- Jakie znowu narzędzie śmierci? - spytałam. Sieg pokazał mi dwa
sztylety. - Brawo Kiba. Teraz będziecie częściej lądować w szpitalu.
- Albo u ciebie. - zaśmiał się Sieg.
Wróciliśmy do reszty. Wszyscy dobrze się bawili. W końcu zaczęło się
ściemniać, więc zaczęliśmy się rozchodzić. Zostałam z chłopakami i
Jimeną, by pomóc im sprzątać. Poszłam nad jeziorko, by napełnić wiaderko
wodą. Na szczęście jezioro nie było skute lodem. Napełniłam wiadro i
poszłam z powrotem. Sieg i Jimena właśnie mieli już iść. Weszłam na
polanę... i poczułam okropny ból. Puściłam wiaderko i krzyknęłam. W
mgnieniu oka koło mnie znalazł się Kiba i mnie przytrzymał.
- Co jest?
- Dzieci, coś jest nie tak. - i złapałam się za brzuch. Sieg i Jimena stali w osłupieniu.
(Kiba, Sieg, Jimena?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz