- Musisz się go zapytać.
- Nie wiem jak zareaguje. - Nie dowiesz się jeśli tego nie zrobisz. - Masz racje. Zapytam się go w poniedziałek w szkole. - Lepiej po. Nie chciał byś go chyba przestraszyć. - Ale... - Będę przy was. W razie czego pomogę. - Ty się na razie zatroszcz o siebie. - Nic mi nie będzie, a teraz odpocznę. Jeszcze dziś wieczorem pójdziemy na spacer. - I myślisz, że ci pozwolę? - Właśnie tak myślę. Pamiętaj, że dziś będzie pełnia. Spacer do różanego krzemu, gdzie spędziliśmy najlepsze chwile dobrze nam zrobią. - Dobrze, przekonałaś mnie. - To dobrze, bo inaczej musiał byś mnie zatrzymać siłą w domu. - powiedziałam i zaczęliśmy się śmiać. (Kiba?) |
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz