Wychowawca
zabrał mnie pod drzewo, bym była bezpieczna. Blue, Nimble i inne
dziewczyny próbowały się dowiedzieć o co chodzi i czemu płaczę, ale nie
mogła, wydusić żadnego słowa. Obok nas stała zaniepokojona Renesme.
Wyciągnęłam do niej rękę i ją przytuliłam. Martwiła się o brata, który
chciał pomóc nauczycielom.
- Zaraz się tym zajmę. - powiedziałam jej do ucha. Wstałam, otarłam łzy tak by się do końca nie rozmazać i poszłam powoli w stronę Siega i Kiby. Uczniowie nie wiedzieli co miałam zamiar zrobić, nawet nauczyciele nie zwrócili teraz uwagi. - Kiba... Sieg... - zaczęłam spokojnie. Oboje byli zajęci walką. - Asami, nie podchodź! - krzyknął Croon. - Dam radę. - krzyknęłam. Podchodziłam bliżej, by nie dostać pod czas ich bójki. W końcu udało mi się i stanęła obok chłopaków. Patrzyli na siebie. "Więc to jest furia" - pomyślałam. Dotknęłam dłoń Kiby. - Kiba, wszystko dobrze. - powiedziałam i dodałam w myślach. - "To twoje dziecko. Sieg nie nic wspólnego" (Kiba?) |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz