Spacerowałam bez celu po mieście. Szczerze? To mi się bardzo nudziło.
Nigdy nie lubiłam, właśnie takiego odczucia. Miałam ochotę sobie kogoś
po wkurzać bądź nawet z kimś powalczyć. Był mały problem, a mianowicie
taki, że ilekroć kogoś szukałam, to nie znalazłam odpowiedniej osoby.
Nagle coś usłyszałam odwróciłam się, a moim oczom ukazał się jakiś
chłopak o białych włosach i złotych oczach. Uśmiechnął się do mnie
złośliwie.
- Panienka tu nowa, tak? - spytał kpiąco.
- A nawet jeśli to nic Ci do tego. - mruknęłam.
- Nie mile się witasz.
- Nie warto tracić czasu na takiego mazgaja.
- Nie warto? A może się po prostu boisz?
- Kogo? Takiego wypierdka? Nie rozśmiesza mnie. - prychnęłam.
- Wypierdka powiadasz?
- No, a jak.
- Taki wypierdek już dawno mógłby Cię sprzątnąć.
- Ta... Na pewno.
- No, a co myślałaś.
- Leżałbyś za nim byś doliczył do jednego.
- Chyba na odwrót.
- Ty? Wygrałbyś ze mną? Wolne kpiny.
- Wiesz... Nie osądzaj książki po okładce. Nawet się nie przedstawiłaś.
- I nie zamierzam. Prędzej pogrzebią mnie trupem.
(Sieg?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz