Po tym jak odegrałyśmy się na Siegu i Kibie, wszystko było kwita.
Chociaż i tak jeszcze długo się rzucaliśmy. Byłam cała przemoczona, więc
skończyłam zawody, dając się parę razy trafić śnieżkami i odeszłam.
Usiadłam na pniu i przyglądałam się bitwie. Żałowałam trochę, że
musiałam sobie przerwać zabawę, ale obiecałam sobie nie popełnić więcej
takiego samego błędu. Miałam odpoczywać i na siebie uważać. Westchnęłam.
- A jednak żałujesz.
Odwróciłam się gwałtownie i zobaczyłam Siega.
- O co ci chodzi?
- Przez to musisz sobie wiele odpuszczać. - wskazał na brzuch. Odruchowo położyłam na nim rękę.
- Niczego nie żałuję. - skłamałam.
- Właśnie widzę.
- Nie wtrącaj się w to. To była moja decyzja.
(Sieg?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz