Spuściłem wzrok w ziemie .
-Czyli jednak o tym wiesz ...
-Wiem ...
-Ty też ją kochasz prawda ?
Nie odpowiedziałem .
-Prawda ? - powtórzył swoje pytanie
-Nie - odpowiedziałem już tym razem pewniej co oczywiście było kłamstwem
-Oszukałeś ją ...
-Kiba .... nie myśl o mnie jak o kimś kto ma dobre serce . Jedyną osobą
którą w życiu kochałem to była Asami ale to się zmieniło kiedy odeszła .
Kiba patrzył na mnie z uwagą .
-Wracaj do domu - powiedziałem odwracając się
-Zaatakujecie .... wiem o tym .
-Nic nie wiesz . Tamta grupa wilkołaków to były młode i głupie wilki które były jeszcze praktycznie dziećmi .
Kiba nagle skamieniał .
-Jak ... to ?
-Normalnie . Byli zbyt dumni bo myśleli że skoro ich szkoliłem to już wszystką umieją . Zresztą ta rozmowa nie ma sensu .
Po chwili usłyszałem kroki i zaraz przed nami ukazał się wysoki chłopak .
-Co ty tutaj robisz Mariku ? -spytałem
-Patrze jak idą interesy - zakpił
-Dobrze . Powiedziałeś już wszystkim ? -spytałem
-Tak . Jutro opuszczamy te tereny .
-To dobrze ...
Podszedłem do Kiby i przyłożyłem rękę do jego nogi a potem barku . Rany natychmiast się zagoiły .
-Ty też potrafisz leczyć ?
-Tak i nie . Czerpię moc od innych przed dotyk . To jest moja prawdziwa moc .
-Nie mówiłeś mi nigdy o tym - powiedział wstając
-Nie było potrzeby .
-Idziemy Sieg - powiedział Mariku i ruszył w las
-Powodzenia Kiba - powiedziałem poklepując go po ramieniu i ruszając za Mariku
(Kiba ?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz