- Sieg. - powiedziałam zaskoczona.
Co on tu robił? Przecież nie widziałam go tu przed walkami. Skąd się tu wziął. Usłyszałam, że mówi coś do Kiby. Przytaknął głową i zaczęli walczyć. W końcu przerwali walkę, bo dobrze wiedzieli, że ta walka jest bardzo wyrównana. Chłopaki podeszli do mnie i pomogli wstać. Wyszliśmy na zewnątrz. - Czy wyście oszaleli? - spytał Sieg zły. - O co ci znowu chodzi? - zapytałam. - Ty powinnaś odpoczywać, a ty Kiba powinieneś się nią opiekować. - Sama chciałam walczyć. Kiba, co ci powiedział Sieg na arenie? - Mieliśmy dalej udawać walkę, by w końcu ją przerwali. - Nie widziałam cię w budynku, gdy zaczęły się walki. - Przechodziłem obok, gdy usłyszałem wasze imiona. Wszedłem do środka i się wtrąciłem w waszą walkę. - Dzięki Sieg. - Sieg ma rację, powinnaś odpoczywać. Od teraz to ja ci nie pozwalam walczyć. - Ale Kiba... - Nie ma żadnego ale. - przerwał mi Kiba. - Teraz chodź, odprowadzę cię do domu. |
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz