Spojrzałem na Vicki i się tylko uśmiechnąłem.
- Jak zwykle złoszcząc się wyglądasz pięknie. - rzekłem prowokująco. - Zostaw te cnotliwe przyśpiewki dla siebie. - warknęła. - Dlaczego taka jesteś? - Bo od zawsze byłam? - Nie mogę Cię zrozumieć. - No i dobrze. Zobaczysz znajdę se innego, takiego który mnie pokocha za to kim jestem, a nie za to czym jestem. - powiedziała. - Powodzenia. - Ty nie potrafiłeś nigdy kochać, a tego którego pokocha moje serce udowodni swe uczucia. - dodała i po chwili odeszła. Ja poszedłem do swojego domu. To już szczyt wszystkiego. |
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz