- Powinnaś leżeć i odpoczywać. - powiedział Kiba, gdy podeszłam.
- Wiesz, że nie umiem siedzieć bezczynnie i nic nie robić. To co kupiłeś?
- Świeże pieczywo i parę produktów.
- To ja zrobię sniadanie.
Już chciałam pokroić chleb, gdy Kiba złapał mnie za rękę, w której trzymałam nóż.
- Ty idź się połóż, a ja zrobię śniadanie.
- I myślisz, że pójdę i będę leżała bezczynnie? - spytałam z uśmiechem.
- Nie, ale przynajmniej nie zemdlejesz w kuchni.
- Bardzo śmieszne. - powiedziałam oddając nóż.
Poszłam się pokoju. Włączyłam muzykę i się położyłam. Po chcwili przyszedł Kiba ze śniadaniem.
- Mam nadzieję, że będzie ci smakować.
- Napewno. - i zaczęliśmy jeść.
Po chwili wpadło mi do głowy pewne pytanie.
- Czy Croon może się domyślić? Co będzie jeśli się skapnie? Co raz trudniej jest to ukrywać.
(Kiba?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz