Znudziłam
się tym ciągłym łażeniem po mieście. Choć tak naprawdę co dopiero tu
przybyłam to niezbyt to miasto przypadło do gustu. Czegoś mi tu
brakowało, a konkretniej niebezpiecznych wyzwań. Idąc dalej i przy tym
kopiąc kamyka zobaczyłam jakoś dziwnie wyglądający budynek. Był on
wielki, ale nie wyglądał estetycznie. To mnie bardzo zaciekawiło i
postanowiłam to sprawdzić. Wchodząc i idąc dalej usłyszałam coś, a
konkretniej kibicowanie jakby komuś. Nagle wychodząc na tyły podwórka
ujrzałam wielką arenę. Dookoła były trybuny, a po ich środku arena
otoczona kratami, by przeciwnicy nie mogli wyskoczyć poza arenę. Od razu
obudziłam w sobie nadzieję, iż mogę się rozerwać. Podeszłam, by się
zapisać. Chłopak, który rejestrował osoby do brania w udziału w walkach
spojrzał na mnie ukradkiem.
- O co chodzi? - spytałam nagle. - Ty jesteś dziewczyną. - odparł chłopak. - No i?... - No i to że dziewczyny nie mogą walczyć. - Słuchaj... Nie ma zamiaru się z Tobą cackać. Jak chcesz to mogę się z Tobą rozprawić! - warknęłam. - Dobra, już dobra. - spanikował i mnie zapisał. Ja weszłam na arenę. Akurat była moja kolej. Na arenę wbiegł szary wilk o niebieskich oczach. Ja przemieniłam się w wilka, a on od razu się na mnie rzucił. Chciał mnie zaatakować, lecz ja odskoczyłam w bok i od razu zawróciwszy chwyciłam go za kark i rzuciłam z całych sił o ścianę. Wilk zaskomlał i ledwo się pozbieraj po czym się znów na mnie rzucił. Zrobił mi jedynie małe zadrapanie, ponieważ znów cisnęłam nim o ścianę mocnym uderzeniem głową w brzuch. Wilk się już nie podniósł i tym samym wygrałam przechodząc dalej. Ludzie mi wiwatowali. Zeszłam z areny czekając znów na swą kolej. |
|
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz