- Sieg... dziękuję. - powiedziałam.
- Tylko tyle? Nie dość, że mu podziękowałam to wymaga jeszcze więcej. - Ryzykowałeś życie by mnie uratować i nie pozwoliłeś Kibie się narażać. - spojrzałam na Siega. - Powiedział mi o sztylecie. Nie rozumiem tylko jednego. Czemu się narażałeś? Jeszcze wczoraj się kłuciliśmy o mój związek z Kibą. Powiedziałam to spokojnie, ale zauważyłam, że Sieg zesztywniał. - Przepraszam nie chciałam. Ale muszę znać odpowiedz. (Sieg?) |
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz