Sieg wyszedł z domu, a Kiba wrócił z kocem. Usiadł na łóżku.
- Sieg nie powinien cię denerwować. A właściwie to gdzie on jest?
- On... on musiał wyjechać.
Kiba spojrzał na drzwi, a potem na mnie.
- I pewnie nie wiesz, gdzie i dlaczego wyjeżdza?
- Nie, ale kazał mi przekazać Jimenie, że ma go nie szukać. Niedługo wróci.
- Mam nadzieję. Tylko żeby nie wpakował się znowu w jakieś kłopoty.
Uśmiechnełam sie. Byłam zmęczona, ale siedziałam jeszcze jakiś czas z
Kibą, aż w końcu zasnęliśmy leżąc na łóżku. Obudziły mnie promienie
słoneczne. Otworzyłam oczy i zobaczyłam, że Kiba jeszcze śpi. Nie
chciałam go budzić, więc położyłam rękę na jego włosach i zaczęłam je
gładzić. Myślałam co miał na mysli Sieg mówiąc, że Jimena nie będzie
zadowolona, gdy go znajdzie. Wtedy spojrzałam na Kibę, który otworzył
już oczy.
(Kiba?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz