Gdy mi opowiedział o sobie, nie wiedziałam co powiedzieć.
- Czemu nic nie mówisz? - spytał ciekawy.
- No bo... zaskoczyłeś mnie. - odpowiedziałam po chwili.
- Tym, że chcę go zabić?
- To też, ale myślałam, że nie można mieć gorzej niż ja, ale się myliłam.
- Nie ma o czym mówić. - odparł uśmiechając się - I jesteśmy na miejscu.
Zatrzymał samochód przed moim domem.
- Dzięki za podwózkę. - powiedziałam i wyszłam z auta.
Nagle złapał mnie za rękę.
- Podasz mi swój numer telefonu? - spytał.
- Pewnie. - zapisałam na kartce swój numer - Proszę o to on.
- Dzięki, to do zobaczenia. - mrugnął do mnie i odjechał.
Zadowolona weszłam do domu.
(Kaito?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz