przynieś
- Dziękuję - odpowiedziała i wyszła na zewnątrz
- To co przeskrobał? - spytałem siadając na krześle
- Podczas sprawdzianu zaczął ściągać przy użyciu swojej umiejętności, ponadto zaczął się bić z kolegą, teraz jest w szpitalu i przez tydzień zapewne nie przyjdzie do szkoły
- To prawda Zero? - spytałem chłopaka który patrzył w ziemię
- Tak, ale tato to on zaczął !
- Przecież mówiłem ci już tysiąc razy że w szkole bić się nie można
- I kto to mówi - powiedział dyrektor
- To było kilka lat temu - zaprzeczyłem
- Dokładnie kilka, ale miesięcy temu
- Ugh...
- A teraz porozmawiaj z synem na temat co zrobił
- Jasne
- Dostałeś już ostatnie upomnienie Zero - zwrócił się do chłopaka
- Wiem... - wyszeptał
W tym samym czasie wróciła Lucy i złożyła formularz. Zaczekałem na nią i razem wyszliśmy. Wziąłem Zero ze sobą i mieliśmy wracać już do domu
- Mówiłem że cię przyjmie - uśmiechnąłem się - Poznajcie się, to Zero a To Lucy - przedstawiłem im sobie
- Cześć - zagadała
Zero tylko odwrócił się i szedł przed siebie
- Przejdzie mu - zapewniłem
Dziewczyna tylko pokiwała głowa i spojrzała na dwa wilki bijące się na korytarzu
- Dlaczego oni mogą a ja nie ? - spytał oburzony Zero
- Bo są duzi, kiedyś zrozumiesz
- Nevit , Mark - zawołałem
- Co jest? - zawołali
- Idźcie za szkołę się tłuc bo dajecie zły przykład - spojrzałem na Zero śmiejąc się
Przeszliśmy dalej i zatrzymaliśmy się przy wyjściu
- Gdzie masz lekcje?
- Właściwie już nie mam, dziś miałam wcześniej a teraz się skończyli
- Aha, a gdzie mieszkasz? - spytałem wychodząc
(Lucy?)
Gdy skończyłem oprowadzać dziewczynę usiedliśmy na ławce.
- Podoba ci się szkoła?
- Tak, jest fajna - odpowiedziała
- To gdzie teraz masz lekcję?
- Jeszcze się nie zapisałam do szkoły...
- Pokażę ci gabinet dyrektora - oświadczyłem i poszliśmy długim korytarzem.
Zapukałem do drzwi i weszliśmy. Przy biurku zauważyłem siedzącego Zero
- Zero? - spytałem widząc go
- Dobrze że jesteś Kiba
- Co tym razem zrobił?
- Porozmawiam z tobą za chwilę, a ty jaka sprawę miałaś? - zwrócił się do dziewczyny
- Chciałabym dołączyć do szkoły
- To jest formularz - powiedział podając kartki - Wypełnij je i przynieś
- Dziękuję - odpowiedziała i wyszła na zewnątrz
- To co przeskrobał? - spytałem siadając na krześle
- Podczas sprawdzianu zaczął ściągać przy użyciu swojej umiejętności, ponadto zaczął się bić z kolegą, teraz jest w szpitalu i przez tydzień zapewne nie przyjdzie do szkoły
- To prawda Zero? - spytałem chłopaka który patrzył w ziemię
- Tak, ale tato to on zaczął !
- Przecież mówiłem ci już tysiąc razy że w szkole bić się nie można
- I kto to mówi - powiedział dyrektor
- To było kilka lat temu - zaprzeczyłem
- Dokładnie kilka, ale miesięcy temu
- Ugh...
- A teraz porozmawiaj z synem na temat co zrobił
- Jasne
- Dostałeś już ostatnie upomnienie Zero - zwrócił się do chłopaka
- Wiem... - wyszeptał
W tym samym czasie wróciła Lucy i złożyła formularz. Zaczekałem na nią i razem wyszliśmy. Wziąłem Zero ze sobą i mieliśmy wracać już do domu
- Mówiłem że cię przyjmie - uśmiechnąłem się - Poznajcie się, to Zero a To Lucy - przedstawiłem im sobie
- Cześć - zagadała
Zero tylko odwrócił się i szedł przed siebie
- Przejdzie mu - zapewniłem
Dziewczyna tylko pokiwała głowa i spojrzała na dwa wilki bijące się na korytarzu
- Dlaczego oni mogą a ja nie ? - spytał oburzony Zero
- Bo są duzi, kiedyś zrozumiesz
- Nevit , Mark - zawołałem
- Co jest? - zawołali
- Idźcie za szkołę się tłuc bo dajecie zły przykład - spojrzałem na Zero śmiejąc się
Przeszliśmy dalej i zatrzymaliśmy się przy wyjściu
- Gdzie masz lekcje?
- Właściwie już nie mam, dziś miałam wcześniej a teraz się skończyli
- Aha, a gdzie mieszkasz? - spytałem wychodząc
(Lucy?)
Od Lucy - do Kiby
- Możesz mi powiedzieć, gdzie co jest?- spytałam.
- Jasne.- uśmiechnął się.
- To super. Teraz zmienię się w wilka, bo inaczej nie będę mogła chodzić. Więc... Jakoś nie będę zbyt rozmowna przez ten czas.- szepnęłam, i szybko zmieniłam się w śnieżnobiałego wilka.
- Chodź.- powiedział, i zaczął mnie oprowadzać.
[ Kiba?]
- Jasne.- uśmiechnął się.
- To super. Teraz zmienię się w wilka, bo inaczej nie będę mogła chodzić. Więc... Jakoś nie będę zbyt rozmowna przez ten czas.- szepnęłam, i szybko zmieniłam się w śnieżnobiałego wilka.
- Chodź.- powiedział, i zaczął mnie oprowadzać.
[ Kiba?]
sobota, 13 kwietnia 2013
Od Kiby - C.D Lucy
- To nie problem, jak się nazywasz?
- Lucy - powiedziała po chwili cichym głosem
- Jestem Kiba - przedstawiłem się - Jesteś nowa?
Dziewczyna pokiwała głową.
- Pomożesz mi?
- A o co konkretnie chodzi?
(Lucy?)
- Lucy - powiedziała po chwili cichym głosem
- Jestem Kiba - przedstawiłem się - Jesteś nowa?
Dziewczyna pokiwała głową.
- Pomożesz mi?
- A o co konkretnie chodzi?
(Lucy?)
piątek, 12 kwietnia 2013
Od Lucy
Z trudnością wtoczyłam się do tej szkoły. Z lekkim strachem otworzyłam
drzwi. Co mnie tam czeka? Będę wyśmiewana? Lub będę uznawana za tą
'gorszą'? A może nie będzie aż tak źle?
- Może ci pomóc?- usłyszałam czyiś głos.
Odwróciłam głowę. Stał tam chłopak, około 18 lat.
- Jeśli możesz.- szepnęłam, spuszczając głowę.- Nie chcę robić problemu.- podniosłam wzrok, i uśmiechnęłam się słabo.
Zmierzyłam go wzrokiem. W jego oczach było widać determinację i odwagę, jak prawie u każdego. Ja natomiast patrzyłam na niego łagodnym, nieco zmieszanym wzrokiem, z domieszką strachu i bólu.
[ Kiba? Wybacz, że tak krótko.]
- Może ci pomóc?- usłyszałam czyiś głos.
Odwróciłam głowę. Stał tam chłopak, około 18 lat.
- Jeśli możesz.- szepnęłam, spuszczając głowę.- Nie chcę robić problemu.- podniosłam wzrok, i uśmiechnęłam się słabo.
Zmierzyłam go wzrokiem. W jego oczach było widać determinację i odwagę, jak prawie u każdego. Ja natomiast patrzyłam na niego łagodnym, nieco zmieszanym wzrokiem, z domieszką strachu i bólu.
[ Kiba? Wybacz, że tak krótko.]
Subskrybuj:
Posty (Atom)