sobota, 2 lutego 2013

Od Shay - do Fuji'ego

-Nic się nie stało-powiedziałam siląc się na uśmiech.-Tylko się... zdenerwowałam...
-W porządku.-odpowiedział również z uśmiechem.
Chłopak podszedł do mnie i pomogł mi wstać. Do tamtej chwili nie zdawałam sobie sprawy z tego, że kucam.
-Jestem Fuji.
-Shay.
Nigdy nie byłam biegła w sztuce konwersacji,ale teraz nie mogłam sklecić pożadnego zdania.Chłopak również sie nie odzywał, w skutek czago staliśmy w niezręcznym milczeniu przez(jak mi sie zdawało) całą wieczność. Czas ma dziwną właściwość rozciagania sie i kurczenia w zależności od naszych nastrojów.
Żeby ukryć zmieszanie zadałam pierwsze lepsze pytanie jakie przyszło mi do głowy:
-Uczysz się tu od niedawna, prawda?
-Tak.
-Gdybyś uczył się tu dłużej-mówiłam dalej- napewno bym Cię rozpoznała. Nie łatwo nie zwrócić uwagi na takiego wilka jak ty...
Zapóźno zdałam sobie sprawę z sensu moich słów.
-Ja..nie miałam na myśli....
-W porządku-powiedział z szerokim uśmiechem.
Zaczełam się zastanawiać jaki odcień szkarłatu muszą przybrać moje policzki zanim chłopak odejdzie i zostawi mnie w spokoju?
Moje bezsensowne rozważania przerwał głos Fuji'ego:


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz