piątek, 1 lutego 2013

Od Eleny do Shiteru

Spojrzałam na niego już z uśmiechem.
Otarłam swoje łzy
-Shiteru dziękuję-powiedziałam
-nie ma za co-odparł z uśmiechem
musiałam mu w końcu powiedzieć
-Shiteru..... ja...... ja zakochałam się w Tobie-wyznałam
[Shiteru??]

Od Nevit'a - do Arpity

- Ja... nie nic nie wymyśliłem , myślałem że ty masz jakiś pomysł
- Ymmm- zamyśliła
- Możemy pójść na zapiekanki lub coś....
(Arpita?)

Od Arpity - do Nevit'a

Chwilę pomyślałam.
-Wiesz nie wiem, a ty masz pomysł?-zapytałam
(Nevit??)

Od Alice - do Kaita

Gdy mi opowiedział o sobie, nie wiedziałam co powiedzieć.
- Czemu nic nie mówisz? - spytał ciekawy.
- No bo... zaskoczyłeś mnie. - odpowiedziałam po chwili.
- Tym, że chcę go zabić?
- To też, ale myślałam, że nie można mieć gorzej niż ja, ale się myliłam.
- Nie ma o czym mówić. - odparł uśmiechając się - I jesteśmy na miejscu.
Zatrzymał samochód przed moim domem.
- Dzięki za podwózkę. - powiedziałam i wyszłam z auta.
Nagle złapał mnie za rękę.
- Podasz mi swój numer telefonu? - spytał.
- Pewnie. - zapisałam na kartce swój numer - Proszę o to on.
- Dzięki, to do zobaczenia. - mrugnął do mnie i odjechał.
Zadowolona weszłam do domu.

(Kaito?)

Od Blue - do Hige

Spojrzałam w niebo. Pogoda była piękna.
- Oczywiście. - odpowiedziałam.
- Miło. - uśmiechnął się, a ja go tylko pocałowałam. - I dziękuję. - uśmiechnął się.
- Proszę bardzo. - odwzajemniłam jego uśmiech i zamieniliśmy się w wilki.
W końcu doszliśmy nad klif i się położyliśmy nad jego urwiskiem. Ja się wtuliłam Hige.

(Hige?)

Od Shu - do Renesme

W końcu doszliśmy na miejsce. Nawet w czasie jeszcze okresie zimowej wyglądało to pięknie.
- Ładnie tu. - przyznałem.
- Wiem. - odparła Renesme.
- To ta łąka? - spytał Hiro.
- Tak. - odpowiedziała mu.
- To czemu jest ona taka okrągła?
- Bo to jest wyjątkowe miejsce.
- Naprawdę?
- Tak.
- Wow... - Hiro zamienił się w wilka i zaczął brykać po łące, transformacja teraz szła mu o wiele lepiej niż wcześniej.
- Ach te dzieci. Jak one szybko dorastają. - uśmiechnąłem się pod nosem.

(Renesme?)



Od Kaita - do Alice


- Wiedziałem, że o to zapytasz. - westchnąłem.
- Coś nie tak?
- Tak.
- Co?
- Moja historia jest dość... przygnębiająca.
- Wiem, że nie lubisz o niej wspominać.
- I to jeszcze jak, ale opowiem w końcu sama opowiedziałaś. Więc tak... Dawniej mieszkałem ze swoimi rodzicami. Ojciec oraz matka bardzo mnie kochali co szło za tym, że te uczucie do nich odwzajemniałem. Uwielbiałem także bardzo spędzać czas ze swoją przyjaciółką Blue. Stała się dla mnie jak młodsza siostra, której nigdy nie miałem tak samo jak rodzeństwa, lecz pewnej burzliwej nocy ktoś wszedł do naszego domu. Ja niczego nieświadomy spałem, gdy to morderca zabił moich rodziców. Wszedł do mojego pokoju, a ja się momentalnie obudziłem. Miałem wtedy 9 lat. Powiedział, że nazywa się Natsume i powiedział także co zrobił. Nawet ja rozczuliłem się i nie wiem kiedy po moich policzkach zaczęły skapywać łzy. Tajemnicza postać znikła, a ja poprzysiągłem zemstę na winowajcy swych rodziców. Wychowywałem się już potem sam nie licząc opieki jaką mi jeszcze wcześniej dała pewna starsza pani, ale i tak od niej odszedłem. Spotkałem tu także swoją przyjaciółkę Blue czego się nie spodziewałem, ale cieszę się że tu jest. Któregoś dnia w końvu dopadnę Natsume i go zabiję.

(Alice?)