Wznowiliśmy bitwę. Przygotowałam sobie śnieżkę i wyjrzałam za drzewa.
Szybko się rozejrzałam. Wszyscy się rzucali, więc nie dostałam jeszcze
śnieżką. Wtedy usłyszałam kroki i dostałam śnieżką.
- Tylko z zaskoczenia miałem szansę. - powiedział uśmiechnięty Kiba.
- Teraz to ja cię zaskoczę. - powiedziałam i skoczyłam na niego z uśmiechem. Wpadliśmy w śnieg i zaczęliśmy się tarzać.
- Tym razem się nie dam. - powiedział i wylądowałam pod nim, leżąc na puchu.
- Dobra poddaję się. Teraz jest mi zimno.
Kiba wstał, a potem pomógł mi. Byliśmy cali biali.
(Kiba?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz