Ostatnio
tyle się działo, że nawet nie zauważyłam, że doszli nowi uczniowie.
Wstałam, jak zawsze wcześnie i się wyszykowałam. Nie śpiesząc się,
zażuciłam torbę na ramię i poszłam po Kibę. Zapukałam do drzwi,
strzepujać z siebie śnieg.
- Gotowy? - spytałam, gdy otworzył drzwi.
- Jeszcze chwilę.
- Tylko się pośpiesz. Wiem jak bardzo nie chcesz się spóźnić na matematykę. - powiedziałam żartobliwie i żuciłam w niego śnieżką, którą trzymałam za plecami.
(Kiba?)
- Gotowy? - spytałam, gdy otworzył drzwi.
- Jeszcze chwilę.
- Tylko się pośpiesz. Wiem jak bardzo nie chcesz się spóźnić na matematykę. - powiedziałam żartobliwie i żuciłam w niego śnieżką, którą trzymałam za plecami.
(Kiba?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz