niedziela, 28 października 2012

Od Blue

Idąc po korytarzach szkolnych ujrzałam Siegrain'a. Jakby jeszcze tego mi brakowało. Nawet nie miałam ochoty na niego patrzeć, więc nawet na niego ani razu nie raczyłam spojrzeć
- Czego chcesz? - rzuciłam obojętnie
- Niczego... Wpadłem na Ciebie przez przypadek - odpowiedział niechętnie
- Widzę, że zawitałeś do szpitala - rzekłam z sarkazmem
- To już nie Twoja sprawa - syknął
- Słusznie, bo mało mnie obchodzą Twoje blizny... I rany - prychnęłam - Tak naprawdę to nic, a nic mnie nie obchodzą.
- No i dobrze... Nie ma zamiaru, by ktoś mi pomagał, zapamiętaj to sobie.
- Pamiętam i to bardzo dokładnie - rzekłam z oburzeniem
- Po Twoim tonie głosu da się wywnioskować, że masz na mnie focha... - uśmiechnął się
- A kto by nie miał - powiedziała z sarkazmem
- Racja... W końcu mnie każdy nienawidzi - powiedział jakby triumfalnie
- Masz się czym chwalić - prychnęłam
- Nawet nie wiesz jak mnie to uszczę... - urwałam mu nagle
- Mogłam Cię wtedy w lesie nie ratować i biec dalej, zostawiając Ciebie na pastwę losu jak to leżałeś rany w dodatku z kulą jaką Ci posłał myśliwy... Gdyby nie ja już byś wisiał nad jakimś kominkiem. Z resztą co mnie to obchodzi przynajmniej mielibyśmy od Ciebie święty spokój. Gdyby nie ja to byś dzisiaj nawet nie chodził już po tej szkole... - rzekłam poważnie i stanowczo
Chciał coś jeszcze powiedzieć, ale ja go tylko szybko wyminęłam, włożyłam ręce do kieszeni i szłam dalej.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz