Chodziłem po parku. Po wyjściu ze szpitale pobiegłem w to samo miejsce gdzie byłem ze Siegiem. wilkołaków przybyło dwa razy tyle. nie dobrze - pomyślałem. Może nie udać mi się uchronić Asami i dzieci. wilkołaki szacowały właśnie plan działania. Najstarszy z nich trzymał w reku mapę i zaznaczał coś na niej tłumacząc pozostałym. wpadłem na pewien plan. Zszedłem z górki i podkradłem sie bliżej. Na pniu przedemna siedziało trzech młodych wilkołaków. zobaczyli mnie i pobiegli za mną. nie wezwali nikogo do pomocy myśląc ze im się uda i dostana jakaś nagrodę. Wyprowadziłem ich kilka metrów dalej i powaliłem ich na ziemię. wilkołaki leżały nieżywe już na ziemi. Podkradłem się pod obóz drugi raz. Czekałem za pniem aż się ktoś zjawi. Za plecami usłyszałem jakieś odgłosy. Rozejrzałem się czy nikt nie patrzy się w moja stronę. Pobiegłem za krzewy, tam gdzie słyszałem jakieś hałasy. Siedziały tam młode wilkołaki. zdziwiłem sie że ktoś je zabrał na taka wyprawę, ale z drugiej strony to do nich podobne. Dzieci zauważyły mnie i podeszły. W tym samym czasie przybiegło dziesięć wilków. Były ze złotego Stanu. Część to dopiero uczące się wilki. nie sadziłem że ten związek ma aż tylu członków. wyskoczyłem z kryjówki i pobiegłem na pobliską górkę, by ich lepiej obserwować.
- Jutro zacznie padać śnieżyca - zauważył jeden - Może lepiej zaatakować jutro?
- Nie! Jeśli mamy wygrać lepiej zaczekać do następnego wtorku!
- Śnieżyca da lepszy kamuflaż!
- Za tydzień też możemy liczyć na śnieg - zawołał drugi
chwile się sprzeczali po czym ustalili że zaatakują za trzy dni. było ich już około osiemdziesięciu. mieli ogromna przewagę. Wstali i przydzielili warty po trzech. Pozostali wrócili do namiotów, które rozłożyli .
- No to teraz - powiedziałem sobie w myślach i powtórzyłem próbę.
Wartownicy gonili mnie przez chwile po czym leżeli martwi. Kilka wilkołaków wyszło po wode niedaleko obozowiska. na mój widok zaczęli mnie gonić. to był ich błąd. Padali po kolei jak muchy. wróciłem na moją górkę by się przyglądać czy kolejni nie wychodzą. za moimi plecami wyczułem ruch. skoczyłem na dwa czarne wilki przygwożdżając ich do ziemi. Nigdy nie widziałem tych wilków. Jednego miałem już dobić, gdy drugi zamienił się w człowieka i podbiegł do nas chwiejnym krokiem. To był Doshite a podemna leżał Aman
- Co wy tu robicie? - krzyknąłem zły i przestraszony
- A jak myślisz? 1 - zdenerwował siĘ Doshite
(C.D.N)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz