Zastanawiałam
się czy mu pomóc, ale czekałam siedząc na kanapie i przełanczając
programy. Znudziło mnie czekanie, więc zajrzałam do lodówki. Była prawię
pusta. Wyciągnęłam parę rzeczy i zrobiłam mu kanapki. Wróciłam do
pokoju. Kiba właśnie wyszedł.
- Zrobiłam ci jednak coś do zjedzenia i masz to zjeść. - powiedziałam stanowczo, ale z uśmiechem.
On posłusznie usiadł i zaczął jeść. Przyniosłam mu nowy okład z lodu.
- Kiba, ale dlaczego walczysz? Dużo ryzykujesz, no i jeszcze szkoła. W takim stanie nie pójdziesz raczej do szkoły.
(Kiba?)
- Zrobiłam ci jednak coś do zjedzenia i masz to zjeść. - powiedziałam stanowczo, ale z uśmiechem.
On posłusznie usiadł i zaczął jeść. Przyniosłam mu nowy okład z lodu.
- Kiba, ale dlaczego walczysz? Dużo ryzykujesz, no i jeszcze szkoła. W takim stanie nie pójdziesz raczej do szkoły.
(Kiba?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz