wtorek, 12 lutego 2013

Od Gavina

Dzień jak co dzień.
Siedziałem w domu i było strasznie zimno bo zachorowałem.
Od 3 tygodni nie byłem w szkole.
Nieźle się dorobiłem skacząc z klifu do lodowatej wody.
Do lekarza poszedłem ale nic nie poradził
W końcu on nie wilk-nie zna się
Gdy tak siedziałem z nudów i grałem usłyszałem hałas w kuchni.
Poszedłem sprawdzić co to.
I zobaczyłem
-Hej Doshite, to ty?
-Jaki Doshite? Aman jego brat
-Ale ty nie żyjesz-powiedziałem ledwo się na nogach trzymając
-no jasne. Jestem duchem, a jak chcesz to se ręką dotknij debilu-powiedział zniecierpliwiony
-Ok ok. Ale czemu przyszedłeś?
-Bo tylko ty mnie widzisz i słyszysz a ja potrzebuję pomocy w przejściu na drugą stronę.-powiedział beztrosko.
-Że ja? Nie no paranoja. Ja nigdy nie widziałem duchów!-krzyknąłem
-Ta a ja jestem britney spears z brodą i rudymi włosami-odparł z sarkazmem.
-Ehh. Duchy są wredne. Dobra pomogę Ci-powiedziałem

Dwa tygodnie później

Przyszedłem do szkoły.
Towarzyszył mi duch.
Poszukałem Doshite
-Ej Doshite!
-Co jest?
-Możemy pogadać po lekcjach?-spytałem
-Pewnie a coś się stało?
-No tak jakby. I to dotyczy Ciebie
-No ok. Spotkamy się w parku-powiedział i się pożegnaliśmy
Po lekcjach spotkaliśmy się w umówionym miejscu.
-Doshite, wiem że to się wyda dziwne i możesz mieć mi to za złe, ale muszę Ci coś powiedzieć.
Widzę zmarłych i dwa tygodnie temu nawiedził mnie twój brat. Chce z Tobą porozmawiać-powiedziałem
-Że ty i duchy?-zaśmiał się-nieźle-a ja jestem madonna
-Serio mówię-odparłem
Zjawił się Aman
-Powiedz mu że jestem i chcę pogadać. powiedz że tam w złotym stanie kiedy mnie więzili próbowali wymusić informacje o miejscu pobytu naszej siostry padmy
-Aman mówi że macie siostrę imieniem Padma i ze Złotego stanu próbowali dowiedzieć się gdzie jest i ją zabić-powtórzyłem
-Co?
Skąd wiesz?-spytał
-Aman mi powiedział
-Więc to prawda?
-Jak widzisz...
-Ale co z nią?-spytał wystraszony
-Wszystko w porządku. Jest bezpieczna-powiedziałem
-A więc o czym chciał porozmawiać?
-Chciał otrzymać wybaczenie od Ciebie. Za to że nie rozumiał Ciebie-powiedziałem
-Ale to ja powinienem o to prosić. Nigdy nie byłem wobec niego wyrozumiały.-odparł szeptem
Wybaczam mu-dodał cicho-wybaczam....
aman usłyszawszy to rozjaśniła mu się twarz.
-aman zaraz odejdzie na drugą stronę-powiedziałem
-Czemu? Nie może zostawić nas
-On odszedł już. nie ma go. i wcale go nie zabili. był chory. w nocy dostał ataku i zmarł. nikt nic nie poradzi-powtórzyłem po Amanie.
-A więc to nie oni go zabili?
-Nie.
-Muszę to powiedzieć Kibie-odparł
-Dobrze. Idź. Aman poszedł na drugą stronę-powiedziałem
Rozstaliśmy się w milczeniu

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz